World Professional Darts Championship 1995

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Embassy World Professional Darts Championship 1995 was de 18e editie van het internationale dartstoernooi World Professional Darts Championship en werd gehouden van 1 januari 1995 tot en met 8 januari 1995 in het Engelse Frimley Green. De World Professional Darts Championship kan worden gezien als het wereldkampioenschap voor de British Darts Organisation, BDO, een van de twee toonaangevende dartsbonden in de wereld. Hierdoor is dit toernooi het belangrijkste toernooi dat onderdeel uitmaakt van diezelfde BDO.

Prijzengeld[bewerken]

Het totale prijzengeld bedroeg £143.000,- (plus £52.000 voor een 9-darter (niet gewonnen)) en was als volgt verdeeld:

Plaats Prijzengeld
Winnaar £34.000
Runner-up £17.000
Halve finalist £8.000
Kwartfinalist £4.000
2e ronde £3.000
1e ronde £1.950
Niet-gekwalificeerden £400

Degene met de hoogste check-out (uitgooi) kreeg £1.600:

  • onbekend

Alle wedstrijden[bewerken]

Eerste ronde (best of 5 sets)[bewerken]

Raymond van Barneveld Vlag van Nederland Nederland - Les Wallace Vlag van Schotland Schotland 3 - 2
Dave Askew Vlag van Engeland Engeland - Steve Beaton Vlag van Engeland Engeland 3 - 2
Peter Hunt Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland - Stefan Eeckelaert Vlag van België België 3 - 0
Colin Monk Vlag van Engeland Engeland - Roland Scholten Vlag van Nederland Nederland 3 - 1
Ian Brand Vlag van Engeland Engeland - Wayne Atkins Vlag van Australië Australië 3 - 0
Mike Gregory Vlag van Engeland Engeland - Yves Chamberland Vlag van Canada Canada 3 - 2
Kevin Painter Vlag van Engeland Engeland - Magnus Caris Vlag van Zweden Zweden 3 - 2
Martin Adams Vlag van Engeland Engeland - Bruno Raes Vlag van België België 3 - 1
Russell Stewart Vlag van Australië Australië - Alan Brown Vlag van Schotland Schotland 3 - 2
Richie Burnett Vlag van Wales Wales - Peter Wright Vlag van Engeland Engeland 3 - 1
Paul Hogan Vlag van Engeland Engeland - Per Skau Vlag van Denemarken Denemarken 3 - 1
Sean Palfrey Vlag van Wales Wales - Andy Jenkins Vlag van Engeland Engeland 3 - 1
Ronnie Sharp Vlag van Schotland Schotland - Bobby George Vlag van Engeland Engeland 3 - 0
Andy Fordham Vlag van Engeland Engeland - Nicky Turner Vlag van Engeland Engeland 3 - 2
Paul Williams Vlag van Engeland Engeland - Bob Taylor Vlag van Schotland Schotland 3 - 0
John Part Vlag van Canada Canada - Paul Knighton Vlag van Engeland Engeland 3 - 2

Tweede ronde (best of 5 sets)[bewerken]

Raymond van Barneveld Vlag van Nederland Nederland - Dave Askew Vlag van Engeland Engeland 3 - 0
Peter Hunt Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland - Colin Monk Vlag van Engeland Engeland 2 - 3
Ian Brand Vlag van Engeland Engeland - Mike Gregory Vlag van Engeland Engeland 2 - 3
Kevin Painter Vlag van Engeland Engeland - Martin Adams Vlag van Engeland Engeland 0 - 3
Russell Stewart Vlag van Australië Australië - Richie Burnett Vlag van Wales Wales 2 - 3
Paul Hogan Vlag van Engeland Engeland - Sean Palfrey Vlag van Wales Wales 3 - 0
Ronnie Sharp Vlag van Schotland Schotland - Andy Fordham Vlag van Engeland Engeland 2 - 3
Paul Williams Vlag van Engeland Engeland - John Part Vlag van Canada Canada 3 - 2

Kwartfinale (best of 7 sets)[bewerken]

Raymond van Barneveld Vlag van Nederland Nederland - Colin Monk Vlag van Engeland Engeland 4 - 2
Mike Gregory Vlag van Engeland Engeland - Martin Adams Vlag van Engeland Engeland 3 - 4
Richie Burnett Vlag van Wales Wales - Paul Hogan Vlag van Engeland Engeland 4 - 2
Andy Fordham Vlag van Engeland Engeland - Paul Williams Vlag van Engeland Engeland 4 - 2

Halve finale (best of 9 sets)[bewerken]

Raymond van Barneveld Vlag van Nederland Nederland - Martin Adams Vlag van Engeland Engeland 5 - 4
Richie Burnett Vlag van Wales Wales - Andy Fordham Vlag van Engeland Engeland 5 - 2

Finale (best of 11 sets)[bewerken]

Raymond van Barneveld Vlag van Nederland Nederland - Richie Burnett Vlag van Wales Wales 3 - 6