Naar inhoud springen

World Professional Darts Championship 1985

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

De Embassy World Professional Darts Championship 1985 was de 8e editie van het internationale dartstoernooi World Professional Darts Championship georganiseerd door de BDO en werd gehouden van 5 januari 1985 tot en met 12 januari 1985 in het Engelse Stoke-on-Trent.

Keith Deller, de kampioen van 2 jaar geleden, behaalde een nieuw record. Hij was de eerste speler op de World Professional Darts Championship met een gemiddelde boven de 100 per 3 darts. Zijn gemiddelde van 100.29 was echter niet genoeg om zijn kwartfinale tegen John Lowe, die een gemiddelde van 97.83 behaalde, te winnen.

Het totale prijzengeld bedroeg £43.000,- (plus £52.000 voor een 9-darter (niet gewonnen)) en was als volgt verdeeld:

PlaatsPrijzengeld
Winnaar£10.000
Runner-up£5.000
Halvefinalist£2.500
Kwartfinalist£1.500
2e ronde£1.000
1e ronde£500
Vooronde£250

Degene met de hoogste check-out (uitgooi) kreeg £1.000:

Alle wedstrijden

[bewerken | brontekst bewerken]

Vooronde (best of 3 sets)

[bewerken | brontekst bewerken]
Willy LogieVlag van België België- Eric BurdenVlag van Wales Wales2 - 1
Willy SonnevilleVlag van België België- Bob SinnaeveVlag van Canada Canada1 - 2
Ken SummersVlag van Engeland Engeland- Don DillonVlag van Engeland Engeland2 - 0
Alan GlazierVlag van Engeland Engeland- Yuya EvansVlag van Japan (1870–1999) Japan2 - 1
Jerry UmbergerVlag van Verenigde Staten USA- Vic HubbardVlag van Engeland Engeland2 - 0
Ceri MorganVlag van Wales Wales- Tony PayneVlag van Verenigde Staten USA2 - 1
Arto LintunenVlag van Finland Finland- Kexi HeinaharjoVlag van Finland Finland2 - 0
Bob AndersonVlag van Engeland Engeland- Christer PilbladVlag van Zweden Zweden2 - 0
Alex MacKinnonVlag van Canada Canada- Malcolm NolanVlag van Nederland Nederland2 - 1
Russell StewartVlag van Australië Australië- Vic BaxendaleVlag van Engeland Engeland2 - 1
Leighton ReesVlag van Wales Wales- Steve CusickVlag van Engeland Engeland2 - 1
Peter MassonVlag van Schotland Schotland- Paul WiechecVlag van Engeland Engeland2 - 0
Rab ScottVlag van Engeland Engeland- John MarcussonVlag van Zweden Zweden2 - 0
John CosnettVlag van Engeland Engeland- George DevachtVlag van België België2 - 0
Terry O'DeaVlag van Australië Australië- Roy BaillieUnion Jack Noord-Ierland2 - 1
Nicky VirachkulVlag van Verenigde Staten USA- Jose-Angel Castillo-MurilloVlag van Spanje Spanje2 - 0
Keith DellerVlag van Engeland Engeland- Shinichi FukazawaVlag van Japan (1870–1999) Japan2 - 0
Luc MarreelVlag van België België- Ray FarrellUnion Jack Noord-Ierland2 - 1
Tapani UitosVlag van Finland Finland- David KeeryUnion Jack Noord-Ierland2 - 0
Stefan LordVlag van Zweden Zweden- Stephen CoveneyVlag van Ierland Ierland2 - 0
Bobby GeorgeVlag van Engeland Engeland- Harry PattersonVlag van Schotland Schotland2 - 1
Peter LockeVlag van Wales Wales- John DunneVlag van Ierland Ierland2 - 0
Paul LimVlag van Singapore Singapore- Wayne LockeVlag van Wales Wales2 - 1
Fred McMullanUnion Jack Noord-Ierland- Jan-Erik PaulsenVlag van Noorwegen Noorwegen2 - 1

Eerste ronde (best of 3 sets)

[bewerken | brontekst bewerken]
Willy LogieVlag van België België- Bob SinnaeveVlag van Canada Canada2 - 1
Eric BristowVlag van Engeland Engeland- Ken SummersVlag van Engeland Engeland2 - 1
Alan GlazierVlag van Engeland Engeland- Jerry UmbergerVlag van Verenigde Staten USA2 - 0
Steve BrennanUnion Jack Noord-Ierland- Ceri MorganVlag van Wales Wales2 - 1
Bob AndersonVlag van Engeland Engeland- Arto LintunenVlag van Finland Finland2 - 1
Dave WhitcombeVlag van Engeland Engeland- Alex MacKinnonVlag van Canada Canada2 - 0
Russell StewartVlag van Australië Australië- Leighton ReesVlag van Wales Wales2 - 1
Jocky WilsonVlag van Schotland Schotland- Peter MassonVlag van Schotland Schotland2 - 0
John CosnettVlag van Engeland Engeland- Rab ScottVlag van Engeland Engeland2 - 0
John LoweVlag van Engeland Engeland- Terry O'DeaVlag van Australië Australië2 - 1
Keith DellerVlag van Engeland Engeland- Nicky VirachkulVlag van Verenigde Staten USA2 - 0
Luc MarreelVlag van België België- Dave LeeVlag van Wales Wales2 - 1
Stefan LordVlag van Zweden Zweden- Tapani UitosVlag van Finland Finland2 - 1
Cliff LazarenkoVlag van Engeland Engeland- Paul LimVlag van Singapore Singapore2 - 0
Fred McMullanUnion Jack Noord-Ierland- Peter LockeVlag van Wales Wales2 - 0
Bobby GeorgeVlag van Engeland Engeland- Mike GregoryVlag van Engeland Engeland2 - 1

Tweede ronde (best of 5 sets)

[bewerken | brontekst bewerken]
Willy LogieVlag van België België- Eric BristowVlag van Engeland Engeland0 - 3
Alan GlazierVlag van Engeland Engeland- Steve BrennanUnion Jack Noord-Ierland3 - 2
Bob AndersonVlag van Engeland Engeland- Dave WhitcombeVlag van Engeland Engeland1 - 3
Russell StewartVlag van Australië Australië- Jocky WilsonVlag van Schotland Schotland1 - 3
John CosnettVlag van Engeland Engeland- John LoweVlag van Engeland Engeland0 - 3
Keith DellerVlag van Engeland Engeland- Luc MarreelVlag van België België3 - 0
Stefan LordVlag van Zweden Zweden- Cliff LazarenkoVlag van Engeland Engeland0 - 3
Fred McMullanUnion Jack Noord-Ierland- Bobby GeorgeVlag van Engeland Engeland3 - 1

Kwartfinale (best of 7 sets)

[bewerken | brontekst bewerken]
Eric BristowVlag van Engeland Engeland- Alan GlazierVlag van Engeland Engeland4 - 0
Dave WhitcombeVlag van Engeland Engeland- Jocky WilsonVlag van Schotland Schotland4 - 3
John LoweVlag van Engeland Engeland- Keith DellerVlag van Engeland Engeland4 - 2
Cliff LazarenkoVlag van Engeland Engeland- Fred McMullanUnion Jack Noord-Ierland4 - 0

Halve finale (best of 9 sets)

[bewerken | brontekst bewerken]
Eric BristowVlag van Engeland Engeland- Dave WhitcombeVlag van Engeland Engeland5 - 2
John LoweVlag van Engeland Engeland- Cliff LazarenkoVlag van Engeland Engeland5 - 3

Finale (best of 11 sets)

[bewerken | brontekst bewerken]
Eric BristowVlag van Engeland Engeland- John LoweVlag van Engeland Engeland6 - 2