Col de Menté

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Col de Menté
Col de Menté
Top 1349 m
Coördinaten 42° 55′ NB, 0° 46′ OL
Locatie Pyreneeën, Frankrijk
Westzijde Oostzijde
Startplaats Saint-Béat, Haute-Garonne Couret, Haute-Garonne
Hoogteverschil 849 m 546 m
Lengte 9300 m 7000 m
Stijgings-% 9,1% 7,8%
Steilste km 11,0% 10,5%
Col de Menté (Pyreneeën)
Col de Menté
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Bergpas Col de Menté

De Col de Menté is een bergpas in de Franse Pyreneeën in het departement Haute-Garonne. De col is bekend van wieleretappes in de Ronde van Frankrijk en de Route du Sud, en wordt sinds 1988 geklasseerd als een beklimming van eerste categorie.

De bergpas verbindt het dorpje Saint-Béat met het gehucht Ger-de-Boutx van de gemeente Couret, beide in het departement Haute-Garonne, en is ook de toegang tot het skistation Le Mourtis. De verbindingsweg over de Col de Menté wordt in de Haute-Garonne aangeduid als de D44.

Ronde van Frankrijk[bewerken | brontekst bewerken]

De klim werd op 2 juli 1966 voor het eerst aangedaan in de elfde etappe van de Ronde van Frankrijk, een rit van Pau naar Luchon. De etappe werd gewonnen door Marcello Mugnaini. Joaquim Galera kwam als eerste boven op de col.

In de eerste pyreneeënrit van Revel naar Luchon van de Ronde van Frankrijk 1971 speelde de Col de Menté een cruciale rol. Luis Ocaña had bij de start van die veertiende etappe op 12 juli in het klassement een comfortabele voorsprong op onder meer Joop Zoetemelk en Eddy Merckx. Maar in de beklimming van de Col de Menté was Ocaña aangewezen op het achtervolgen van Merckx. De afdaling gebeurde in stormweer, met hevige regen en modderstromen op de weg. Beiden namen grote risico's, en toen Merckx onderuit gleed en tegen een stenen muurtje botste, viel Ocaña ook. Merckx was snel weer weg, maar Ocaña bleef iets langer liggen en werd aangereden door de achtervolgende Zoetemelk. Voor Ocaña, die met een helikopter moest worden afgevoerd, was de Tour dat jaar voorbij. José Manuel Fuente, die als eerste over de Col de Menté kwam, won die dag ook de etappe. Merckx nam die dag de gele trui over en won dat jaar de Tour. Uit respect voor Ocaña weigerde Merckx, die er zelfs even aan dacht uit de wedstrijd te stappen, wel vier dagen lang de gele trui te dragen, tot de dag dat hij zelf een etappe won en zich zo waardig genoeg achtte om de trui te dragen.[1] Op de plaats van het ongeluk (42° 54' 56" NB, 0° 44' 38" OL) is een herdenkingsplaatje aangebracht.

Op de top van de bergpas zijn er twee verbindingswegen met het skistation Le Mourtis (op 1409 m). In de Ronde van Frankrijk wordt deze lus soms meegenomen in de beklimming. Zowel in 1979 als de editie van 1995 werd Col de Menté - Le Mourtis beklommen.

Doortochten en leiders op de top van de Col de Menté in de Ronde van Frankrijk[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Etappe Categorie Als eerste boven Nationaliteit Start etappe Aankomst etappe
2020 8 1 Benoît Cosnefroy Vlag van Frankrijk Frankrijk Cazères-sur-Garonne Loudenvielle
2017 12 1 Michael Matthews Vlag van Australië Australië Pau Peyragudes
2013 9 1 Tom Danielson Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten Saint-Girons Bagnères-de-Bigorre
2012 17 1 Thomas Voeckler Vlag van Frankrijk Frankrijk Bagnères-de-Luchon Peyragudes
2007 15 1 Juan Manuel Gárate Vlag van Spanje Spanje Foix Loudenvielle - Le Louron
2005 15 1 Erik Dekker Vlag van Nederland Nederland Lézat-sur-Lèze Saint-Lary-Soulan
2003 14 1 Richard Virenque Vlag van Frankrijk Frankrijk Saint-Girons Loudenvielle
2002 12 1 Christophe Oriol Vlag van Frankrijk Frankrijk Lannemezan Plateau de Beille
2001 13 1 Laurent Jalabert Vlag van Frankrijk Frankrijk Foix Saint-Lary-Soulan
1999 15 1 Alberto Elli Vlag van Italië Italië Saint-Gaudens Piau-Engaly
1998 11 1 Alberto Elli Vlag van Italië Italië Luchon Plateau de Beille
1995 15 1 Richard Virenque Vlag van Frankrijk Frankrijk Mende Revel
1988 15 1 Robert Millar Vlag van Schotland Schotland Saint-Girons Luz Ardiden
1979 1 2 Bernard Hinault Vlag van Frankrijk Frankrijk Fleurance Luchon
1976 14 2 Lucien Van Impe Vlag van België België Saint-Gaudens Saint-Lary-Soulan
1973 13 2 José Manuel Fuente Vlag van Spanje Spanje Bourg-Madame Luchon
1971 14 2 José Manuel Fuente Vlag van Spanje Spanje Revel Luchon
1970 18 2 Guerrino Tosello Vlag van Italië Italië Saint-Gaudens La Mongie
1969 16 2 Raymond Delisle Vlag van Frankrijk Frankrijk Castelnaudary Luchon
1967 16 1 Fernando Manzaneque Vlag van Spanje Spanje Toulouse Luchon
1966 11 2 Joaquim Galera Vlag van Spanje Spanje Pau Luchon