Guillaume Lo A Njoe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Guillaume Lo A Njoe

Guillaume Theodoor Lo-A-Njoe ( Amsterdam, 25 juni 1937 ) is een Nederlandse beeldend kunstenaar, werkzaam in Amsterdam-Noord. Zijn werk bestaat vooral uit schilderijen, meestal olie op doek, maar ook uit gouaches, houten beelden en objecten en zeefdrukken. Hij is van Surinaamse komaf. Geïnspireerd door Cobra ontwikkelde Lo A Njoe een stijl, die daarop aansluit en zich kenmerkt door een krachtig en kleurrijk palet. Zijn stijl is verwant aan het expressionisme en kan tot de post-Cobra worden gerekend. Deze stroming is geïnspireerd op het werk van Oskar Kokoschka en Marc Chagall. Lo A Njoe is ermee verdergegaan, met een eigen signatuur.

Levensloop[bewerken]

Lo A Njoe's ouders zijn in 1936 uit Suriname naar Amsterdam gekomen. Een jaar later werd Guillaume geboren in Amsterdam. Hij ziet zichzelf als een internationaal beeldend kunstenaar, met roots in Nederland, Suriname, India en China. Lo a Njoe is grotendeels autodidact, maar genoot wel kunstonderwijs op de Kunstnijverheidsschool, een van de voorlopers van de Gerrit Rietveld Academie. In 1958 ontving hij de Koninklijke Subsidie voor de Schilderkunst en had hij zijn eerste tentoonstelling in café Eijlders aan het Leidseplein te Amsterdam. In de jaren 60 en 70 heeft hij een aantal studiereizen gemaakt naar onder andere India, Marokko, Mexico en het Caraïbisch gebied. Hij is vertegenwoordigd in onder meer het Stedelijk Museum in Amsterdam, Cobra Museum in Amstelveen, Gemeentemuseum Den Haag, Surinaams Museum in Paramaribo, Curaçaosch Museum en Instituut Collectie Nederland. Ook heeft Lo A Njoe ook als opdrachtkunstenaar gewerkt. Zo ontwierp hij het monument voor de SLM-ramp van 1989 en vervaardigde hij de plaquette voor Surinaams nationalist en verzetsstrijder Anton de Kom, die omkwam in een naziconcentratiekamp. In 2008 vierde Lo A Njoe zijn vijftigjarig jubileum als beeldend kunstenaar in Amsterdam met een grote overzichtstentoonstelling.

Over Guillaume Lo A Njoe[bewerken]

  • Emile Mijer, Farawe; Acht kunstenaars van Surinaamse oorsprong. Heusden: Aldus, 1985, pp. 41–48.