Harry Slinger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Harry Slinger
Harry Slinger in 2007 foto: Roel Wijnants
Harry Slinger in 2007
foto: Roel Wijnants
Algemene informatie
Volledige naam Harry Slinger
Geboren Amsterdam
10 augustus 1949
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 1970 - heden
Genre(s) Pop
Beroep Zanger
Officiële website
(en) IMDb-profiel
Actief in Drukwerk
Functie(s) Zanger
Jaren actief in formatie 1978 - 1990
2003 - heden
Bezetting Drukwerk (bezetting)
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Harry Slinger (Amsterdam, 10 augustus 1949) is een Nederlandse zanger en acteur die voornamelijk bekend geworden is als de zanger van de Nederlandstalige groep Drukwerk.

Biografie[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Harry Slinger werd geboren in Amsterdam aan de Bloemgracht. Als kind was hij fan van Johnny Jordaan en Willy Alberti en wilde net als zij zanger worden. Als kind trad hij regelmatig op in gelegenheidsproducties. Gedurende zijn avondstudie speelde hij in diverse toneel- en muziekgroepen, aanvankelijk als drummer, later ook als zanger. Met zijn groep The Hot Papatoes Swingers trad hij regelmatig op op feesten en partijen.

Drukwerk[bewerken]

Vanaf 1976 kreeg de groep een vaste vorm en werd de naam veranderd in Drukwerk. Ondertussen was Slinger aan de slag gegaan als jongerenwerker in Amsterdam-Noord en voor de jongeren uit het buurthuis schreef hij het protestlied Ik verveel me zo (in Amsterdam-Noord). Het nummer werd regelmatig gedraaid op Hilversum 3, waardoor Drukwerk landelijke bekendheid kreeg.

In 1979 mocht de band voor platenmaatschappij EMI een demo opnemen, welke zo enthousiast ontvangen werd dat de opnames direct op lp werden uitgebracht. In 1981 scoorde de band een grote hit met het nummer Je loog tegen mij. De single bereikte de eerste plaats in de Nederlandse Top 40. Slinger werd een graag geziene gast op de Nederlandse radio en televisie waarbij zijn rode petje zijn handelsmerk werd. In 1982 besloot Slinger zijn werk vaarwel te zeggen en zich volledig op de muziek te richten.

Met Drukwerk maakte hij negen albums en scoorde hij nog vier top tien hits. Ook ontving Slinger de Bob Scholte-ring voor zijn verdiensten in de Nederlandstalige popmuziek, kreeg hij de ambassadeurstitel van Amsterdam en was hij in 1987 Prins Carnaval van Amsterdam. Ook was hij te zien in de film Flodder, deed hij de stem van Blikken Bas in de tekenfilmserie van De tovenaar van Oz en was hij presentator op Radio Noord-Holland.

In 1986 maakte Drukwerk een stap richting het theater met de theatertour Petje af voor Sonneveld, rond nummers van Wim Sonneveld. De dialogen werden geschreven door Hessel van der Wal en het stuk werd geregisseerd door Kees Prins. Voor Slinger ging er een jongensdroom in vervulling. De reacties op het stuk waren echter vernietigend. Hierop brak een magere tijd aan voor Drukwerk. De platenzaak en het café die de groep in beheer hadden, gingen failliet en hitsuccessen bleven uit. In 1990 werd de band opgeheven.

Solocarrière[bewerken]

In eerste instantie richtte Slinger zich na Drukwerk op een acteercarrière. Hij speelde in twee toneelproducties van Gees Linnebank en speelde in televisieseries als In de Vlaamsche pot, Baantjer en diverse series van Villa Achterwerk.

In 1992 bracht hij zijn eerste soloalbum uit, met de titel Uit stilte geboren. Daarnaast begon hij weer op te treden in het schnabbelcircuit, waarbij hij, meestal met een orkestband, oude nummers van Drukwerk vertolkte. In 1995 volgende een tweede soloalbum.

Harry Slinger, live 2008, Katwijk a/d Rijn

In 1996 kreeg Slinger het idee om popmuziek te verenigen met harmoniemuziek. Hij nam samen met het Frysk Jeugd Harmonie Orkest een cd op met bekende Nederlandstalige nummers uit alle tijden, die de titel Hoor de muzikanten meekreeg. De TROS wijdde een televisiespecial aan het project, maar de verkoopresultaten van de cd vielen tegen. Toch besloot Slinger nog een cd uit te brengen met harmoniemuziek, ditmaal met het Jeugdorkest Jong Excelsior uit Amsterdam-Osdorp. Dit tweede album, Die glimlach van Harry Slinger, bestond uit bekende harmoniewerken, waarop Slinger, in samenwerking met Pieter Goemans, teksten op had geschreven.

Comeback van Drukwerk[bewerken]

In 2000 maakte Slinger een clublied voor FC Volendam, dat werd uitgebracht onder de naam Harry Slinger en Drukwerk. Daarnaast was hij deelnemer aan het televisieprogramma Big Brother VIPS en speelde hij de rol van zijn jeugdheld Johnny Jordaan in de film De zwarte meteoor.

In 2001 werd Je loog tegen mij opnieuw op single uitgebracht en een jaar later verscheen er een boxset met 4 cd's van de band. Vanaf dat moment ging Slinger ook weer optreden onder de naam Drukwerk, waarbij hij zich liet begeleiden door de bekende Volendamse backingband Next One. In 2004 stond hij in het theater met de voorstelling Een schitterende jongen, dat hij speelde met onder andere Astrid Nijgh en Lucie de Lange. Ook was hij jurylid in de talentenjacht Een Ster In 40 Dagen, waarin gezocht werd naar nieuwe vertolkers van het levenslied, die werd gewonnen door Ben Hendriks.

Gehoorproblemen[bewerken]

Slinger kampte al sinds zijn jeugd met gehoorproblemen. In 2006 werden deze zo hinderlijk dat hij besloot zich hieraan te laten opereren. In oktober 2007 hebben artsen van het AMC met een titaniumschroef een Bone Anchored Hearing Aid in het rotsbeen van Slinger gezet. De BAHA brengt het geluid direct over op het bot. Op deze manier kan hij onder andere zijn mp3-speler, mobiele telefoon en de monitor van zijn microfoon direct hierop aansluiten.

Muzikale voorstellingen[bewerken]

De laatste jaren is Slinger voornamelijk te zien in diverse muzikale voorstellingen in het theater. In 2005 en 2006 speelde hij de rol van Opa Tovenaar in de musical TiTa Tovenaar in de Efteling. In 2007 speelde hij voor Nationale Vereniging de Zonnebloem in het stuk Het heilig vuur, waar hij samen met onder andere Danny de Munk en Pamela Teeves langs de theaters en sociëteiten toerde. In 2008 speelde hij in de voorstelling Tusschen Dam En Rembrandtplein, dat gebaseerd was op de liedjes van Dirk Witte. Hierna speelde hij de rol van rabbijn in de musical Anatevka. In hetzelfde jaar bracht hij zijn vijfde soloalbum uit: Het juiste spoor.

Ook speelde Slinger de rol van sheriff in All shook up/Love me tender, een musical die gebaseerd is op hertalingen van Elvisliedjes door Jan Rot. Daarnaast treedt Slinger nog regelmatig op met geluidsbanden of de band Ticket To Go.

In 2014 was Slinger te zien in een uitzending van het televisieprogramma RamBam, dat ging over Nederlandse hitlijstmanipulatie. Hierin bewees het programma dat het mogelijk was om singles, door deze zelf op te kopen, in de Single Top 100 te komen. Slinger maakte een nieuwe versie van het nummer Schijn een lichie op mij, dat via manipulatie op de 32e positie van de Single Top 100 binnenkwam.[1]

Drukwerk2[bewerken]

In 2012 neemt Slinger met een jonge groep muzikanten, waaronder zijn zoon Bram (toetsen) de CD 'Tegen beter weten in' op. 17 Drukwerk klassiekers geheel opnieuw ingespeeld met soms aangepaste teksten. De band gaat ook in deze bezetting optreden. De band bestaat nu uit: Edgar Koelemeijer (gitaar), Erik Bes (bas), George Menkveld (drums) en Bram Slinger (toetsen).

Eerbetoon[bewerken]

In 2018 kreeg Slinger voor het al 25 jaar muzikaal omlijsten van de intocht van sinterklaas in Amsterdam de Andreaspenning.

Discografie[bewerken]

Met Drukwerk[bewerken]

  • Je loog tegen mij (1980)
  • Drukwerk (1981)
  • Tweede druk (1982)
  • (N)iemand wint (1983)
  • Hee Amsterdam (1984)
  • Ho stil, wacht stop! (1984)
  • 'n Deel van jou (1985)
  • Petje af voor Sonneveld (1986)
  • Na mij de zondvloed (1987)
  • Afscheidsconcert (1990)
  • Je loog tegen mij (opnieuw uitgebracht 2002)
  • Je loog tegen mij 2012 (aangepaste tekst richting de verzekeringsmaatschappijen Optas en Aegon).[2]
  • Tegen beter weten in (2012)
  • Marianneke (1980)

Solo[bewerken]

  • Uit stilte geboren (1992)
  • Naar je hart (1995)
  • Hoor de muzikanten (1997)
  • Die glimlach van Harry Slinger (1999)
  • Het juiste spoor (2008)

Filmografie[bewerken]

Externe links[bewerken]