Aether

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Zie ook Ether (doorverwijspagina)

Aether (Grieks: ᾿Αιθήρ) is de Griekse god van de atmosfeer, de bovenste luchtlaag, die de goden inademen (in tegenstelling tot de 'gewone', aardgebonden lucht die stervelingen inademen). Volgens de oude Grieken was hij de substantie waaruit licht zich vormde. Aether is de ziel van de wereld, hij omhult bergtoppen, wolken, sterren (dit zouden geconcentreerde vuren van Aether zijn), de zon en de maan. Hij stond ook bekend als Zeus' verdedigingslinie, omdat hij de aarde (Gaia) van de onderwereld (Tartarus) scheidde. Boven Aether bevindt zich de hemelkoepel van Ouranos.

Oorsprong[bewerken]

Volgens Hesiodos was Aether de zoon van Erebus (de duisternis) en Nyx (de nacht). 's Avonds hing Aethers moeder Nyx een sluier van duisternis tussen hem en Aer (de aardgebonden lucht) en liet zo de nacht vallen. 's Ochtends joeg Aethers zuster en vrouw Hemera (de dag) deze mist uiteen, waardoor de helderblauwe aether weer zichtbaar werd. De zon speelde voor de oude Grieken dus geenszins een belangrijke rol in de wisseling van dag en nacht.

Aethers vader Erebus wordt ook wel als de derde soort lucht gezien; de lucht van de donkere onderwereld. Aethers vrouwelijke tegenhangster is Aithre, Titaan van de heldere blauwe lucht en moeder van de zon en maan.

Nakomelingen[bewerken]

In de Griekse mythologie is het veelal onduidelijk hoe de familiebanden precies liggen, omdat bronnen elkaar tegenspreken. Hieronder staan de goden en andere wezens welke Aethers kinderen zouden zijn, samen met hun moeders.