Robert Millar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Robert Millar
Persoonlijke informatie
Volledige naam Robert Millar
Bijnaam "De Vliegende Schot"
Geboortedatum 13 september 1958
Geboorteplaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Ewell, Verenigd Koninkrijk
Sportieve informatie
Huidige ploeg gestopt
Specialisatie Klimmer
Ploegen
1980-1981
1982-1985
1986
1987
1988
1989
1990-1991
1992
1993-1994
1995
Peugeot-Esso-Michelin
Peugeot-Shell-Michelin
Panasonic
Panasonic-Isostar
Fagor-MBK
Z-Peugeot
Z
TVM-Sanyo
TVM-Bison Kit
Le Groupement
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Robert Millar in de Ronde van Frankrijk van 1993.

Robert Millar (Ewell, 13 september 1958) is een voormalig Schots wielrenner. Hij was profwielrenner van 1980 tot en met 1995. In 1984 werd hij vierde in de Ronde van Frankrijk en winnaar van het bergklassement. Hij werd ook de beste Brit ooit in de Ronde van Italië met een tweede plaats in de eindrangschikking van 1987. Ook daar won hij het bergklassement. Hij was een van de weinige wielrenners die vegetariër is.

Beginjaren[bewerken]

Millar groeide op in Glasgow en leek bestemd de fabriek in te gaan. Als amateurwielrenner, bij de Glasgow Wheelers Cycling Club, bleek hij echter een talent. Hij werd Schots juniorenkampioen in 1976 en werd klimkampioen in het volgende jaar.

In 1978 werd Millar 21e in de Milk Race en wegkampioen bij de amateurs. In 1979 ging Millar naar Frankrijk om lid te worden van de ACBB (Athletic Club Boulogne-Billancourt). Niet zonder succes want hij won vijf wedstrijden in Frankrijk en werd vierde bij het wereldkampioenschap wielrennen. Hierdoor kreeg hij een profcontract bij de Peugeot-ploeg.

Professionele carrière[bewerken]

Al direct bij zijn start tussen de profs behaalde Millar ereplaatsen in de Ronde van de Vaucluse (3e in 1980), de Dauphiné Liberé (7e in 1981 en 2e in 1983), de Ronde van Romandië (7e in 1981 en 1982) en de Ronde van de Toekomst (2e in 1982).

Zijn debuut in de Ronde van Frankrijk kwam in 1983. Hij won een bergetappe en werd 14e in het eindklassement. In 1984 verbeterde hij zichzelf, hij werd 6e in Parijs-Nice en 5e in Romandië. In de Tour won hij het bergklassement, werd hij 4e in de eindrangschikking en won opnieuw een bergetappe.

In 1986 won hij een etappe in de Ronde van Spanje: aankomst bergop op de mythische klim naar de Meren van Covadonga.

In 1987, inmiddels voor de Nederlandse Panasonic ploeg rijdend, nam hij voor het eerst deel aan de Ronde van Italië. Ook hier kwam hij goed voor de dag met een tweede plaats in de eindrangschikking en een eerste in het bergklassement. Met de overwinning in de 21e etappe behoorde hij vanaf dan tot het selecte groepje renners die een etappe konden winnen in de drie Grote Rondes.

In 1988 behaalde Millar zijn beste klassering in een klassieker: 3e in Luik-Bastenaken-Luik.

In 1990 behaalde hij eindelijk een overwinning in een belangrijke etappewedstrijd, de Dauphiné Liberé.

De laatste jaren van zijn professionele carrière waren betrekkelijk weinig succesvol. In 1992 tekende hij op voorspraak van Gert-Jan Theunisse bij de Nederlandse wielerploeg TVM. In de Ronde van Spanje van dat jaar werd hij betrapt op het gebruik van testosteron. Hij kreeg een voorwaardelijke schorsing van drie maanden en een geldboete. Hij werd in 1992 20e in de Ronde van Spanje en 18e in de Ronde van Frankrijk. Een jaar later werd hij respectievelijk 15e en 24e in deze wielerkoersen. Zijn laatste belangrijke overwinning behaalde hij in 1995 toen hij Brits kampioen wielrennen op de weg werd. Kort daarna echter ging zijn laatste ploeg, het Franse Le Groupement, failliet en Millar verliet daarop het professionele wielrennen.

Na de wielercarrière[bewerken]

In 1997 kwam Millar terug in het wielrennen als coach van de Britse ploeg en in 1998 was hij ploegleider van de Schotse ploeg in de PruTour, een achtdaagse Britse wielerwedstrijd. Daarnaast werd Millar journalist, waarbij hij voornamelijk producten testte [1]. In 2002 verscheen hij nog op de Commonwealth Games, maar daarna leek hij alle banden met de sportwereld te verbreken. In 2003 kreeg hij een plek in de Schotse Sports Hall of Fame, maar was hij afwezig bij de ceremonie. Zijn langdurige afwezigheid in de publiciteit leidde tot wilde speculaties, waaraan zelfs de Britse boulevardpers bijdroeg [2].

In 2007 werd een biografie over Millar uitgebracht door HarperCollins en geschreven door Richard Moore (In Search of Robert Millar) [3]. Moore was er in geslaagd met Millar contact te leggen via e-mail, maar heeft hem niet direct gesproken. [4]

Sinds twee jaar is Robert Millar weer gedeeltelijk opgedoken. Tijdens de Tour de France schrijft hij wekelijks een column voor CyclingNews [5] en van tijd tot tijd een artikel voor Rouleur [6].

Op zaterdag 21 juli 2012 schreef Robert Millar een artikel in de Guardian waarin hij commentaar gaf op de aanstaande overwinning van Bradley Wiggins in de Tour de France:

Aanhalingsteken openen
So, after 28 years of having the best general classification performance by a British rider at the Tour de France, I'll be trumped by not one but two riders. Am I disappointed? Not really, that's what sport is all about, doing your best, succeeding, failing at times, ultimately putting yourself up there and inspiring others to do better. Now there will be three British riders with a Tour classification jersey at home and although each is a different colour and the yellow is the ultimate, it's not exactly a long list. I'm in good company. [7]
Aanhalingsteken sluiten

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

1983

1984

1985

1986

1987

1989

1990

  • 4e etappe Ronde van Romandië
  • Eindklassement Dauphiné Libéré

1991

1995

  • MaillotReinoUnido.PNG Brits kampioenschap op de weg

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

1983 14e (1) 
1984 4e (1)Jersey polkadot.svg 
1985 11e   Zilver ↑  
1986 opgave   Zilver ↑ (1) 
1987 Zilver ↑ (1)Jersey green.svg  19e  
1988 opgave   6e  
1989 10e (1) 
1990 opgave  
1991 72e  
1992 18e  
1993 24e   15e  
1994 opgave  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Bronnen, noten en/of referenties
Voorganger:
Lucien Van Impe
Vlag van België
1983
Jersey polkadot.svg Winnaar bergklassement van de Ronde van Frankrijk Jersey polkadot.svg
Robert Millar
Vlag van Verenigd Koninkrijk
1984
Opvolger:
Luis Herrera
Vlag van Colombia
1985