Smurfenregel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De smurfenregel is een ezelsbruggetje voor het spellen dat duidelijkheid verschaft over het al dan niet schrijven van een t aan het einde van een werkwoord waarvan de stam op een t-klank eindigt.

De term verwijst naar de stripverhalenserie De Smurfen en hun smurfentaal (het smurfs); bij het spreken vervangen de smurfen onbelangrijke werkwoorden door smurfen. Uiteraard is deze regel alleen bruikbaar als men het Nederlands voldoende kent om te kunnen horen wat "juist klinkt".

Regel[bewerken]

Vervang het werkwoord dat op een t-klank eindigt door een ander werkwoord - zoals "smurfen", dat niet op een t-klank eindigt. Bij het lezen van de zin zal een hoorbare t-klank op de aanwezigheid van een eind-t in de spelling wijzen. Uiteraard kan ieder werkwoord dat niet op een t-klank eindigt (lopen, enz.) gebruikt worden.

Voorbeelden[bewerken]

  • Word(t) eens volwassen!Smurf eens volwassen! – Je hoort geen t, je schrijft dus geen t; de zin wordt dan Word eens volwassen!
  • Brand(t) het huis af?Smurft het huis af? – Hier hoor je de t-klank, er moet dus een t toegevoegd worden; de zin wordt Brandt het huis af?
  • Word(t) je slimmer?Smurf je ..., dus Word je...
  • Word(t) je broer slimmer?Smurft je broer..., dus Wordt je broer...