Carel Lanters

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Carel Lanters
Carel Lanters, 2012
Carel Lanters, 2012
Persoonsgegevens
Geboren Didam, 18 februari 1955
Geboorteland Nederland
Beroep(en) Beeldhouwer
Oriënterende gegevens
Jaren actief circa 1983-heden
Stijl(en) Hedendaagse kunst
RKD-profiel
Website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Communicatiebron, Bilthoven
Het verleden van een boom, Nijmegen, 2006
Schetsontwerp Menthol en Roosje, Hengelo, 2016. dit ontwerp zal worden uitgevoerd in 2017

Carel Lanters (Didam, 18 februari 1955) is een Nederlandse beeldend kunstenaar. Naast vrij werk zoals tekeningen, beelden en akoestische performances realiseert hij opdrachten voor monumentale werken in de openbare ruimte en is hij actief als curator van groepstentoonstellingen.

Leven en werk[bewerken]

Lanters volgde zijn opleiding aan de Academie voor Kunst en Industrie te Enschede. Zijn mentoren waren onder andere de Arnhemse kunstenaar Ad Gerritsen en de IJslandse kunstenaar Sigurdur Gudmundsson. In 1994 maakte Lanters het kunstenaarsboek Magneetgeheugen.Van 2006 tot 2014 was hij als docent sculptuur verbonden aan ArtEZ hogeschool voor de kunsten Arnhem afdeling Fine Art. Lanters woont en werkt in Arnhem en is getrouwd met de uit Zuid-Korea afkomstige kunstenares Lee Eun Young.

Beeldhouwer[bewerken]

In 1981 studeerde Lanters af met het project Toonbeelden, waarbij hij onder meer holle afgietsels van boomtakken vertoonde die als blaasinstrument bespeeld konden worden. Carel Lanters gebruikt elementen uit de natuur en uit de cultuur als aanleiding om beelden te maken. Door bestaande vormen (bijvoorbeeld van takken of flessen) te combineren met andere voorwerpen, om te zetten in andere materialen (brons, ijzer hout, piepschuim, glas) ontstaan er nieuwe waarnemingsmogelijkheden. Hij maakte bijvoorbeeld manshoge beelden van piepschuim, gebaseerd op een fles in de vorm van een Spaanse danseres, die op een draaiende sokkel te zien was tijdens de KunstRAI in Amsterdam.

In 2013 keerde Lanters in zijn vrije werk terug naar zijn vroege maskers, die hij in het begin van de jaren 80 exposeerde in het Gemeentemuseum Den Haag. Ook nu weer integreerde hij de maskers met klankruimtes alsof het blaasinstrumenten zouden kunnen zijn.

Buitenbeelden[bewerken]

Monumentale beelden van Carel Lanters zijn te zien op meerdere plaatsen in Nederland. Zo maakte hij voor een rotonde in Zeist een grote metalen tak die, bezet met brokken kristalglas, op enkele meters hoogte in de lucht lijkt te zweven: De tak van Salzburg. Op de verkeersborden in de omtrek zijn bronzen takvormen aangebracht.

Voor zijn kunst vroeg Lanters regelmatig de participatie van de plaatselijke bevolking. Zo vroeg hij in Emmen aan passanten of zij de richting wilden wijzen naar het stadhuis, met het CBK, en nam dan foto's van hen die als geëmailleerde borden op straathoeken werden aangebracht. In Dordrecht konden buurtbewoners helpen bij het aanbrengen van tegelmozaïeken aan straatmeubilair. In Elst konden inwoners door middel van een website een persoonlijke keuze maken uit keramische beelden die zouden worden aangebracht in nissen aan de buitenzijde van hun woningen.[1]

Performer[bewerken]

Als performancekunstenaar bespeelde Lanters allerhande zelfgemaakte blaasinstrumenten: Soundperformance (hoorn), 1981.[2] Sinds jaren bespeelt Lanters ook de Ierse Uilleann pipes.[3] Hij verbleef eind 2004 drie maanden in een gastatelier op Inis Oirr, het kleinste van de drie Ierse Araneilanden in de Atlantische Oceaan. Naderhand maakte hij 'zeewiertekeningen' die hij tentoonstelde in de koepelzaal van het Museum voor Moderne Kunst Arnhem en in galerie De Buytensael eveneens in Arnhem.

Fotograaf[bewerken]

Samen met de beeldend kunstenaar Jan Wierda vormt Lanters het fotografen-duo De Realisten, dat zich bezighoudt met stereoscopie. Het kunstenaarsduo is genoemd naar een uit de mode geraakt cameramodel met dubbelobjectief, waarmee men stereofoto's kan maken. De mogelijkheden van driedimensionale visualisatie worden door de Realisten op experimentele wijze onderzocht en in beeldende installaties gepresenteerd. Recent werkt hij ook met de Pinholecamera . Samen met kunstenaars als Jan Wierda en Frans van Nunen. Hij werkt binnen dit medium ook samen met de jongere generatie: o.a. Mirka farabegoli en Aracelly Scheper.

Pinholecamera (gaatjescamera)

Werken in de openbare ruimte[bewerken]

(alfabethisch naar plaatsnaam)

  • Amsterdam, Ingang Amstelpark (tourniquet; staal en aluminium), 2006
  • Bilthoven, Communicatiebron, ('akoestische sculptuur'; granito)
  • Diemen, Lotus (zitbank; beton en glasmozaïek), 2002
  • Dordrecht, Sublimatie, (straatmeubilair; tegelmozaïek) 1998
  • Eibergen, Straatmeubilair: Levend weefsel, (boomroosters en -hekken) 1994[4]
  • Elst, Denkbeelden (keramiek), 2007[5]
  • Emmen, Kunt u mij de weg wijzen? (emaille), 1998
  • Heemstede, De griffioenen (boomrooster/zitbank; brons), 2008
  • Hoorn, Zeewierbrug, 2007
  • Inis Oírr, Ierland St. Caomham Cross (brons), 2007
  • Laren, Een botanische rondleiding (bronzen afvoerdeksels), 2004
  • Nijmegen, Het verleden van een boom (brons), 2006
  • Tynaarlo, De zuil van Tynaarlo, 2011[6]
  • Zeist, De tak van Salzburg (staal, glas, brons), 1999
  • Hengelo, Menthol en Roosje 2017
  • Rijnstate, ziekenhuis Arnhem de Geheugenboom 2017

Tentoonstellingen[bewerken]

(selectie)

  • 2017 Arttra gallery Amsterdam
  • 2017 Circl Amsterdam Abn Amro collectie
  • 2016 Deseos del Espíritu, Gallery O-86, Velp
  • 2016 About silence, museum Bergen
  • 2016 Beeldenstorm, VM23, Arnhem
  • 2014 Duende, VM23, Arnhem
  • 2012 Sector 29, Telpost, Millingen aan de Rijn[7]
  • 2011 Soundscape, Espace Enny, Laag Keppel (curator/deelnemer)
  • 2009 4e Hohler Biennale, Gera D
  • 2008 de Gele Rijder CBKG, Arnhem
  • 2005 de Branderij, Antwerpen
  • 2003 Zucht Paraplufabriek, Nijmegen
  • 2002 ABN Amro-collectie, Noordbrabants Museum, 's-Hertogenbosch
  • 2000 Draußen vor der Tür, Archipel, Apeldoorn (curator/deelnemer)
  • 2005 Made in Arnhem en Inis Oirr, Museum voor Moderne Kunst Arnhem
  • 2004 Aras Eanna, Inis Oirr, Ierland

Afbeeldingen[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Willems, Gerrit: Carel Lanters, Arnhem, 1991
  • Keune, Peter: Een onopvallend materiaal, over de "Nimf" van Carel Lanters, in: KM 43
  • Ieneke Suidman: "geluid is een vorm van overdracht", Keramiek 02-2014

Externe links[bewerken]