La Grande Boucle Féminine

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
La Grande Boucle Féminine in 1999 in Mussidan

La Grande Boucle Féminine was een belangrijke wielerwedstrijd voor vrouwen. Deze wedstrijd wordt gezien als de Ronde van Frankrijk voor vrouwen. De wedstrijd werd georganiseerd door de Société du Tour de France, die ook de Tour voor mannen organiseert. In 2009 werd de laatste editie gehouden. Vijf jaar later, in 2014, introduceerde de ASO de eendaagse wedstrijd La Course by Le Tour de France op de laatste dag van de Tour voor mannen.

Geschiedenis[bewerken]

Van 1984 tot en met 1989 werd de race onder de naam Tour de France féminin (Ronde van Frankrijk voor vrouwen) gehouden. Van 1990 tot en met 1993 als Tour de la CEE féminin. Daarna stopte de race. Van begin af kende de wedstrijd problemen met het aantrekken van sponsoren en gaststeden, waardoor er vaak lange transfers waren tussen de etappes.

Tegelijkertijd werd vanaf 1992 de Tour cycliste féminin gehouden die sinds 1998 is hernoemd naar La Grande Boucle féminine, omdat de oude naam te veel leek op de Tour de France voor mannen. Mede door de Festina-affaire bij de mannen in de Tour van 1998 werd het aantrekken van sponsoren alleen maar moeilijker. In 2004 werd de wedstrijd niet gehouden. Voorheen telde de ronde tussen de 10 en 15 etappes, maar sinds 2005 nog slechts vijf (in één regio), daardoor werd de ronde niet meer geclassificeerd door de UCI en kreeg het een voornamelijk nationaal deelnemersveld. In 2009 werd de laatste editie gehouden. Nadat een jaar later ook de Tour de l'Aude ophield te bestaan, was de Giro Donne de enige overgebleven Grote Ronde voor vrouwen. Op dit moment is de Route de France de grootste ronde in Frankrijk.

Op initiatief van o.a. Marianne Vos werd er op 27 juli 2014 echter wel met dertien rondjes rondom de Champs Élysées een eendaagse wedstrijd met de naam La Course by Le Tour de France geïntroduceerd op de laatste dag van de Tour voor mannen.[1]

De Tour de France féminin werd vanaf 1987 drie maal op rij gewonnen door Jeannie Longo. In 1992 won Leontien van Moorsel zowel de Tour de la CEE féminin als de eerste editie van de Tour cycliste féminin. Tweede werd Jeannie Longo na een spannende surplace op de Alpe d'Huez in de slotrit.[2] Vanaf 1995 werd de wedstrijd drie maal op rij gewonnen door de Italiaanse Fabiana Luperini. Ook de Spaanse Joane Somarriba won in totaal drie keer. De laatste editie in 2009 werd gewonnen door Emma Pooley.[3] Marianne Vos is de enige renster die in zowel La Grande Boucle féminine als La Course op het podium stond; zij won de eerste editie in 2014.

Eindstanden[bewerken]

Tour de France féminin en de Tour de la CEE féminin[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
Tour de France féminin
1984 Vlag van Verenigde Staten Marianne Martin Vlag van Nederland Heleen Hage Vlag van Verenigde Staten Deborah Schumway
1985 Vlag van Italië Maria Canins Vlag van Frankrijk Jeannie Longo Vlag van Frankrijk Cecile Odin
1986 Vlag van Italië Maria Canins Vlag van Frankrijk Jeannie Longo Vlag van Verenigde Staten Inga Thompson
1987 Vlag van Frankrijk Jeannie Longo Vlag van Italië Maria Canins Vlag van Duitsland Ute Enzenauer
1988 Vlag van Frankrijk Jeannie Longo Vlag van Italië Maria Canins Vlag van Oostenrijk Elizabeth Hepple
1989 Vlag van Frankrijk Jeannie Longo Vlag van Italië Maria Canins Vlag van Verenigde Staten Inga Thompson
Tour de la CEE féminin
1990 Vlag van Frankrijk Catherine Marsal Vlag van Nederland Leontien van Moorsel Vlag van Nederland Astrid Schop
1991 Vlag van Nederland Astrid Schop Vlag van Nederland Leontien van Moorsel Vlag van Italië Roberta Bonanomi
1992 Vlag van Nederland Leontien van Moorsel Vlag van België Heidi Van De Vijver Vlag van Italië Roberta Bonanomi
1993 Vlag van België Heidi Van De Vijver Vlag van Nederland Leontien van Moorsel Vlag van Rusland Alexandra Koliasseva

Tour cycliste féminin en La Grande Boucle féminine[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
Tour cycliste féminin
1992 Vlag van Nederland Leontien van Moorsel Vlag van Frankrijk Jeannie Longo Vlag van België Heidi Van De Vijver
1993 Vlag van Nederland Leontien van Moorsel Vlag van Frankrijk Marion Clignet Vlag van België Heidi Van De Vijver
1994 Vlag van Rusland Valentina Polkhanova Vlag van Litouwen Rasa Polikevičiūtė Vlag van Frankrijk Cécile Odin
1995 Vlag van Italië Fabiana Luperini Vlag van Frankrijk Jeannie Longo Vlag van Zwitserland Luzia Zberg
1996 Vlag van Italië Fabiana Luperini Vlag van Litouwen Rasa Polikevičiūtė Vlag van Frankrijk Jeannie Longo
1997 Vlag van Italië Fabiana Luperini Vlag van Zwitserland Barbara Heeb Vlag van Canada Linda Jackson
La Grande Boucle féminine
1998 Vlag van Litouwen Edita Pučinskaitė Vlag van Italië Fabiana Luperini Vlag van Italië Alessandra Cappellotto
1999 Vlag van Litouwen Diana Žiliūtė Vlag van Rusland Valentina Polkhanova Vlag van Litouwen Edita Pučinskaitė
2000 Vlag van Spanje Joane Somarriba Vlag van Litouwen Edita Pučinskaitė Vlag van Frankrijk Geraldine Loewenguth
2001 Vlag van Spanje Joane Somarriba Vlag van Italië Fabiana Luperini Vlag van Duitsland Judith Arndt
2002 Vlag van Wit-Rusland Zinaida Stahurskaya Vlag van Zweden Susanne Ljungskog Vlag van Spanje Joane Somarriba
2003 Vlag van Spanje Joane Somarriba Vlag van Zwitserland Nicole Brändli Vlag van Duitsland Judith Arndt
2004
Geen wedstrijd
2005 Vlag van Zwitserland Priska Doppmann Vlag van Frankrijk Edwige Pitel Vlag van Oostenrijk Christiane Soeder
2006 Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke Vlag van Frankrijk Maryline Salvetat Vlag van Wit-Rusland Tatstsiana Sharakova
2007 Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke Vlag van Zwitserland Priska Doppmann Vlag van Verenigd Koninkrijk Emma Pooley
2008 Vlag van Oostenrijk Christiane Soeder Vlag van Zwitserland Karin Thürig Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke
2009 Vlag van Verenigd Koninkrijk Emma Pooley Vlag van Oostenrijk Christiane Soeder Vlag van Nederland Marianne Vos

La Course by Le Tour de France[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie La Course by Le Tour de France voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Jaar Eerste Tweede Derde
2014 Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland Kirsten Wild Vlag van Canada Leah Kirchmann
2015 Vlag van Nederland Anna van der Breggen Vlag van België Jolien D'Hoore Vlag van Nederland Amy Pieters
2016 Vlag van Australië Chloe Hosking Vlag van Finland Lotta Lepistö Vlag van Nederland Marianne Vos
2017