World Professional Darts Championship 1999

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Embassy World Professional Darts Championship 1999 was de 22e editie van het internationale dartstoernooi World Professional Darts Championship en werd gehouden van 2 januari 1999 tot en met 10 januari 1999 in het Engelse Frimley Green. De World Professional Darts Championship kan worden gezien als het wereldkampioenschap voor de British Darts Organisation, BDO, een van de twee toonaangevende dartsbonden in de wereld. Hierdoor is dit toernooi het belangrijkste toernooi dat onderdeel uitmaakt van diezelfde BDO.

Prijzengeld[bewerken]

Het totale prijzengeld bedroeg £174.000,- (plus £52.000 voor een 9-darter (niet gewonnen)) en was als volgt verdeeld:

Plaats Prijzengeld
Winnaar £42.000
Runner-up £21.000
Halve finalist £9.400
Kwartfinalist £4.750
2e ronde £3.600
1e ronde £2.350
Niet-gekwalificeerden £685

Degene met de hoogste check-out (uitgooi) kreeg £2.000:

  • onbekend

Alle wedstrijden[bewerken]

Eerste ronde (best of 5 sets)[bewerken]

Les Wallace Vlag van Schotland Schotland - Danny Cunningham Vlag van Engeland Engeland 3 - 0
Raymond van Barneveld Vlag van Nederland Nederland - Sean Palfrey Vlag van Wales Wales 3 - 0
Marshall James Vlag van Wales Wales - Peter Johnstone Vlag van Schotland Schotland 3 - 2
Steve Duke Vlag van Australië Australië - Steve Beaton Vlag van Engeland Engeland 3 - 0
Ted Hankey Vlag van Engeland Engeland - Roger Carter Vlag van Verenigde Staten USA 3 - 1
Chris Mason Vlag van Engeland Engeland - Ritchie Davies Vlag van Wales Wales 3 - 1
Martin Adams Vlag van Engeland Engeland - Mike Gregory Vlag van Engeland Engeland 3 - 1
Graham Hunt Vlag van Australië Australië - Andy Jenkins Vlag van Engeland Engeland 3 - 1
Kevin Painter Vlag van Engeland Engeland - Robbie Widdows Vlag van Engeland Engeland 3 - 0
Ronnie Baxter Vlag van Engeland Engeland - Richie Burnett Vlag van Wales Wales 3 - 0
Co Stompé Vlag van Nederland Nederland - Davy Richardson Vlag van Engeland Engeland 3 - 0
Roland Scholten Vlag van Nederland Nederland - John Walton Vlag van Engeland Engeland 3 - 0
Paul Williams Vlag van Engeland Engeland - Matt Clark Vlag van Engeland Engeland 3 - 2
Andy Fordham Vlag van Engeland Engeland - Mervyn King Vlag van Engeland Engeland 3 - 2
Tony Littlejohn Vlag van Engeland Engeland - Erik Clarys Vlag van België België 3 - 2
Colin Monk Vlag van Engeland Engeland - Paul Hogan Vlag van Engeland Engeland 3 - 2

Tweede ronde (best of 5 sets)[bewerken]

Les Wallace Vlag van Schotland Schotland - Raymond van Barneveld Vlag van Nederland Nederland 2 - 3
Marshall James Vlag van Wales Wales - Steve Duke Vlag van Australië Australië 1 - 3
Ted Hankey Vlag van Engeland Engeland - Chris Mason Vlag van Engeland Engeland 1 - 3
Martin Adams Vlag van Engeland Engeland - Graham Hunt Vlag van Australië Australië 3 - 1
Kevin Painter Vlag van Engeland Engeland - Ronnie Baxter Vlag van Engeland Engeland 0 - 3
Co Stompé Vlag van Nederland Nederland - Roland Scholten Vlag van Nederland Nederland 2 - 3
Paul Williams Vlag van Engeland Engeland - Andy Fordham Vlag van Engeland Engeland 0 - 3
Tony Littlejohn Vlag van Engeland Engeland - Colin Monk Vlag van Engeland Engeland 0 - 3

Kwartfinale (best of 9 sets)[bewerken]

Raymond van Barneveld Vlag van Nederland Nederland - Steve Duke Vlag van Australië Australië 5 - 1
Chris Mason Vlag van Engeland Engeland - Martin Adams Vlag van Engeland Engeland 5 - 4
Ronnie Baxter Vlag van Engeland Engeland - Roland Scholten Vlag van Nederland Nederland 5 - 3
Andy Fordham Vlag van Engeland Engeland - Colin Monk Vlag van Engeland Engeland 5 - 3

Halve finale (best of 9 sets)[bewerken]

Raymond van Barneveld Vlag van Nederland Nederland - Chris Mason Vlag van Engeland Engeland 5 - 3
Ronnie Baxter Vlag van Engeland Engeland - Andy Fordham Vlag van Engeland Engeland 5 - 1

Finale (best of 11 sets)[bewerken]

Raymond van Barneveld Vlag van Nederland Nederland - Ronnie Baxter Vlag van Engeland Engeland 6 - 5