Ouranos (mythologie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Ouranos (Oudgrieks: Οὐρανός) of Uranus (gelatiniseerd) is een figuur uit de Griekse mythologie. Hij is de personificatie van de hemel. Volgens Hesiodos hangt deze hemelkoepel zo hoog boven de aarde (Gaia) als de Tartaros (het diepste deel van de onderwereld) onder haar ligt. Een bronzen aambeeld zou tien dagen nodig hebben om vanaf Ouranos naar het aardoppervlak te vallen. Ouranos werd zelden afgebeeld als een persoon.

De naam Ouranos wordt wel in verband gebracht met de godheid Varuna uit het hindoeïsme. Beide namen zouden komen van een Indo-Europese stam die 'bedekken' betekent. Deze theorie wordt echter niet alom aangehangen.

Oorsprong en nakomelingen[bewerken]

Kronos verslaat Ouranos

Ouranos is de zoon en echtgenoot van Gaia, de Aarde. Zij vormen het oudste godenpaar en zijn verantwoordelijk voor de creatie van vele mythologische figuren, waaronder de cyclopen, de Titanen, de Hecatoncheiren en de Oceaniden. Uit angst voor zijn kroost verbande Ouranos de Cyclopen, de Titanen en de Hecatoncheiren naar Tartarus. Uiteindelijk wordt hijzelf door zijn zoon, de Titaan Kronos, gecastreerd met de hulp van zijn eigen vrouw, Gaia. Zijn genitaliën vallen in de zee, en hier wordt Aphrodite uit geboren. Vanaf Ouranos' castratie heerst Kronos met zijn zuster en vrouw Rheia over de wereld.

 
 
 
 
 
 
 
 
Chaos
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gaia
 
Tartaros
 
Eros
 
Nyx
 
Erebus
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ouranos
 
Ourea
 
Pontus
 
Aether
 
Hemera