De reis om de wereld in tachtig dagen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De reis om de wereld in tachtig dagen
Verne Tour du Monde.jpg
Oorspronkelijke titel Le tour du monde en quatre-vingts jours
Auteur(s) Jules Verne
Taal Frans
Reeks/serie Frankrijk
Genre Avonturenroman
Uitgever Pierre-Jules Hetzel
Uitgegeven 30 januari 1873
Medium Print
Pagina's 217
Portaal  Portaalicoon   Literatuur
Kaart van de reis

De reis om de wereld in tachtig dagen (Frans: Le tour du monde en quatre-vingt jours) is een avonturenroman van de Franse schrijver Jules Verne. Het boek werd voor het eerst gepubliceerd in 1873.

Het boek is meerdere keren verfilmd, waaronder een versie met Pierce Brosnan (als Fogg) en Eric Idle (als Passepartout).

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De held van het verhaal is Phileas Fogg, die een weddenschap aangaat dat hij in tachtig dagen om de wereld kan reizen. Vergezeld van zijn knecht Passepartout slaagt Phileas Fogg er werkelijk op het nippertje in binnen tachtig dagen op het uitgangspunt terug te zijn.

Phileas is een stipt man, die tot in de puntjes heeft uitgerekend welke vervoermiddelen hij moet nemen om de reis goed te voltooien. Zijn schema is als volgt:

Traject Vervoermiddel Reistijd
Van Londen naar Suez trein en stoomboot 7 dagen
Van Suez naar Bombay stoomboot 13 dagen
Van Bombay naar Calcutta trein 3 dagen
Van Calcutta naar Hongkong stoomboot 13 dagen
Van Hongkong naar Yokohama stoomboot 6 dagen
Van Yokohama naar San Francisco stoomboot 22 dagen
Van San Francisco naar New York City trein 7 dagen
Van New York naar Londen stoomboot 9 dagen
Totaal 80 dagen

Hij maakt onderweg onder meer gebruik van de trein, paard en wagen, schepen, een olifant en een ijszeiler. Bovendien wordt hij ook nog op de hielen gezeten door een Britse rechercheur die meent dat Fogg 55 000 pond uit de Bank of England heeft gestolen en nu op de vlucht is. Fogg lijkt namelijk veel op de dief en het is verdacht dat hij zo'n haast heeft om weg te komen. Doordat Fogg onderweg meestal niet op Brits grondgebied verblijft, kan de rechercheur hem steeds niet arresteren, hij moet zijn kans afwachten tot ze op Brits territorium zijn en ook dan komt het arrestatiebevel steeds te laat.

In India aangekomen, redt hij de mooie jonge weduwe Aouda van een weduweverbranding. Omdat ze in haar eigen land niet veilig is en als vrouw alleen niet kan overleven, neemt Fogg haar mee naar Hong Kong waar een oom van haar woont. Uiteindelijk, aan het eind van de tocht, trouwt hij met haar.

Aanvankelijk lijkt het erop dat Fogg een dag te laat terug is in Londen. Dan realiseert hij zich echter dat hij op zijn reis de internationale datumgrens in oostelijke richting is overgestoken, en derhalve een dag winst heeft gepakt. Op die manier is hij toch nog op tijd terug.

Achtergrond en analyse[bewerken]

De reis om de wereld in tachtig dagen werd geschreven tijdens een lastige periode voor zowel Frankrijk als Verne. Het was tijdens de Frans-Duitse Oorlog (1870-1871), waarin Verne was gerekruteerd als kustwacht. Hij had financiële problemen omdat hij nog geen royalty's had ontvangen voor zijn vorige werken, en zijn vader was recentelijk overleden. Verne kreeg het idee voor het boek in een café in Parijs, terwijl hij een krant las. De belangrijkste inspiratie voor dit werk kwam echter uit Vernes eigen reizen. Zo ontleent hij veel van het Amerikaanse gedeelte uit A Floating City (1871), een gefictionaliseerd verslag van het bezoek dat de auteur in 1867 aan de Verenigde Staten bracht.[1]

De technologische innovaties van de 19e eeuw maakten het mogelijk steeds sneller te reizen. Verne speelde in zijn verhaal in op deze ontwikkelingen.

Hoewel Verne bekendstaat als een sciencefictionschrijver, komen in “De reis om de wereld” geen van de futuristische machines en scenario’s voor die in veel van zijn andere verhalen terug te vinden zijn. Het verhaal speelt zich gewoon af in Vernes eigen tijdperk en bevat uitsluitend technologieën en transportmiddelen die destijds echt bestonden. Het verhaal is dan ook meer een avonturenverhaal dan een sciencefictionverhaal. Het geeft wel een goede kijk op het Britse Rijk, dat zich toen op zijn hoogtepunt bevond.

Na de uitgave van het boek hebben veel mensen geprobeerd in Foggs voetsporen te treden door de reis zelf te maken. Een overzicht van wereldreizigers:

  • 1889 - Nellie Bly onderneemt de reis voor haar krant, de New York World. Ze voltooit de reis in 72 dagen. Ze schrijft er een boek over getiteld Around the World in Seventy-Two Days, wat een bestseller wordt.
  • 1903 – James Willis Sayre stelt het record scherper voor een reis om de wereld met uitsluitend openbaar vervoer. Hij voltooit de reis in 54 dagen, 9 uur en 42 minuten.
  • 1908 - Harry Bensley maakt de reis te voet, en draagt gedurende de reis een ijzeren masker.
  • 1988 - Monty Python alumnus Michael Palin onderneemt de reis. Hij mag geen gebruik maken van vliegtuigen. Hij voltooit de reis in 79 dagen.
  • 1993 - heden - de Jules Verne Trofee wordt jaarlijks uitgereikt aan de boot die het snelst rond de wereld vaart zonder hulp van buitenaf.

Trivia[bewerken]

  • Hoewel de hete-luchtballon tegenwoordig tot een icoon van het verhaal is geworden, komt deze in het hele boek niet voor. Fogg oppert wel even het idee om per ballon te reizen, maar verwerpt het al gauw als te riskant en onhandig. De sterke associatie met de luchtballon komt uit latere verfilmingen, die zo'n impact hebben gehad dat de ballon tegenwoordig weer op de omslag van boekuitgaven opduikt.

Nederlandse vertalingen[bewerken]

  • 1874 - Rondom de wereld, in tachtig dagen (later verschenen onder de titel De reis om de wereld in 80 dagen), vert. Gerard Keller
  • 1984 - De reis om de wereld in 80 dagen, vert. Pieter Verhulst
  • 2004 - Reis om de wereld in tachtig dagen, vert. Kiki Coumans

Bewerkingen[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. William Butcher: Around the World in Eighty Days By Jules Verne, Introduction p. XIII, Oxford University Press, 1995