Naar inhoud springen

World Professional Darts Championship 1984

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

De Embassy World Professional Darts Championship 1984 was de 7e editie van het internationale dartstoernooi World Professional Darts Championship georganiseerd door de BDO en werd gehouden van 31 december 1983 tot en met 7 januari 1984 in het Engelse Stoke-on-Trent. Vanaf dit jaar werd er geen wedstrijd meer gespeeld voor de derde plaats.

Het totale prijzengeld bedroeg £36.500,- (plus £32.000 voor een 9-darter (niet gewonnen)) en was als volgt verdeeld:

PlaatsPrijzengeld
Winnaar£9.000
Runner-up£4.000
Halvefinalist£2.250
Kwartfinalist£1.250
2e ronde£750
1e ronde£450

Degene met de hoogste check-out (uitgooi) kreeg £800:

  • onbekend

Alle wedstrijden

[bewerken | brontekst bewerken]

Voorronde (best of 3 sets)

[bewerken | brontekst bewerken]
Rick NeyVlag van Verenigde Staten USA- Sean CrowleyVlag van Ierland Ierland2 - 0
Luc MarreelVlag van België België- Pieter KesselsVlag van Nederland Nederland2 - 1
Finn JensenVlag van Denemarken Denemarken- Ronald BeachVlag van Verenigde Staten USA2 - 1
Russell StewartVlag van Australië Australië- John BuckleyVlag van Ierland Ierland2 - 1
Peter LockeVlag van Wales Wales- Barry TempletonVlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland2 - 0
Malcolm DaviesVlag van Wales Wales- George DevachtVlag van België België2 - 0
John Joe O'SheaVlag van Ierland Ierland- Patrick CochepinVlag van Frankrijk Frankrijk2 - 1
Alex MacKinnonVlag van Canada Canada- Joseph BellVlag van Jersey Jersey2 - 0
Tony BrownVlag van Engeland Engeland- Colin LathamVlag van Engeland Engeland2 - 1
Kexi HeinaharjuVlag van Finland Finland- Tom McCraeVlag van Schotland Schotland2 - 0
Danny InglisVlag van Schotland Schotland- Marcus JohnsonVlag van Engeland Engeland2 - 1
Ceri MorganVlag van Wales Wales- Andy HayfieldVlag van Engeland Engeland2 - 1
Rab ScottVlag van Engeland Engeland- Akio EsakaVlag van Japan (1870–1999) Japan2 - 0
Alan GlazierVlag van Engeland Engeland- Martyn AndrewsVlag van Jersey Jersey2 - 0
Terry O'DeaVlag van Australië Australië- Rob FurmageVlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland2 - 1
Paul LimVlag van Singapore Singapore- Gordon BondVlag van Ierland Ierland2 - 1
Mike GregoryVlag van Engeland Engeland- David StockmanVlag van Verenigde Staten USA2 - 0
Bob AndersonVlag van Engeland Engeland- Bernd HebeckerVlag van Bondsrepubliek Duitsland Bondsrepubliek Duitsland2 - 0
Gerry HaywoodVlag van Engeland Engeland- Willy SonnevilleVlag van België België2 - 1
Owen ThomasVlag van Wales Wales- Kenneth CrookVlag van Wales Wales2 - 1
Nicky VirachkulVlag van Verenigde Staten USA- Roy BaillieVlag van Ierland Ierland2 - 1
Kevin WhiteVlag van Australië Australië- Frank PalkoVlag van Australië Australië2 - 1
Steve BrennanVlag van Ierland Ierland- Hiroshi WatanobeVlag van Japan (1870–1999) Japan2 - 1
Bob SinnaeveVlag van Canada Canada- Rab SmithVlag van Schotland Schotland2 - 1

Eerste ronde (best of 3 sets)

[bewerken | brontekst bewerken]
Rick NeyVlag van Verenigde Staten USA- Luc MarreelVlag van België België2 - 1
Eric BristowVlag van Engeland Engeland- Finn JensenVlag van Denemarken Denemarken2 - 0
Peter LockeVlag van Wales Wales- Russell StewartVlag van Australië Australië2 - 0
Malcolm DaviesVlag van Wales Wales- Bobby GeorgeVlag van Engeland Engeland2 - 1
John Joe O'SheaVlag van Ierland Ierland- Alex MacKinnonVlag van Canada Canada2 - 0
John LoweVlag van Engeland Engeland- Tony BrownVlag van Engeland Engeland2 - 0
Kexi HeinäharjuVlag van Finland Finland- Danny InglisVlag van Schotland Schotland2 - 1
Ceri MorganVlag van Wales Wales- Cliff LazarenkoVlag van Engeland Engeland2 - 1
Alan GlazierVlag van Engeland Engeland- Rab ScottVlag van Engeland Engeland2 - 1
Jocky WilsonVlag van Schotland Schotland- Terry O'DeaVlag van Australië Australië2 - 0
Mike GregoryVlag van Engeland Engeland- Paul LimVlag van Singapore Singapore2 - 0
Stefan LordVlag van Zweden Zweden- Bob AndersonVlag van Engeland Engeland2 - 0
Gerry HaywoodVlag van Engeland Engeland- Owen ThomasVlag van Wales Wales2 - 0
Nicky VirachkulVlag van Verenigde Staten USA- Keith DellerVlag van Engeland Engeland2 - 1
Steve BrennanVlag van Ierland Ierland- Kevin WhiteVlag van Australië Australië2 - 1
Dave WhitcombeVlag van Engeland Engeland- Bob SinnaeveVlag van Canada Canada2 - 0

Tweede ronde (best of 7 sets)

[bewerken | brontekst bewerken]
Rick NeyVlag van Verenigde Staten USA- Eric BristowVlag van Engeland Engeland0 - 4
Peter LockeVlag van Wales Wales- Malcolm DaviesVlag van Wales Wales4 - 3
John Joe O'SheaVlag van Ierland Ierland- John LoweVlag van Engeland Engeland0 - 4
Kexi HeinäharjuVlag van Finland Finland- Ceri MorganVlag van Wales Wales1 - 4
Alan GlazierVlag van Engeland Engeland- Jocky WilsonVlag van Schotland Schotland0 - 4
Mike GregoryVlag van Engeland Engeland- Stefan LordVlag van Zweden Zweden4 - 1
Gerry HaywoodVlag van Engeland Engeland- Nicky VirachkulVlag van Verenigde Staten USA0 - 4
Steve BrennanVlag van Ierland Ierland- Dave WhitcombeVlag van Engeland Engeland1 - 4

Kwartfinale (best of 9 sets)

[bewerken | brontekst bewerken]
Eric BristowVlag van Engeland Engeland- Peter LockeVlag van Wales Wales5 - 0
John LoweVlag van Engeland Engeland- Ceri MorganVlag van Wales Wales5 - 0
Jocky WilsonVlag van Schotland Schotland- Mike GregoryVlag van Engeland Engeland5 - 0
Nicky VirachkulVlag van Verenigde Staten USA- Dave WhitcombeVlag van Engeland Engeland0 - 5

Halve finale (best of 11 sets)

[bewerken | brontekst bewerken]
Eric BristowVlag van Engeland Engeland- John LoweVlag van Engeland Engeland6 - 0
Jocky WilsonVlag van Schotland Schotland- Dave WhitcombeVlag van Engeland Engeland5 - 6

Finale (best of 13 sets)

[bewerken | brontekst bewerken]
Eric BristowVlag van Engeland Engeland- Dave WhitcombeVlag van Engeland Engeland7 - 1