Ernest Glinne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ernest Glinne
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Geboren Forchies-la-Marche, 30 maart 1931
Overleden Courcelles, 10 augustus 2009
Regio Vlag Waals Gewest Wallonië
Land Vlag van België België
Partij 1961 - 2000 PSB / PS
2000 - 2009 Ecolo
2009 RWF
Functies
1961 - 1979 Volksvertegenwoordiger
1973 - 1974 Minister van Tewerkstelling en Arbeid
1979 - 1994 Europees Parlementslid[1]
1979 - 1994 Fractievoorzitter Europees Parlement
1983 - 1984 Volksvertegenwoordiger
1984 - 1987 Quastor Bureau van het Europees
Parlement
1984 - 1989 Quaestor Europees Parlement
1987 - 1989 Quastor Bureau van het Europees
Parlement
1989 - 1992 Quaestor Europees Parlement
1989 - 1992 Quaestor Bureau van het Europees
Parlement[2]
1965 - 1978 Burgemeester Courcelles
2000 - 2009 Gemeenteraadslid Courcelles
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Ernest Glinne (Forchies-la-Marche, 30 maart 1931 - Courcelles, 10 augustus 2009) was een Belgisch politicus voor de PS, later voor Ecolo en de RWF. Hij profileerde zich als laïcist en republikein.[3][4][5]

Levensloop[bewerken]

Als licentiaat in de politieke wetenschappen aan de ULB ging Glinne als bediende aan de slag op het Studiebureau van Socialistische Coöperatieven van België.

Als militant van de PSB en als lid van de Mouvement populaire wallon van André Renard tijdens de acties van de Eenheidswet, werd hij in 1961 voor de PSB verkozen tot lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers namens het arrondissement Charleroi. Hij bleef volksvertegenwoordiger tot in 1980 en was dit opnieuw van 1983 tot 1984 in opvolging van Jean-Claude Van Cauwenberghe, die burgemeester van Charleroi werd. Van 1983 tot 1984 zetelde hij hierdoor ook in de Waalse Gewestraad. Binnen de PSB en vervolgens de PS behoorde hij tot de linkervleugel van de partij.

In 1964 werd hij tevens verkozen tot gemeenteraadslid van Courcelles, waar hij van 1965 tot 1978 burgemeester en van 1979 tot 1994 schepen was. In 1994 verliet hij de gemeentepolitiek van Courcelles tijdelijk om zes jaar later terug te keren. Van 1973 tot 1974 was hij bovendien minister van Tewerkstelling in de Regering-Leburton I en de Regering-Leburton II.

In 1963 werd Glinne daarnaast ook lid van het Europees Parlement, vanaf 1979 als rechtstreeks verkozene, en bleef er zetelen tot in 1994. In 1979 werd hij onmiddellijk fractievoorzitter van de Socialistische fractie in het eerste rechtstreeks verkozen Europees Parlement. Tijdens zijn verscheidene mandaten als europarlementslid was hij voorzitter van de Economische en monetaire commissie en lid van de Commissie ontwikkelingssamenwerking, van de Commissie regionaal beleid en ruimtelijke ordening, van de Politieke commissie, van de Commissie sociale zaken, werkgelegenheid en arbeidsmilieu, en van de Commissie institutionele zaken. Van 1984 tot 1992 was hij eveneens quaestor.[6]

Bij de voorzittersverkiezingen voor de PS in 1981 verloor hij met 47,6 % nipt van Guy Spitaels. Nadat hij vervreemde van zijn partij en in 1998 de PS verliet, kwam hij bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2000 en 2006 in Courcelles op voor Ecolo en werd hij telkens verkozen. Hij bleef gemeenteraadslid tot aan zijn overlijden in 2009. Vanaf april 2009 zetelde hij niet meer voor Ecolo maar meldde hij voortaan te zetelen als lid van de Rassemblement Wallonie-France (RWF).

Bij de Europese verkiezingen 2009 kwam hij als eerste opvolger op voor de RWF,[7] hij werd echter niet verkozen. Kort nadien overleed hij.

Voorganger:
Louis Major
Minister van Tewerkstelling en Arbeid
1973-1974
Opvolger:
Alfred Califice
Leden (32): Vlag van BelgiëVlag van VlaanderenSocialistische Partij Anders (sp.a) · Vlag van BelgiëVlag van WalloniëParti Socialiste (PS) · Vlag van BulgarijeBǎlgarska Socialističeska Partija (BSP) · Vlag van CyprusΚίνημα Σοσιαλδημοκρατών (EDEK) · Vlag van DenemarkenSocialdemokraterne (SD) · Vlag van EstlandSotsiaaldemokraatlik Erakond (SDE) · Vlag van FinlandSuomen Sosialidemokraattisen Puolue (SDP) · Vlag van FrankrijkParti Socialiste (PS) · Vlag van DuitslandSozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD) · Vlag van GriekenlandPanellinio Sokialistiko Kinima (PASOK) · Vlag van HongarijeMagyar Szocialista Párt (MSZDP) · Vlag van IerlandLabour Party (PLO) · Vlag van ItaliëPartito Socialista Italiano (PSI) · Vlag van LetlandLatvijas Sociāldemokrātiskā Strādnieku Partija (LSDSP) · Vlag van LitouwenLietuvos Socialdemokratu Partija (LSDP) · Vlag van LuxemburgLetzeburger Socialistesch Arbechterpartei (LSAP) · Vlag van MaltaPartit Laburista (PL) · Vlag van NederlandPartij van de Arbeid (PvdA) · Vlag van NoorwegenDet Norske Arbeiderpartiet · Vlag van OostenrijkSozialdemokratische Partei Österreichs (SPÖ) · Vlag van PolenSojusz Lewicy Demokratycznej - Unia Pracy (SLD-UP) · Vlag van PortugalPartido Socialista · Vlag van RoemeniëPartidul Social Democrat (PSD) · Vlag van SloveniëSocialni Demokrati (SD) · Vlag van SlowakijeStrana SMER - Sociálna Demokracia (Smer) · Vlag van SpanjePartido Socialista Obrero Español (PSOE) · Vlag van TsjechiëČeská Strana Sociálně Demokratická (ČSSD) · Vlag van ZwedenSveriges socialdemokratiska arbetareparti · Vlag van Verenigd KoninkrijkLabour Party (LP) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van Noord-IerlandPáirtí Sóisialta Daonlathach an Lucht Oibre (SDLP) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van SchotlandPàrtaidh Làbarach na h-Alba (PLA) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van WalesLlafur Cymru (LC)
Partijvoorzitters: Wilhelm Dröscher · Robert Pontillon · Joop den Uyl · Vítor Constâncio · Guy Spitaels · Willy Claes · Rudolf Scharping · Robin Cook · Poul Nyrup Rasmussen
Fractievoorzitters EP: Guy Mollet · Hendrik Fayat · Pierre Lapie · Willi Birkelbach · Käte Strobel · Francis Vals · Georges Spénale · Ludwig Spénale · Ernest Glinne · Rudi Arndt · Jean-Pierre Cot · Pauline Green · Enrique Baron Crespo · Martin Schulz
Fracties EP: Fractie van de Socialisten (S) ('53-'58) · Socialistische Fractie (SOC) ('58-'93) · PES ('93-'09) · Socialisten en Democraten (S&D) ('09)
Voorloper: Confederatie van Socialistische Partijen van de Europese Gemeenschap (CSPEG)
Commissarissen Juncker: Neven Mimica · Corina Crețu · Maroš Šefčovič · Frans Timmermans · Pierre Moscovici · Karmenu Vella · Vytenis Andriukaitis · Federica Mogherini
Leden Europese Raad: Werner Faymann · Helle Thorning-Schmidt · François Hollande · Robert Fico · Matteo Renzi · Joseph Muscat · Zoran Milanović · Stefan Löfven · Bohuslav Sobotka