Bloedbad op Columbine High School

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De nieuwe bibliotheek van Columbine High School, gebouwd op de plek van de oude bibliotheek, waar de meeste moorden plaatsvonden

Het bloedbad op Columbine High School vond plaats op dinsdag 20 april 1999 op de Columbine High School in het gemeentevrije Columbine in de Amerikaanse staat Colorado. Op die dag schoten Eric Harris (18) en Dylan Klebold (17) twaalf medestudenten en een leraar dood en pleegden vervolgens zelfmoord, zoals ze van tevoren hadden gepland.

De daders[bewerken]

Luchtfoto van de Columbine High School

Eric David Harris (Wichita (Kansas), 9 april 1981) was de zoon van een piloot bij de US Air Force. Het gezin moest daarom regelmatig verhuizen. Vanaf juli 1993 woonde het gezin in Littleton (Colorado), nadat Harris' vader met pensioen was gegaan. Dylan Klebold (Lakewood, 11 september 1981) speelde in hetzelfde honkbalteam als Harris. Hoewel hij actief deelnam aan andere activiteiten, was hij een relatief stil en verlegen kind. Klebolds buren hadden de indruk dat het een stabiele familie was. Wel viel het op dat Klebold vanaf 1996 onder sterke invloed stond van Harris.

Vlak na het schietincident werd gerapporteerd dat zij nogal buitenbeentjes waren, uit later onderzoek bleek echter dat dat grotendeels onjuist was. Zij werden wel met enige regelmaat gepest, een feit dat door onderzoekers als oorzaak van hun woede werd aangegeven. Vrienden van de twee zeggen dat Harris en Klebold het naar hun zin hadden het eerste jaar op Columbine. In zijn tweede jaar op Columbine voelde Harris zich echter verkeerd behandeld door een kleine groep jocks, de populaire sporters van de school, en leraren die de andere kant opkeken terwijl ze wisten dat de jocks zich met pesterijen bezig hielden.

Nadat zij bevriend waren geraakt speelden de jongens regelmatig spellen via internet, en koppelden zij hun computers in een netwerk. Volgens vrienden van Harris en Klebold speelden zij in de periode 1995 tot 1997 het spel soms non-stop tegen elkaar. Harris maakte diverse levels voor het computerspel Doom en op diverse websites werden deze levels aangeboden, tezamen met levels voor Quake. Ook gebruikten zij hun websites om hun haat tegen mensen uit hun buurt, en de wereld in het algemeen te publiceren. Rond deze tijd begon Harris zichzelf 'REB' te noemen, wat stond voor de afkorting; Rebel. Klebold noemde zichzelf 'VoDKa' of 'V', naar aanleiding voor zijn liefde voor de gelijknamige drank, en omdat de letters DK in de naam voor Dylan Klebold stonden.

In 1997 solliciteerden Harris en Klebold bij Black Jack Pizza, waar ze meteen werden aangenomen. Dit deden ze op aanraden van hun vriend Chris Morris, die daar al werkzaam was. Chris Morris was lid van een klein groepje leerlingen op Columbine dat door de populaire leerlingen de Trenchcoat Mafia werd genoemd. Dit omdat de groep laarzen en lange zwarte regenjassen droeg. De trenchcoat-maffia zette zich af tegen de normale schoolmentaliteit, en vormden een alliantie om zich zodoende te beschermen tegen pesterijen van de jocks. Achter de zaak staken de collega's regelmatig brandjes op rustige avonden, en Harris en Klebold namen kleine zelfgemaakte bommen mee die daar afgestoken werden.

In 1997 leert Harris via de Duitse lessen die hij volgt op school Tiffany Typher kennen en hij neemt haar mee naar het homecomingfeest. Het blijkt hun eerste en tevens laatste date te zijn. Toen Tiffany een tweede date weigerde, reageerde Harris door een zelfmoord in scene te zetten door op de grond te liggen met zijn lichaam overgoten met nepbloed. Later dat jaar schreef hij in haar jaarboek (evenals in dat van Nate Dykemans) Ich bin gott (Ik ben god).

Enkele maanden eerder waren Harris en Klebold wel aangehouden, nadat zij hadden ingebroken in een bestelwagen en gereedschap hadden gestolen. Zij maakten een goede indruk op de jeugdwerkers en beide jongens kwamen ervan af met een taakstraf omdat zij nog nooit eerder met de politie in aanraking waren gekomen. Op 3 februari 1998 volbrachten zij deze straf, en beiden kregen uitstekende eindbeoordelingen waarin hun een succesvolle toekomst werd voorspeld. Harris werd verplicht therapie te volgen voor zijn woede, en maakte ook daar een goede indruk. In hun schoolwerk echter bleek regelmatig dat Harris en Klebold vol woede en frustratie zaten, zo maakten zij een filmproject waarin zij "Hitmen for Hire" speelden, en met namaakwapens hun medestudenten volgden.

In maart 1998 werd de website van Harris door justitie onderzocht nadat de ouders van hun vriend Brooks Brown aangifte hadden gedaan dat er bedreigingen tegen hun zoon op die website stonden. De vriendschap tussen Harris en Brown was verslechterd nadat Harris met een sneeuwbal de zijspiegel van Browns auto kapot had gegooid. Er werd proces-verbaal opgemaakt, maar dit leidde niet tot een aanhouding. Op de site stonden naast de bedreigingen naar Brown ook verhalen en een fantasie over het vernietigen van Littleton, ook uitte Harris zijn haat naar de school en de jocks.

Enkele dagen na de aanklacht van de Browns tegen Harris, en door zijn haat tegen de politie, die Harris had opgebouwd na opgepakt te zijn wegens de inbraak in het busje, begon Harris een dagboek bij te houden waarin hij zijn plannen beschrijft om een jaar later Columbine High School aan te vallen. Hij schreef onder meer dat hij mensen haat omdat ze hem zo vaak hebben buitengesloten voor leuke dingen en dat niemand anders dan hijzelf de schuld draagt voor wat hij van plan is. In 1999 schreef hij voor het laatst in zijn dagboek. In zijn eigen jaarboek schreef hij boven bijna alle foto's van andere leerlingen, woorden als: 'waardeloos', 'stelt niks voor' en 'sterf!'. Bij andere leerlingen die hij niet mocht kraste hij een kruis door de foto.

De videoboodschappen[bewerken]

In 1999, een paar weken voor zij een bloedbad aanrichtten op hun school, maakten Harris en Klebold diverse video's waarmee zij de wereld duidelijk wilden maken waarom ze tot hun daad kwamen. De video's zijn vooral opgenomen in de kelder van Harris' huis, terwijl zijn ouders boven lagen te slapen. De kelder is tevens Harris' slaapkamer. Ze noemen elkaar bij hun bijnamen: 'REB' en VoDKa'. Ze hebben het in de video onder meer over dat ze boven normale mensen staan, en dat ze een godstatus hebben. Ze discussiëren welke studenten ze willen vermoorden, en welke overlevenden ze zullen stalken als geest, mocht dat eventueel mogelijk zijn. Ze spreken de hoop uit om zeker 250 doden op hun naam te krijgen. Op de eerste tape, gemaakt in maart, laten ze hun wapens zien. Harris zegt dat het zijn wapens zijn en noemt zijn shotgun liefkozend; Arlene, deze naam staat ook ingekrast op de loop van het geweer, te zien op de video.

Op 6 maart 1999, gingen Harris en Klebold naar Rampart Range, een bosrijk gebied in de buurt van Littleton. Harris en Klebold zijn op de video te zien met twee afgezaagde shotguns, een automatisch geweer, en een Tec-9. Klebold had deze tec-9 even daarvoor gekocht van Mark Manes. Hij was met hem in contact gebracht door een collega bij Black Jack Pizza, Philip Duran. De twee worden op Rampart range vergezeld door Mark Manes en zijn vriendin Jessica Miklich. Alle vier personen schieten met de wapens op bowlingkegels en bomen. Na een tijdje geschoten te hebben met zijn shotgun, klaagt Klebold dat de terugslag van het geweer zijn hand verwond heeft en laat de camera zijn bloedende hand zien.

Op een video gemaakt op 15 maart 1999 spreken de twee de hoop uit dat de video's die zij maken ooit de hele wereld overgaan wanneer hun 'meesterwerk' volbracht is. Harris verklaart in verband met eerdere schietpartijen op scholen, dat niemand moet denken dat zij iemand nadoen. Hij zegt dat zij het idee al hadden voordat de eerste ooit plaatsvond, en dat hun plan beter is dan hun voorgangers die alleen maar bezig waren om door anderen geaccepteerd te worden. Harris zegt in de video dat hij er vroeger moeite mee had om steeds te verhuizen in verband met zijn vaders werk, hij zegt dat hij altijd onder aan de ladder moest beginnen en dat andere kinderen grappen maakten over zijn gezicht, haar en shirts. Klebold zegt dat hij er altijd moeite mee had dat zijn broer zo sportief en populair was en dat hij en zijn vrienden hem vaak omlaag haalden. Hij zegt dat met de uitzondering van zijn ouders, de rest van zijn familie hem behandelde als het laatste spaak aan het wiel. Ze discussiëren ook over welke regisseur hun levenswerk zou moeten verfilmen. Tot slot laten ze enkele bommen zien die ze van plan zijn te gebruiken bij hun aanval.

Harris is twee keer alleen te zien op de video's. Een keer zit hij alleen in zijn auto. Hij zegt dat hij zijn collega's van Black Jack Pizza zal missen, en vooral Jason en Chris Morris. Hij voegt daaraan toe dat het een raar gevoel is om te weten dat je dood zal zijn binnen twee en een halve week. Hij zegt nog niet zeker te weten of hij naar het senior eindexamen feest gaat, en spreekt de wens uit om oude vrienden in Michigan te bezoeken. Vervolgens wordt hij stil en lijkt te gaan huilen, hij veegt een traan van z'n linkerwang af en doet dan de camera uit. De tweede keer zit hij alleen in zijn kamer, hij richt zich tot zijn ouders en zegt dat zij niks hadden kunnen doen om hem te stoppen en dat hij en 'VoDKa' de enige schuldigen zijn. Op een bepaald moment biedt hij zelfs zijn excuses aan, vooral aan de mensen wie hij van plan is om te vermoorden.

De laatste tape is gemaakt op 20 april 1999, 30 minuten voor de fatale aanval op hun school. Klebold richt zich tot zijn moeder, en biedt zijn excuses aan voor alle moeilijkheden die zijn ouders zullen tegenkomen na zijn daad. Harris doet hetzelfde, en richt zich dan tot Chris Morris en Nate Dykeman. Hij zegt hen dat als zij dit overleven, zij alles mogen hebben van hem wat in zijn slaapkamer en computerkamer staat. Klebold voegt daaraan toe dat ze zijn spullen ook mogen hebben. Harris biedt nog een keer zijn excuses aan, en beiden zeggen vaarwel, waarna het beeld zwart wordt.

De moorden[bewerken]

Harris en Klebold stonden op 20 april 1999 op om 5 uur 's ochtends. Om 11.10 uur in de morgen arriveerden Harris en Klebold afzonderlijk bij Columbine High School. Ze parkeerden hun auto's zo, dat ze beiden een van de hoofduitgangen van de school konden zien en zicht hadden op de kantine. Vlak voor de lunchpauze gingen ze de kantine binnen en plaatsten er twee tassen met propaanbommen, die waren ingesteld om 11.17 uur af te gaan. Het plan van de twee was geweest om buiten te wachten tot de bommen zouden afgaan en vervolgens diegenen die probeerden weg te komen neer te schieten. De propaanbommen waren sterk genoeg om de kantine op te blazen en de bovengelegen bibliotheek in te laten storten. Harris en Klebold keerden terug naar hun auto's, maar de explosieven gingen niet af. De twee bewapenden zich hierop met twee shotguns, een karabijn en een halfautomatisch pistool. Ze liepen vervolgens naar de westelijke ingang van de school, het hoogste punt van de campus.

Om 11.19 uur riep Harris volgens een getuige "Go! Go!", waarop ze hun geweren richtten op Rachel Scott en Richard Castaldo, die vlak naast hen op het gras zaten. Ze werden zwaar verwond, en Scott werd vlak erna alsnog doodgeschoten. Harris schoot vervolgens met zijn pistool op drie jongens (Daniel Rohrbough, Sean Graves en Lance Kirklin) die de trap op liepen; alle drie werden verwond en vielen op de grond. Klebold en Harris richtten daarna op vijf studenten op het grasveld ten zuiden van de school, maar er vielen geen dodelijke slachtoffers. De twee schutters liepen weer de trap op naar de kantine, waar Klebold Daniel Rohrbough dodelijk door het hoofd schoot. Terwijl Klebold het gebouw binnenging, verwondde Harris Anne-Marie Hochhalter die met vrienden dichtbij de ingang zat. Beide moordenaars waren nu weer terug op het hoogste punt in de omgeving, en schoten op leerlingen bij het voetbalveld, maar raakten niemand. Geen van de drie staafbommen die ze nu op het parkeerterrein gooiden ging af.

Ondertussen liepen lerares Patti Nielson en student Brian Anderson richting de deuren waar de schutters zich bevonden. Terwijl ze de binnenste dubbele deuren open duwden, schoten Harris en Klebold de ramen uit hun sponningen, waarbij zowel Anderson als Nielson verwond werden. Brian Anderson bleef tussen de deuren liggen, en Nielson rende de gang door en verstopte zich onder een bureau. Toen Klebold Anderson wilde doden, arriveerde een politieagent die op Harris en hem schoot en ze afleidde van Anderson. Deze laatste wist weg te komen en verschool zich in een bezemkast. Harris probeerde de agent neer te schieten (die al om versterking had gevraagd), maar zijn geweer liep vast en hij voegde zich bij Klebold, die al binnen stond. In de gang raakten ze Stephanie Munson in haar enkel, maar Munson wist te ontsnappen. De twee schutters liepen nu op de eerste verdieping en schoten op leraar Dave Sanders en een leerling, die enkele minuten eerder uit de kantine waren gevlucht. Sanders wilde waarschijnlijk de leerlingen in de bibliotheek gaan helpen, maar werd neergeschoten en stierf om 3 uur 's middags in een scheikundelokaal, waar twee leerlingen hadden geprobeerd eerste hulp te verlenen.

Klebold en Harris gingen de bibliotheek binnen, waar Patti Nielson zo'n vijf minuten eerder was binnengekomen en van onder het bureau het alarmnummer belde. In de bibliotheek bevonden zich verder tweeënvijftig leerlingen en drie medewerkers. Allen hadden zich onder bureaus en in aangrenzende vertrekken verschanst. De schutters schreeuwden dat de studenten op moesten gaan staan, waar niemand op reageerde. De mensen die in de aangrenzende vertrekken zaten, hoorden een van de twee zeggen "Fine, I'll start shooting" ("Okee, ik begin met schieten"). Bij de rij met computers schoot Klebold Kyle Velasquez dood. Vervolgens liepen ze naar het raam, waar ze zagen dat de politie leerlingen aan het evacueren was. Klebold en Harris openden het vuur, maar de politie schoot terug; Klebold verwijderde zich van het glas en schoot op een tafel, waarbij Patrick Ireland, Daniel Steepleton en Makai Hall gewond raakten. Ondertussen hield Harris zijn geweer onder de rij met tafels waarop de computers stonden, en vuurde twee kogels af zonder te kijken wie er onder de tafel zat. Steven Curnow kwam om het leven en Kasey Ruegsegger raakte gewond. Het volgende slachtoffer was Cassie Bernall, die onder het bureau tegenover de computers zat. Harris schoot, maar ze overleefde het. Ze werd nogmaals door Harris neergeschoten, dit maal in het hoofd, en stierf ter plekke. Terwijl Harris aan de leerlinge Bree Pasquale vroeg of ze wilde sterven, probeerde Patrick Ireland eerste hulp te verlenen aan een van de twee gewonden naast hem. Klebold schoot op hem en raakte hem tweemaal in het hoofd en één keer in de voet, maar Ireland overleefde de aanval.

Isaiah Shoels, Matthew Ketchner en Craig Scott zaten onder een andere rij tafels, waar Klebold probeerde om Shoels van onder vandaan te trekken. Toen dit niet lukte, riep hij Harris (hierdoor bleef Pasquale ongedeerd). Klebold opende vuur onder de tafel en doodde Isaiah Shoels en Matthew Ketchner; Scott overleefde door te doen alsof hij dood was. Tegelijkertijd gooide Harris een CO2-bom naar de tafel waar Makai Hall, Daniel Steepleton en Patrick Ireland lagen. Hall gooide de bom verder, waar hij ontplofte en niemand verwondde. De schutters liepen nu langs de boekenkasten, waar geen van de anderen in de ruimte hen kon zien. Harris schoot ergens op, maar het is niet bekend waar hij op mikte. Klebold schoot op een van de leestafels en verwondde Mark Kingten. Onder de volgende tafel die hij beschoot raakten Lisa Kreutz en Valeen Schnurr gewond door dezelfde kogel, en Lauren Townsend kwam om het leven. Harris stond ondertussen bij Kreutz en Schnurr; hij vroeg Schnurr of ze in God geloofde, waarop ze twijfelde en vervolgens "ja" zei (de dader van de moorden op de Red Lake High School (2005) vroeg dit ook aan een van zijn slachtoffers). Harris liep daarop naar een andere leestafel, en verwondde Nicole Nowlen en John Tomlin; toen Tomlin probeerde weg te kruipen nadat hij geraakt was, schoot Klebold hem dood.

Harris liep terug naar de tafel waar het lichaam van Lauren Townsend lag; naast de tafel zat Kelly Fleming, die hij in de rug schoot en ter plekke doodde. Vervolgens schoot hij op de tafel, waarbij Lisa Kreutz, Townsend en Jeanna Park geraakt werden. Lijkschouw wees later uit dat Townsend al door de eerdere schoten gedood was. Om 11.34 uur zag Klebold een vriend, John Savage, die hem vroeg wat hij aan het doen was. De schutter reageerde met "Oh, just killing people" ("O, gewoon mensen aan het vermoorden"). Daaropvolgend vroeg Savage of Klebold hem ook ging vermoorden. Klebold twijfelde even en antwoordde daarna met: "No man, just get out of here. Just run." Savage keek hem even twijfelend aan, waarna Klebold hem alsnog beval om weg te gaan. Nadat de student het vertrek had verlaten, schoot Harris Daniel Mauser van dichtbij in het gezicht, waarbij deze omkwam. Jennifer Doyle en Stephen Eubanks raakten gewond, en Cory DePooter stierf ook. Uitgezonderd hun eigen zelfmoord zou dit hun laatste dodelijke schot zijn.

Ze gooiden nog een molotov-cocktail naar het zuidwestelijke uiteinde van de bibliotheek, maar de bom explodeerde niet. Klebold en Harris bediscussieerden openlijk of ze Evan Todd, die bij de kopieerapparaten zat, zouden vermoorden. Ze besloten van niet en liepen weg. Klebold vuurde nog een kogel af in de richting van de personeelskamer, waar een TV geraakt werd. Hij sloeg ook nog met een stoel een computer stuk die op het bureau stond waaronder Patti Nielson zat, voordat beide moordenaars de bibliotheek om 11.37 uur verlieten. Vrijwel onmiddellijk daarna verlieten de vierendertig ongedeerde mensen en negen gewonden de ruimte via de noordelijke deur. Patrick Ireland, die bewusteloos was, en Lisa Kreutz, die bijna verlamd was, bleven achter. Patti Nielson sloot zich met de drie bibliotheekmedewerkers op in de personeelskamer, tot ze om 15.30 uur bevrijd werden.

Harris en Klebold liepen ondertussen op de natuurkunde-gang, waar ze een brandbom in een opslagruimte gooiden. Toen ze voorbij waren gelopen bluste een leraar uit het lokaal ertegenover de brand. De schutters vuurden nog een aantal kogels af op het lege lokaal SCI-8 aan het einde van de gang. Vervolgens gingen ze de trap af en de kantine binnen, waar ze voor het eerst te zien zijn op de beveiligingscamera's. Harris probeerde nog een van de propaanbommen te laten exploderen. Ze gooiden ook nog een molotovcocktail, die ook niet ontplofte. Terwijl ze de kantine verlieten om 11.45 uur, ging de molotovcocktail alsnog af. Het vuur werd geblust door de sprinklerinstallatie. De twee liepen nu doelloos rond tussen de twee hallen aan de uiteinden van de school, lukraak in het rond schietend. Ze keken geregeld door de raampjes naast de deuren de klaslokalen in en maakten oogcontact met de leerlingen binnen, maar probeerden geen enkele keer om de deur te forceren. Tegen 11.55 uur keerden ze weer terug naar de kantine en keuken, voordat ze rond 11.57 uur de zuidelijke hal binnengingen.

Tussen 12.02 en 12.05 uur kwamen de schutters de bibliotheek weer binnen, die nu leeg was afgezien van de bewusteloze Patrick Ireland en Lisa Kreutz, die zich dood hield. Wat de twee deden in de vijf tot zeven minuten tussen het verlaten van de kantine en het binnengaan van de bibliotheek is niet bekend. Vanaf de ramen schoten Klebold en Harris op de politie, maar ze raakten niemand. Ze liepen vervolgens naar de tafel waar de lijken van Isaiah Shoels en Matthew Ketchner lagen, en schoten zichzelf neer. Patrick Ireland kwam om 14.38 uur bij bewustzijn, en werd door een SWAT-team door het raam geëvacueerd. Lisa Kreutz bleef onder de tafel liggen tot ze om 15.25 uur samen met Patti Nielson en de andere drie personeelsleden werd ontdekt.

Ontruiming van de school[bewerken]

Vanaf 12.00 uur 's middags was een SWAT-team rond de school gestationeerd. Ouders van de leerlingen verzamelden zich in de nabij gelegen lagere school van Leawood. Om 12.20 uur vroeg de politie nog om extra ammunitie in geval van een vuurgevecht, maar de schutters waren om 12 uur al gestopt met schieten. Vanaf half één werd de school systematisch doorzocht, waarbij verschillende explosieven werden gevonden. De eerste studenten die zich hadden verborgen werden om 14.30 uur geëvacueerd. De lijken in de bibliotheek werden een uur later, om 15.25 uur, gevonden. Lisa Kreutz werd naar een ambulance gedragen. Om 16.00 uur die middag schatte de sheriff dat er vijfentwintig mensen waren omgekomen. Toen de politie om kwart over zes een bom in een van de auto's op de parkeerplaats ontdekte, werd de hele school systematisch afgesloten. Alle doden bevonden zich toen nog in het gebouw. Een van de explosieven ontplofte die avond toen men probeerde de bom onschadelijk te maken.

Slachtoffers[bewerken]

Dertien mensen lieten door de hand van Harris en Klebold het leven, waarvan tien in de bibliotheek. De jongste was 14 jaar en de oudste leerling was 18. De enige omgekomen docent was 47 jaar oud. Verder raakten in totaal vierentwintig mensen gewond. De jongste van hen was 15 jaar en de oudste was een 45-jarige medewerker van de school.

Mogelijke motieven van de daders[bewerken]

De motieven van de daders zijn nooit duidelijk achterhaald, omdat zij zelfmoord pleegden en er dus nooit een rechtszaak tegen hen is geweest waarin zij hun daden hadden kunnen toelichten in verklaringen. Mogelijke verklaringen volgen uit gevonden dagboeken en websites van de daders en verhalen van medeleerlingen.

Psychiaters hebben verklaard dat Harris psychopathisch was en Klebold depressief. Hoewel veel soortgelijke schietpartijen op scholen werden gedaan door jongens die eenzaam waren, werden buitengesloten of werden gepest, is het niet duidelijk of dat ook hier het geval was. Uit de dagboeken van de twee blijkt dat ze een bovenmatige interesse hadden in wapens, bommen en legerkleding. Ze werden geïnspireerd door het nazi-regime en de bomaanslag in Oklahoma City. Harris hield van gewelddadige games als Wolfenstein en Doom. Hij publiceerde door hemzelf ontworpen levels voor Doom op zijn website. De Amerikaanse media en veel ouders gaven daarom de schuld voor de moordaanslagen aan dit soort gewelddadige games. Beschuldigingen voor het incident werden ook geuit tegen rockbands met gewelddadige songteksten, zoals Marilyn Manson. Later bleek dat Harris en Klebold geen fan waren van Marilyn Manson, maar wel van Rammstein. De daders waren ook fan van gewelddadige films als Natural Born Killers.

Media[bewerken]

Naar aanleiding van deze gebeurtenissen zijn meerdere films gemaakt:

Er is ook een Nederlands jeugdboek gebaseerd op deze schietpartij: Doorgeschoten, geschreven door Mirjam Mous. De namen van de slachtoffers Cassie en Kelly komen terug als personages in het boek.

Tim Krabbé publiceerde in 2012 het non-fictieboek Wij zijn maar wij zijn niet geschift waarin Krabbé de zaak onderzoekt.

Ook is er een nummer over gemaakt door de Finse band Nightwish, genaamd The Kinslayer. Het nummer bevat onder andere een dialoog tussen de moordenaars en hun slachtoffers. Ook de band Flyleaf heeft een nummer gemaakt over deze gebeurtenis. Het nummer heet Cassie, en ook de naam van slachtoffer Rachel Scott komt hierin voor. Dit lied is gebaseerd op de misvatting dat Harris Cassie gevraagd zou hebben naar haar geloof in God.

Bronnen[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]