Conquistador (historisch)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Helm van een conquistador. Museo del Carmen, Maipú (Chili)
Pedro de Valdivia sticht Santagio de Chile. Schilderij van Pedro Lira, 1889

Een conquistador (de Spaanse term voor 'veroveraar') was een soldaat, ontdekkingsreiziger en avonturier. Een groot deel van Latijns-Amerika en de Filipijnen werd door de conquistadores in de 15e tot de 17e eeuw onder Spaanse controle gebracht.

Nadat Columbus de Amerika's had ontdekt, stuurde Spanje al snel expedities uit om de Nieuwe Wereld te veroveren en te evangeliseren. Circa dertig procent van hen waren hidalgo's en behoorden tot de verarmde adel. Door af te reizen naar Latijns-Amerika en de Filipijnen hoopten zij het fortuin te maken dat ze in Europa niet konden krijgen. Veel conquistadores kwamen uit Extremadura.

Aanvankelijk mishandelden veel conquistadores de inheemse bevolking van de regio op gruwelijke wijze. De indianen werden gedood, misbruikt en tot slavernij gedwongen en hun steden werden vernietigd. Hierdoor zijn veel culturele centra van onder meer de Inca's en de Azteken verdwenen.

Er waren echter ook Spanjaarden die tegen deze misdaden in opstand kwamen. Als gevolg daarvan werd in 1542 een nieuwe koloniale wet aangenomen, waarin werd getracht de indianen in Latijns-Amerika beter te beschermen. Maar voor veel indiaanse gemeenschappen kwam die wet al te laat.

Lijst van conquistadores en Spaanse ontdekkingsreizigers[bewerken]

Naam (regio van verovering of ontdekking, periode van verovering of ontdekking)

Zie ook[bewerken]