Corentin Tolisso

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Corentin Tolisso
Tolisso in 2018
Persoonlijke informatie
Volledige naam Corentin Tolisso
Geboortedatum 3 augustus 1994
Geboorteplaats Tarare, Vlag van Frankrijk Frankrijk
Lengte 181 cm
Been Rechts
Positie Middenvelder
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Frankrijk Olympique Lyon
Contract tot 30 juni 2027
Jeugd
2007–2013 Vlag van Frankrijk Olympique Lyon
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2013–2017
2017–2022
2022–
Vlag van Frankrijk Olympique Lyon
Vlag van Duitsland Bayern München
Vlag van Frankrijk Olympique Lyon
116(21)
72(11)
0(0)
Interlands **
2017– Vlag van Frankrijk Frankrijk 28(2)

* Bijgewerkt op 4 juli 2022
** Bijgewerkt op 4 juli 2022
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Corentin Tolisso (Tarare, 3 augustus 1994) is een Frans betaald voetballer van Togolese afkomst die doorgaans speelt als middenvelder. In juli 2022 verruilde hij voor Bayern München voor Olympique Lyon. Tolisso maakte in 2017 zijn debuut in het Frans voetbalelftal.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Tolisso kwam via Stade Amplepuissien en FC Pays de l'Arbresle in de jeugdopleiding van Olympique Lyon terecht. Bij die club brak hij in 2013 door in het eerste elftal. Hij speelde op 10 augustus van dat jaar zijn eerste duel als profvoetballer. Tolisso mocht tijdens een met 4–0 gewonnen wedstrijd thuis tegen OGC Nice in de blessuretijd invallen voor middenvelder Arnold Mvuemba. Tolisso veroverde in zijn tweede seizoen in de hoofdmacht een basisplaats als middenvelder. Hij speelde vanaf dat moment drie seizoenen op rij dan dertig competitiewedstrijden per seizoen.

Hij tekende in juni 2017 een contract tot medio 2022 bij Bayern München, dat circa zevenendertig miljoen euro voor hem betaalde aan Olympique Lyon.[1] Hij maakte op 5 augustus 2017 zijn debuut voor de Duitse club, tijdens een gewonnen wedstrijd tegen Borussia Dortmund om de Duitse supercup 2017. Zijn eerste doelpunt volgde op 18 augustus 2017. Hij maakte die dag de 2–0 tijdens een met 3–1 gewonnen competitiewedstrijd thuis tegen Bayer Leverkusen. Tolisso werd in zijn eerste seizoen in Duitsland met Bayern landskampioen 2017/18. Hij droeg hier in 26 speelronden aan bij, waarvan 17 als basisspeler. Tolisso scheurde tijdens een competitiewedstrijd tegen Bayer Leverkusen op 15 september 2018 een kruisband in zijn rechterknie.[2] Het kostte hem bijna heel 2018/19 om te herstellen. Hij kwam dat seizoen alleen nog vijfentwintig minuten in actie als invaller tijdens de met 0–3 gewonnen finale in het toernooi om de DFB-Pokal, tegen RB Leipzig.

Op 1 juli 2022 keerde hij transfervrij terug bij Olympique Lyon, waar hij een vijfjarig contract ondertekende.[3]

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2013/14 Vlag van Frankrijk Olympique Lyon Ligue 1 14 1 2 0 9 0 25 1
2014/15 38 7 2 0 3 0 43 7
2015/16 33 5 5 2 6 0 44 7
2016/17 31 8 1 1 14 4 46 13
2017/18 Vlag van Duitsland Bayern München Bundesliga 26 6 5 1 8 3 39 10
2018/19 2 1 2 0 0 0 4 1
2019/20 13 1 5 0 10 3 28 4
2020/21 16 1 2 1 4 1 22 3
2021/22 15 2 3 1 4 0 22 3
2022/23 Vlag van Frankrijk Olympique Lyon Ligue 1 0 0 0 0 0 0 0 0
Totaal 188 32 27 6 58 11 273 49

Bijgewerkt op 4 juli 2022.[4]

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Tolisso debuteerde op 28 maart 2017 in het Frans voetbalelftal. Op die dag werd door doelpunten van David Silva en Gerard Deulofeu met 0–2 verloren van Spanje. Hij mocht van bondscoach Didier Deschamps in de basis starten. Tien minuten voor het einde van de wedstrijd werd hij vervangen door Thomas Lemar. De andere debutant dit duel was Tiémoué Bakayoko.[5] In de zomer van 2018 werd Tolisso door Deschamps opgenomen in zijn selectie voor het WK in Rusland.[6] Op het WK overleefde Frankrijk de groepsfase na overwinningen op Australië (2–1) en Peru (1–0) en een gelijkspel tegen Denemarken (0–0). In de knock-outfase werden achtereenvolgens Argentinië (4–3), Uruguay (0–2) en België (1–0) verslagen. In de finale werd Kroatië vervolgens met 4–2 verslagen. Tolisso speelde in vijf van de zeven wedstrijden mee. Tolisso maakte op 17 november 2019 zijn eerste interlanddoelpunt. Hij zette Frankrijk toen op 0–1 in een met 0–2 gewonnen kwalificatiewedstrijd voor het EK 2020 in en tegen Albanië. In mei 2021 werd hij door Deschamps opgenomen in de Franse selectie voor het uitgestelde EK 2020.[7] Op het toernooi werd Frankrijk in de achtste finales uitgeschakeld door Zwitserland (3–3, 5–4 na strafschoppen), na in de groepsfase te hebben gewonnen van Duitsland (1–0) en te hebben gelijkgespeeld tegen Hongarije (1–1) en Portugal (2–2). Tolisso speelde mee tegen Duitsland, Hongarije en Portugal. Zijn toenmalige teamgenoten David Alaba (Oostenrijk), Robert Lewandowski (Polen), Benjamin Pavard, Kingsley Coman, Lucas Hernández (allen eveneens Frankrijk), Manuel Neuer, Joshua Kimmich, Serge Gnabry, Jamal Musiala, Niklas Süle, Leon Goretzka, Leroy Sané en Thomas Müller (allen Duitsland) waren ook actief op het EK.

Interlands van Corentin Tolisso voor Vlag van Frankrijk Frankrijk
Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Goals
Als speler bij Vlag van Frankrijk Olympique Lyon
1 28 maart 2017 Vlag van Frankrijk FrankrijkSpanje Vlag van Spanje 0 – 2 Vriendschappelijk
Als speler bij Vlag van Duitsland Bayern München
2 7 oktober 2017 Vlag van Bulgarije BulgarijeFrankrijk Vlag van Frankrijk 0 – 1 WK 2018 kwalificatie
3 10 oktober 2017 Vlag van Frankrijk FrankrijkWit-Rusland Vlag van Wit-Rusland 2 – 1 WK 2018 kwalificatie
4 10 november 2017 Vlag van Frankrijk FrankrijkWales Vlag van Wales 2 – 0 Vriendschappelijk
5 14 november 2017 Vlag van Duitsland DuitslandFrankrijk Vlag van Frankrijk 2 – 2 Vriendschappelijk
6 27 maart 2018 Vlag van Rusland RuslandFrankrijk Vlag van Frankrijk 1 – 3 Vriendschappelijk
7 28 mei 2018 Vlag van Frankrijk FrankrijkIerland Vlag van Ierland 2 – 0 Vriendschappelijk
8 1 juni 2018 Vlag van Frankrijk FrankrijkItalië Vlag van Italië 3 – 1 Vriendschappelijk
9 9 juni 2018 Vlag van Frankrijk FrankrijkVerenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten 1 – 1 Vriendschappelijk
10 16 juni 2018 Vlag van Australië AustraliëFrankrijk Vlag van Frankrijk 2 – 1 WK 2018
11 30 juni 2018 Vlag van Frankrijk FrankrijkArgentinië Vlag van Argentinië 4 – 3 WK 2018
12 6 juli 2018 Vlag van Uruguay UruguayFrankrijk Vlag van Frankrijk 0 – 2 WK 2018
13 10 juli 2018 Vlag van Frankrijk FrankrijkBelgië Vlag van België 1 – 0 WK 2018
14 15 juli 2018 Vlag van Frankrijk FrankrijkKroatië Vlag van Kroatië 4 – 2 WK 2018
15 6 september 2018 Vlag van Duitsland DuitslandFrankrijk Vlag van Frankrijk 0 – 0 Nations League 2018/19
16 7 september 2019 Vlag van Frankrijk FrankrijkAlbanië Vlag van Albanië 4 – 1 EK 2020 kwalificatie
17 10 september 2019 Vlag van Frankrijk FrankrijkAndorra Vlag van Andorra 3 – 0 EK 2020 kwalificatie
18 11 oktober 2019 Vlag van IJsland IJslandFrankrijk Vlag van Frankrijk 0 – 1 EK 2020 kwalificatie
19 14 oktober 2019 Vlag van Frankrijk FrankrijkTurkije Vlag van Turkije 1 – 1 EK 2020 kwalificatie
20 14 november 2019 Vlag van Frankrijk FrankrijkMoldavië Vlag van Moldavië 2 – 1 EK 2020 kwalificatie
21 17 november 2019 Vlag van Albanië AlbaniëFrankrijk Vlag van Frankrijk 0 – 2 EK 2020 kwalificatie Goal 8'
22 7 oktober 2020 Vlag van Frankrijk FrankrijkOekraïne Vlag van Oekraïne 7 – 1 Vriendschappelijk Goal 65'
23 14 oktober 2020 Vlag van Kroatië KroatiëFrankrijk Vlag van Frankrijk 1 – 2 Nations League 2020/21
24 2 juni 2021 Vlag van Frankrijk FrankrijkWales Vlag van Wales 3 – 0 Vriendschappelijk
25 8 juni 2021 Vlag van Frankrijk FrankrijkBulgarije Vlag van Bulgarije 3 – 0 Vriendschappelijk
26 15 juni 2021 Vlag van Frankrijk FrankrijkDuitsland Vlag van Duitsland 1 – 0 EK 2020
27 19 juni 2021 Vlag van Hongarije HongarijeFrankrijk Vlag van Frankrijk 1 – 1 EK 2020
28 23 juni 2021 Vlag van Portugal PortugalFrankrijk Vlag van Frankrijk 2 – 2 EK 2020

Bijgewerkt op 4 juli 2022.[8]

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Duitsland Bayern München
Bundesliga 5 2017/18, 2018/19, 2019/20, 2020/21, 2021/22
DFB-Pokal 2 2018/19, 2019/20
DFL-Supercup 4 2017, 2018, 2020, 2021
UEFA Champions League 1 2019/20
UEFA Super Cup 1 2020
FIFA Club World Cup 1 2020
Vlag van Frankrijk Frankrijk
FIFA WK 1 2018

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]