Naar inhoud springen

Koningin Emmaplein (Rotterdam)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Koningin Emmaplein
Het Koningin Emmaplein in 2022
Het Koningin Emmaplein in 2022
Locatie
Land Vlag van Nederland Nederland
Plaats Rotterdam
Coördinaten 51° 55 NB, 4° 29 OL
Begin Westzeedijk
Eind Westzeedijk
Lengte ca. 120 meter
Postcode(s) 3016AA, 3016ABBewerken op Wikidata
Tijdlijn
Aangelegd in 1888-1890
Genoemd naar Emma van Waldeck-PyrmontBewerken op Wikidata
Bestrating en bebouwing
Bestrating klinkers
Detailkaart
Koningin Emmaplein (Rotterdam Centrum)
Koningin Emmaplein
Portaal  Portaalicoon   Rotterdam

Het Koningin Emmaplein is een plein in het Scheepvaartkwartier van Rotterdam, grenzend aan de Westzeedijk, recht tegenover het Museumpark.

Het Koningin Emmaplein is bebouwd tussen 1888 en 1891 naar een ontwerp van architect J.C. van Wijk. Aan het plein staan 15 herenhuizen, ontworpen in de stijl van de neorenaissance. De panden hebben aan de achterkant uitzicht op het park Schoonoord en boden aan de voorkant een uitzicht op het toen nog onbebouwde Land van Hoboken. De herenhuizen werden bewoond door mensen uit de bovenlaag van het Rotterdamse bedrijfsleven. Dit gegeven, in combinatie met de enigszins beschutte ligging, leidde tot de bijnaam Rijkeluishofje.

Op het plein staat een monumentale rode beuk (Fagus sylvatica Atropuni) en een siervaas uit 1890, ontworpen door Berlage. Toen Rotterdam in 1956 een zelfstandig bisdom werd, betrok het bisdom Koningin Emmaplein 3 als kantoor en woonhuis voor de bisschop. De toenmalige hoofdkerk van het bisdom, de Sint-Laurentius en Ignatiuskathedraal stond er tot 1969 vlak naast aan de Westzeedijk.

28 augustus 2024 verhuisden de Rotterdamse Dominicanen hun Klooster H. Petrus van Verona van Het Steiger naar het pand met huisnummer 13 aan dit plein.[1]

Het Koningin Emmaplein is een rijksmonument. Als deel van het Scheepvaartkwartier geniet het ook de status van beschermd stadsgezicht.