Bounty-eilanden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Positie van de Bounty eilanden ten opzichte van Nieuw-Zeeland

De Bounty-eilanden zijn een groep van kleine onbewoonde en rotsachtige eilanden. Deze groep behoort tot de Nieuw-Zeelandse sub-antarctische eilanden. De eilanden hebben een gezamenlijke oppervlakte van 1,3 km². Het hoogste punt ligt 90 meter boven zeeniveau.

Er leven grote groepen zeeberen, pinguïns en albatrossen. Het is tevens de enige plaats ter wereld waar de Bounty-aalscholver voorkomt. In de 19e eeuw werd hier veel op zeerobben gejaagd.

Ter bescherming van het natuurerfgoed is het verboden om de eilanden te betreden. De eilanden maken als onderdeel van de Nieuw-Zeelandse sub-antarctische eilanden deel uit van het werelderfgoed en werden door de commissie voor het Werelderfgoed van UNESCO in 1998 toegevoegd aan de werelderfgoedlijst.

De eilanden werden in 1788 ontdekt door kapitein William Bligh. Deze vernoemde de eilanden naar zijn schip, de Bounty. Dit was enkele maanden voordat hierop de beroemde muiterij uitbrak.