Haringhuizen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Haringhuizen
Plaats in Nederland Vlag van Nederland
Haringhuizen
Haringhuizen
Situering
Provincie Noord-Holland
Gemeente Hollands Kroon
Coördinaten 52° 46′ NB, 4° 50′ OL
Algemeen
Inwoners (2007) 110
Detailkaart
Locatie in de voormalige gemeente Niedorp
Locatie in de voormalige gemeente Niedorp
Portaal  Portaalicoon   Nederland

Haringhuizen is een dorp in de gemeente Hollands Kroon in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Het is eeuwenlang een tweelingdorp geweest met Barsingerhorn; deze twee dorpen vormden samen ooit de stad Barsingerhorn.

Het dorp is nooit groot geweest, ooit had het zo'n 200 inwoners. Op 1 januari 2007 waren het er 110, die bijna allemaal aan dezelfde straat wonen. Sinds 2005 staan er nieuwbouwwoningen aan de Muggenburgerweg. Het dorp beschikt over tenminste vier dorpsliederen.[bron?]

Geschiedenis[bewerken]

Het dorp Haringhuizen is ontstaan toen het waddengebied ten zuidwesten van Barsingerhorn en ten zuidoosten van Barsingerhorn in de 13e eeuw langzaam droogviel. Na de bouw van een kerk in 1325 werd het dorp ook wel Niewkerck genoemd. Op 12 mei 1415 kreeg het tezamen met Barsingerhorn stadsrechten van Graaf Willem VI.

Lang hebben de dorpen Barsingerhorn en Haringhuizen een tweelingdorp gevormd. Het burgerlijke en kerkelijke bestuur werden gedeeld. Na 1815 kreeg Haringhuizen een eigen predikant.

De invoering van de postcode in 1978 leidde tot problemen.[bron?] Beide dorpen - drie kilometer van elkaar - kregen dezelfde cijfercombinatie. Post werd soms verkeerd bezorgd, hulpdiensten wisten het dorp niet te vinden en sommige routeplanners wezen de weg naar het verkeerde dorp. Jarenlang 'streed' men voor een eigen postcode. Op 1 juni 2006 was het zover. Na ludieke acties, bijvoorbeeld in het KRO-televisieprogramma Ook dat nog! en een meer serieuze aanpak, onder andere door het houden van een enquête, kreeg Haringhuizen als eigen postcode 1769 HA en HB.

Twee bekende inwoners zijn Koen en Jos van der Donk, hoofdrolspelers in de film De Schippers van de Kameleon.

De kerk[bewerken]

De Willibrorduskerk in Haringhuizen

De huidige kerk, de Willibrorduskerk, is zeer bezienswaardig en ligt op een kunstmatige terp waar omheen het dorp ligt. De Willibrorduskerk is een oude kerk maar kent wel veel bouwstadia. De eerste steen werd gelegd in 1325. Omdat de kerk in fasen werd gebouwd (met verschillende funderingen waardoor de kerk begon te verzakken), werd tussen 1470 en 1475 een zo goed als nieuw godshuis gebouwd. In 1475 kreeg de toren een klok, die gegoten was door Steven Butendiic. In 2009 is het luidwerk van de klok gerestaureerd.

In de 19e eeuw werden het koor en de noordbeuk wegens bouwvalligheid afgebroken en werd de toren verlaagd. Zo kreeg de kerk de afmetingen die hij nu heeft. In 1988 werd de kerk eigendom van de Stichting Oude Hollandse Kerken (SOHK). De stichting restaureerde de kerk in 1993 grondig en sindsdien vinden er onder verantwoordelijkheid van een plaatselijke stichting allerlei culturele activiteiten plaats. Ook is de 'theaterkerk' te huur voor het sluiten van het burgerlijk en/of kerkelijk huwelijk, of voor een uitvaartplechtigheid. Sinds 1996 wordt er door twee inwoners van Haringhuizen tien maal per jaar een Willibrordusvesper georganiseerd. De kerkmusicus Willem Vogel zette voor deze vieringen gedichten van Nicolaas Beets, C.S. Adema van Scheltema en Ida Gerhardt op muziek. Op 28 mei 2017 komt na 21 jaar een einde aan deze vieringen en verliest de Willibrorduskerk na 542 jaar zijn laatste religieuze functie.

De Willibrorduskerk beschikt over een twee-klaviersorgel dat in 1983 vanuit Engeland naar Haringhuizen kwam. De bouw ervan wordt toegeschreven aan Francis Jones uit Sheffield. Het werd in 1842 gemaakt voor de parochiekerk te Wentworth.[1] Sinds 2015 is het niet meer bespeelbaar.

Zie ook[bewerken]