Arthur Nebe
Arthur Nebe (Berlijn, 13 november 1894 - aldaar, 21 maart 1945) was een Berlijns politiecommissaris en Holocaustpleger.
Neben vocht in de Eerste Wereldoorlog en kwam in 1920 bij de Berlijnse politie. In 1931 werd hij lid van de Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij en de Sturmabteilung (SA). Laatste verruilde hij in 1936 voor de Schutzstaffel (SS).
In hetzelfde jaar werd hij aangesteld als hoofd van de Kriminalpolizei (Kripo), de latere recherche Afdeling V in het Reichssicherheitshauptamt (RSHA). Hij voerde tussen juni 1941 en november 1941 Einsatzgruppe B aan, die verantwoordelijk was voor grootschalige moordpartijen in Wit-Rusland. Zijn moordcommando 'elimineerde' binnen de periode van vijf maanden naar schatting 45.000 Joden. De Einsatzgruppen werden uitgestuurd door SS-Obergruppenführer Reinhard Heydrich (hoofd van het RSHA) om die personen te 'elimineren' die door de nazi's als 'ongewenst' werden beschouwd in de nieuwe wereldorde van het Derde Rijk. Er wordt vermeld dat Nebe dynamiet gebruikte tegen geestelijk gehandicapte personen.
Bij een bezoek van Reichsführer-SS Heinrich Himmler aan Minsk liet SS-Gruppenführer Nebe honderd personen voor de ogen van Himmler executeren. Himmler was danig aangedaan toen twee vrouwen niet onmiddellijk bleken te zijn overleden en gaf het bevel om meer 'humane' manieren te zoeken voor de moorden.
Na zijn taak in Rusland nam hij opnieuw zijn taak op bij de Kriminalpolizei. Men vermoedt dat Arthur Nebe betrokken was bij verscheidene complotten, waaronder het complot van 20 juli 1944 tegen Hitler. Na deze mislukte aanslag vluchtte hij naar een eiland in de Wannsee maar werd later gearresteerd nadat een afgewezen minnares hem had verklikt. Volgens de nazi-archieven werd hij op 21 maart 1945 op vijftigjarige leeftijd in de Berlijnse gevangenis Plötzensee geëxecuteerd.
[bewerken] Zie ook
 |
Zie de categorie Arthur Nebe van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
