Blokhuis (verdedigingswerk)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Blokhuis is een oude benaming voor een klein verdedigingswerk dat strategisch was geplaatst om een doorgang te bewaken. Ze werden, net als stadspoorten, ook wel gebruikt als gevangenis.[1]

Blokhuizen maakten vaak onderdeel uit van een groter systeem, zoals landweren. Het kon ook een controlerende functie hebben van bijvoorbeeld toegangswegen of kruispunten. De bouw van blokhuizen is bekend uit de Late Middeleeuwen tot en met de 16e eeuw. Blokhuizen kwamen in heel Europa voor. Bij het bouwwerk behoorde dikwijls ook een boerderij. De naam komt van blochuus (balkenhuis), een huis gemaakt van balken. Vanaf de 14e eeuw verbasterde dit woord naar naar blokhuis. De woorden 'blokkeren' en 'blokkade' zijn hier weer aan ontleend.[2]

In Nederland kwamen blokhuizen op veel plaatsen voor, onder meer voor in de buurtschappen Leensel, Kerkeind en Sloot in de huidige gemeente Deurne in de provincie Noord-Brabant.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Etymologiebank
  2. G. van Berkel, K. Samplonius - Prisma Nederlandse plaatsnamen. De herkomst en betekenis van onze plaatsnamen. Uitgever: Het Spectrum 1995