Hennie Kuiper

Hennie Kuiper
	Kuiper in 1988
Persoonlijke informatie
Volledige naam	Hendrikus Andreas Kuiper
Bijnaam	Kuipertje
Geboortedatum	3 februari 1949
Geboorteplaats	Noord Deurningen, Nederland
Sportieve informatie
Discipline(s)	Wegwielrennen
Ploegen
1973; 1973-1974; 1975; 1976-1978; 1979-1980; 1981-1982; 1983; 1984; 1985; 1986; 1987; 1988	Ha-Ro (tot mei); Rokado; Frisol-GBC; TI-Raleigh; Peugeot-Esso-Michelin; DAF Trucks; J. Aernoudt-Rossin; Kwantum Hallen-Yoko; Verandalux-Dries; Skala-Skil; Roland-Skala; Sigma-Fina
Beste prestaties
Milaan-San Remo	1e (1985)
Gent-Wevelgem	8e (1980)
Ronde van Vlaanderen	1e (1981)
Parijs-Roubaix	1e (1983)
Amstel Gold Race	3e (1977)
Luik-Bast.-Luik	2e (1980)
Ronde van Lombardije	1e (1981)
Ronde van Italië	16e (1973)
Ronde van Frankrijk	2e (1977, 1980) ; 3 etappezeges
Ronde van Spanje	5e (1975, 1983) ; 2 etappezeges
WK op de weg	1e (1975)
	Officiële website
Portaal	Wielersport

Hendrikus Andreas (Hennie) Kuiper (Noord Deurningen (Overijssel), 3 februari 1949) is een Nederlands voormalig wielrenner, die als professional actief was van 1973–1988. Daarna is hij tot en met 1996 ploegleider geweest. Hij wordt gezien als een van de beste Nederlandse wielrenners aller tijden.

Carrière

Kuiper werd in 1972 olympisch kampioen op de weg en in 1975 wereldkampioen op de weg. Hij won in de Tour de France twee keer (1977 en 1978) de etappe naar Alpe d'Huez en werd twee keer tweede in het eindklassement, doch droeg hij nooit de gele leiderstrui. Kuiper richtte zich aanvankelijk op de grote rondes, maar ontpopte zich in de tweede helft van zijn carrière tot winnaar van grote klassiekers. Hij is nog steeds de enige Nederlander die vier van de vijf wielermonumenten wist te winnen, namelijk Milaan-San Remo, Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix en de Ronde van Lombardije (in Luik-Bastenaken-Luik was de tweede plaats zijn beste prestatie). Na zijn actieve carrière was Kuiper enige tijd actief als ploegleider. Eerst van een Duitse ploeg (Stuttgart, het latere Telekom),^[1] daarna van een Amerikaanse ploeg (Motorola) (met daarin onder andere Lance Armstrong). In 1997 was hij interim-ploegleider van de nationale vrouwenploeg^[2] voor het WK in San Sebastian dat jaar.

Belangrijke successen

1972: Wegwedstrijd Olympische Spelen; Eindklassement Ronde van Groot-Brittannië
1973: 2e etappe Ronde van de Aude
1974: Nederlands kampioen veldrijden; Eindklassement Ronde van Indre en Loire; GP Union Dortmund
1975: Nederlands kampioenschap veldrijden; Nederlands kampioen op de weg; 18e etappe Ronde van Spanje; Wereldkampioen op de weg
1976: 3e etappe Ronde van Zwitserland; Eindklassement Ronde van Zwitserland; 4e etappe Ronde van Spanje; 4e etappe Ronde van Frankrijk
1977: 17e etappe Ronde van Frankrijk
1978: Proloog Dauphiné Liberé; 16e etappe Ronde van Frankrijk
1981: Ronde van Vlaanderen; Ronde van Lombardije
1982: Grote Prijs van Wallonië
1983: Parijs-Roubaix; GP Zele
1985: Milaan-San Remo

Resultaten in voornaamste wedstrijden

Jaar	Ronde van Italië	Ronde van Frankrijk	Ronde van Spanje
1973	16e
1974	opgave
1975		11e	5e (1)
1976		opgave (1)	6e (1)
1977		2 ↑ (1)
1978		opgave (1)
1979		4e
1980		2 ↑
1981		30e
1982		9e
1983		opgave	5e
1984		56e
1985		opgave
1986	22e
1987	44e
1988		95e

(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen

Jaar	Milaan-San Remo	Gent-Wevelgem	Ronde van Vlaanderen	Parijs-Roubaix	Amstel Gold Race	Luik-Bast.‑Luik	Ronde van Lombardije	Parijs-Brussel	Parijs-Tours	Waalse Pijl	WK op de weg	Wereldranglijsten
1973	58e	46e	36e	31e	5e		opgave		30e	57e
1974	26e	33e	55e	42e	15e	12e		24e		19e
1975	36e		opgave	29e	9e	27e		7e		22e	↑	9e (SPP)
1976	67e		44e	4e	5e	5e		2	14e	29e	21e	9e (SPP)
1977	104e		13e	10e	3 ↑	opgave		6e	3 ↑	14e	4e	12e (SPP)
1978	26e		15e	6e	5e	6e		18e	11e	6e		6e (SPP)
1979		10e	7e	3 ↑	12e	27e	10e	27e	17e	9e	19e	10e (SPP)
1980		8e	22e	15e	11e	2 ↑	5e	4e	23e	7e	opgave	4e (SPP)
1981	opgave	103e	1 ↑	6e	50e	12e	1 ↑	40e	8e	45e	69e	5e (SPP)
1982	30e		16e	15e	6e	23e	10e	8e	6e	5e	35e	24e (SPP)
1983	18e		13e	1 ↑		6e	4e	22e	16e	16e	opgave	10e (SPP)
1984	opgave		31e	9e	11e	29e	14e	21e	23e	33e
1985	1 ↑		3 ↑	8e		opgave	31e	51e	31e		opgave	10e (SPP)
1986	79e		24e		24e	opgave			41e	31e
1987	116e			11e	28e	51e		14e	33e
1988	50e		48e

Uitspraken

Een van de uitspraken van Kuiper is: "Wielrennen is eerst het bord van de tegenstander leeg eten, voor je aan je eigen bord begint", waarmee hij bedoelde dat je eerst je tegenstander uitput door hem zoveel mogelijk kopwerk te laten doen waarna je uiteindelijk de beslissende demarrage plaatst.

Trivia

Kuiper is een van de weinige renners die olympisch én wereldkampioen op de weg zijn geweest. De anderen zijn Ercole Baldini, Paolo Bettini en Remco Evenepoel.
Hij is ook een van de weinigen die in een en hetzelfde jaar nationaal kampioen in het veld, óp de weg en wereldkampioen op de weg (1975) is geworden.
In Noord Deurningen heeft zijn neef met hulp van vrijwilligers en Hennie Kuiper zelf in 2017 het Hennie Kuiper Wielermuseum opgezet, waarin de carrière van Hennie Kuiper aan de hand van zijn fietsen, truien, prijzen etc. wordt weergegeven.
Kuiper houdt het record van meeste uitgereden Monumenten. In 58 van de 66 koersen haalde hij de eindstreep.^[3]

Eerbetoon

Hennie Kuiper kreeg een standbeeld op de plaats waar hij een lekke band kreeg in de editie van Parijs-Roubaix die hij won. Nadat dit bronzen beeld in 2013 was gestolen, werd in april 2015 even verderop een nieuw beeld onthuld in het stadspark van Hem, in het bijzijn van Kuiper.^[4] Beide beelden werden gemaakt door Dick van Wijk; het nieuwe is niet van brons, maar van aluminium gemaakt.

Vernoemingen

LINT-treinstel 45 van vervoersmaatschappij Syntus is vernoemd naar Kuiper.

In Geulhem (gemeente Valkenburg aan de Geul) ligt de "Hennie Kuiper-allee", een kort weggetje langs enkele huizen, naast de doorgaande weg. Kuiper sneed hier de weg af in de Amstel Gold Race van 1982. De bewoners hebben er een onofficieel straatnaambordje opgehangen.
In zijn woonplaats Noord Deurningen is een fietstunnel vernoemd naar Kuiper en in Oldenzaal een viaduct.
In het centrum van Oldenzaal ligt sinds december 2018 een reeks hall-of-fame-tegels van olympische sporters uit of wonend in Oldenzaal tijdens het behalen van een olympische plak, waaronder Hennie Kuiper, die in 1972 in Oldenzaal woonde.

Boek

In november 2017 kwam zijn boek "Hennie Kuiper Kampioen Wilskracht" uit over zijn carrière. Samengesteld door Joop Holthausen, Jacob Bergsma, Kuiper zelf en zoon Bjorn Kuiper. Voorwoord van Eddy Merckx.

Voorganger: