Cyanotypie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Anna Atkins algae

Cyanotypie is een fotografisch proces waarbij na ontwikkeling een cyaan-blauwe afdruk ontstaat. Cyanotypie is een vorm van fotograferen zonder camera (fotogram).

De Engelse wetenschapper, fotograaf en astronoom John Herschel ontdekte dit proces in 1842. Ondanks dat John Herschel misschien wel de ontdekker is van het cyanotypie proces, is Anna Atkins degene die het toepaste in de fotografie. Zij bracht een gelimiteerde serie boeken met cyanotypische afbeeldingen uit die varens en andere planten beschreven. Doordat zij gebruik maakte van dit proces, wordt zij ook wel gezien als de eerste vrouwelijke fotograaf.

Het proces gebruikt twee chemicaliën:

Het resultaat was dat als deze twee stoffen werden blootgesteld aan sterk licht ze veranderden in Pruisisch blauw. Wanneer de chemische middelen zijn weggespoeld met water blijft er een stabiele en kenmerkende blauwe kleur achter, waarop de afbeelding in witte lijnen is weergegeven.

Blauwdruk[bewerken]

Gedurende bijna een eeuw was cyanotypie de enige simpele en goedkope manier om tekeningen in meervoud te maken. De techniek werd dan ook meteen gebruikt in de industrie, speciaal voor bouwplannen op groot formaat voor machines, zoals locomotieven en voor architectonische bouwwerken. Dit gebruik van cyanotypie staat bekend als blauwdruk.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Atkins, Anna, with text by Larry J. Schaaf. Sun Gardens: Victorian Photograms. New York; Aperture, 1985.
  • Blacklow, Laura. (2000) New Dimensions in Photo Processes: a step by step manual. 3rd ed.
  • Ware, M. (1999) Cyanotype: the history, science and art of photographic printing in Prussian blue. Science Museum, UK
  • Crawford, William. The Keepers of Light New York; Morgan And Morgan, 1979.