De Indische Waterlelies

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf De Indische waterlelies)
Ga naar: navigatie, zoeken
De Indische Waterlelies in de Efteling, de elfjes dansen in het maanlicht en de heks kijkt toe
De elfjes dansen
De Indische Waterlelies sluiten
De Indische Waterlelies zijn gesloten

De Indische Waterlelies is een sprookje dat zich afspeelt in Indië. Het is geschreven door koningin Fabiola van België en is te vinden in het boek 'De Twaalf Wonderlijke Sprookjes'.

Het sprookje verhaalt van een heks die dansende elfjes verandert in waterlelies omdat zij jaloers is op hun schoonheid.

Het sprookje in de Efteling[bewerken]

De meeste mensen kennen het sprookje vooral door de verbeelding ervan in het Sprookjesbos in attractiepark De Efteling.

In 1966 werd het sprookje gerealiseerd ter gelegenheid van het vijftienjarige bestaan van het park. Het sprookje opent met een verhaal, verteld door Paul de Leeuw, vroeger door Barbara Hofman. Daarna volgt de heksenzang, gezongen door de Peruaanse stemkunstenares Yma Sumac en afkomstig uit de door haar vertolkte traditionele hymne van de Inca's, de Taita Inty of Maagd van de Zonnegod.

Na het inleidende heksengezang gaan de zeven waterlelies open en de elfjes die erin te zien zijn, dansen op de maat van de muziek. Verder wordt het sprookje begeleid door een kikkerorkest en een ganzenensemble dat speelt op de klanken van het door Bert Kaempfert gecomponeerde en uitgevoerde muziekstuk 'Afrikaan Beat'. Voor de uitbeelding van het sprookje in de Efteling is echter wel een nieuwe versie van het muziekstuk opgenomen.

Het echtpaar Wim en Jeanne Stelleman vervaardigde op verzoek van Peter Reijnders en Anton Pieck het fijnmechanisme van het sprookje. Het toegepaste luchtdruksysteem werkte met ponsplaten waarmee de figuren werden geactiveerd; ponsdraaiboeken worden ook bij oude draaiorgels gebruikt. Later is het systeem overgezet naar een computermechanisme. Jeanne Stelleman overleed op 4 april 2009 op 96-jarige leeftijd.

Het verhaal[bewerken]

's Nachts, als de maan schijnt in het prachtige oerwoud, let dan vooral op deze mooie waterlelies. Vroeger waren deze bloemen sterren, die samen met de Maan en de andere sterren 's nachts dansten op het water. Op zekere morgen luisterden er enkele sterren niet, toen de Maangodin hen riep om mee terug te gaan. Ze dansten en dansten, tot een heks verscheen en hen voor straf veranderde in waterlelies. En alleen in maanlichte nachten komt de heks terug. En dán gebeurt het...

Wetenswaardigheden[bewerken]

  • Volgens velen gaat het eigenlijk om Indonesische waterlelies. Het sprookje is gebaseerd op een Indonesisch verhaal, en zo ook de wachters. Bij Indonesische Boeddhistische tempels kun je dit soort beelden vinden. Het sprookje heeft overeenkomsten met Dewi Nawang Wulan uit Indonesië, hierin wordt een nimf op aarde gevangengenomen.
  • Al sinds de opening van het sprookje is er discussie over de naamstelling; Indische waterlelies betekent van Indonesië. Conform de beschrijving is het sprookje afkomstig uit India 'De Indiaase Waterlelies'.
  • In april 1978 verscheen het stripboek van Suske en Wiske met als naam De Efteling-elfjes dat zich grotendeels in de Efteling afspeelt. Het sprookje van Fabiola speelt een grote rol.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Documentariaat De Efteling