Ernest Glinne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ernest Glinne
Afbeelding gewenst
Volledige naam Ernest Glinne
Geboren Forchies-la-Marche, 30 maart 1931
Overleden Courcelles, 10 augustus 2009
Regio Vlag Waals Gewest Wallonië
Land Vlag van België België
Functie Politicus
Partij 1961 - 2000 PSB / PS
2000 - 2009 Ecolo
2009 RWF
Functies
1961 - 1979 Volksvertegenwoordiger
1973 - 1974 Minister van Tewerkstelling en Arbeid
1979 - 1994 Europees Parlementslid[1]
1979 - 1994 Fractievoorzitter Europees Parlement
1983 - 1984 Volksvertegenwoordiger
1984 - 1987 Quastor Bureau van het Europees
Parlement
1984 - 1989 Quaestor Europees Parlement
1987 - 1989 Quastor Bureau van het Europees
Parlement
1989 - 1992 Quaestor Europees Parlement
1989 - 1992 Quaestor Bureau van het Europees
Parlement[2]
 ? - ? Burgemeester Courcelles
2000 - 2009 Gemeenteraadslid Courcelles
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Ernest Glinne (Forchies-la-Marche, 30 maart 1931 - Courcelles, 10 augustus 2009) was een Belgisch politicus voor de PS, later voor Ecolo en de RWF. Hij profileerde zich als laïcist en republikein.[3]

Levensloop[bewerken]

Glinne werd politiek actief in de Mouvement Populaire Wallon (MPW) van André Renard tijdens de acties rond de Eenheidswet.[4] Hij was volksvertegenwoordiger (1961-1980 en 1983-1984) voor PS voor het arrondissement Charleroi en behoorde tot de linkervleugel van de partij. Hij was burgemeester van Courcelles en was minister van tewerkstelling en arbeid (1973-1974).[5]

Nadien werd Glinne in 1979 lid van het Europees Parlement en werd hij herkozen in 1984 en 1989 (Hij zetelde tot 1994). In 1979 werd hij onmiddellijk fractievoorzitter van de Socialistische fractie in het Europees Parlement. Tijdens zijn verscheidene mandaten als europarlementslid was hij voorzitter van de Economische en monetaire commissie en lid van de Commissie ontwikkelingssamenwerking, van de Commissie regionaal beleid en ruimtelijke ordening, van de Politieke commissie, van de Commissie sociale zaken, werkgelegenheid en arbeidsmilieu, en van de Commissie institutionele zaken. Hij was quaestor van 1984 tot 1992.[6]

Bij de PS voorzittersverkiezingen van 1981 verloor hij nipt van Guy Spitaels. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2000 en 2006 kwam hij te Courcelles op voor Ecolo en werd hij telkens verkozen. Vanaf april 2009 zetelde hij niet meer voor Ecolo maar meldde hij voortaan te zetelen als lid van de Rassemblement Wallonie-France (RWF).

Bij de Europese verkiezingen 2009 kwam hij als eerste opvolger op voor de RWF[7], hij werd echter niet verkozen.

Voorganger:
Louis Major
Minister van Tewerkstelling en Arbeid
1973-1974
Opvolger:
Alfred Califice
Leden (32): Vlag van BelgiëVlag van VlaanderenSocialistische Partij Anders (sp.a) · Vlag van BelgiëVlag van WalloniëParti Socialiste (PS) · Vlag van BulgarijeBǎlgarska Socialističeska Partija (BSP) · Vlag van CyprusΚίνημα Σοσιαλδημοκρατών (EDEK) · Vlag van DenemarkenSocialdemokraterne (SD) · Vlag van EstlandSotsiaaldemokraatlik Erakond (SDE) · Vlag van FinlandSuomen Sosialidemokraattisen Puolue (SDP) · Vlag van FrankrijkParti Socialiste (PS) · Vlag van DuitslandSozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD) · Vlag van GriekenlandPanellinio Sokialistiko Kinima (PASOK) · Vlag van HongarijeMagyar Szocialista Párt (MSZDP) · Vlag van IerlandLabour Party (PLO) · Vlag van ItaliëPartito Socialista Italiano (PSI) · Vlag van LetlandLatvijas Sociāldemokrātiskā Strādnieku Partija (LSDSP) · Vlag van LitouwenLietuvos Socialdemokratu Partija (LSDP) · Vlag van LuxemburgLetzeburger Socialistesch Arbechterpartei (LSAP) · Vlag van MaltaPartit Laburista (PL) · Vlag van NederlandPartij van de Arbeid (PvdA) · Vlag van NoorwegenDet Norske Arbeiderpartiet · Vlag van OostenrijkSozialdemokratische Partei Österreichs (SPÖ) · Vlag van PolenSojusz Lewicy Demokratycznej-Unia Pracy (SLD-UP) · Vlag van PortugalPartido Socialista · Vlag van RoemeniëPartidul Social Democrat (PSD) · Vlag van SloveniëSocialni Demokrati (SD) · Vlag van SlowakijeStrana SMER - Sociálna Demokracia (Smer) · Vlag van SpanjePartido Socialista Obrero Español (PSOE) · Vlag van TsjechiëČeská Strana Sociálně Demokratická (ČSSD) · Vlag van ZwedenSveriges socialdemokratiska arbetareparti · Vlag van Verenigd KoninkrijkLabour Party (LP) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van Noord-IerlandPáirtí Sóisialta Daonlathach an Lucht Oibre (SDLP) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van SchotlandPàrtaidh Làbarach na h-Alba (PLA) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van WalesLlafur Cymru (LC)
Partijvoorzitters: Wilhelm Dröscher · Robert Pontillon · Joop den Uyl · Vítor Constâncio · Guy Spitaels · Willy Claes · Rudolf Scharping · Robin Cook · Poul Nyrup Rasmussen
Fractievoorzitters EP: Guy Mollet · Hendrik Fayat · Pierre Lapie · Willi Birkelbach · Käte Strobel · Francis Vals · Georges Spénale · Ludwig Spénale · Ernest Glinne · Rudi Arndt · Jean-Pierre Cot · Pauline Green · Enrique Baron Crespo · Martin Schulz
Fracties EP: Fractie van de Socialisten (S) ('53-'58) · Socialistische Fractie (SOC) ('58-'93) · PES ('93-'09) · Socialisten en Democraten (S&D) ('09)
Voorloper: Confederatie van Socialistische Partijen van de Europese Gemeenschap (CSPEG)
Commissarissen Juncker: Neven Mimica · Corina Crețu · Maroš Šefčovič · Frans Timmermans · Pierre Moscovici · Karmenu Vella · Vytenis Andriukaitis · Federica Mogherini
Leden Europese Raad: Werner Faymann · Helle Thorning-Schmidt · François Hollande · Robert Fico · Matteo Renzi · Joseph Muscat · Zoran Milanović · Stefan Löfven · Bohuslav Sobotka