Doopvont
Een doopvont (van het Latijn fons = bron) of doopbekken is een waterbekken dat voor het bewaren van het doopwater en de toediening van de doop wordt gebruikt.
Het bassin is gemaakt van hout, (natuur)steen of (edel) metaal. In moderne gebouwen wordt ook wel eens glas als materiaal toegepast.
De vorm van een doopvont kan extra symbolische waarde hebben. Toepassing van een driehoekvorm geeft de drie-eenheid aan. De meeste doopvonten zijn cirkelvormig of achthoekig. In dat laatste geval betekent het getal 8 zowel de nieuwe schepping, als de achtste dag waarop de besnijdenis van Jezus Christus plaatsvond.
De doorsnede varieert van circa 50 centimeter tot anderhalve meter. In katholieke kerken en kathedralen wordt de doopvont meestal opgesteld in een doopkapel. Deze doopkapel bevindt zich doorgaans dicht bij het portaal van de kerk en de doopvont kan ook buiten het hoofdgebouw, in het baptisterium staan. In het protestantisme is de doopvont meestal opgesteld op het liturgisch centrum, voorin een kerk.
Het bassin bevat in de regel maar een kleine hoeveelheid water, niet meer dan 2 liter, aangezien het gebruik van een doopvont duidt op de symbolische waarde van de doop. Soms wordt het doopwater vlak voor de plechtigheid de kerk ingedragen. In sommige kerken wordt het water gewijd voordat het in de doopvont wordt geschonken.
Wanneer de doop door onderdompeling in een kerk plaatsvindt, dan is een echt bassin aanwezig.
Bekende en merkwaardige doopvonten [bewerken]
- Doopvont van Reinier van Hoei in de Sint Bartolomeüskerk te Luik (1107 - 1118)
- Doopvont van Hildesheim (1240)
- Doopvont door Aert van Tricht in de Sint-Janskathedraal te 's-Hertogenbosch (1492)
Wetenswaardigheid [bewerken]
- Tridacna gigas (de doopvontschelp) is een tweekleppige uit de Grote Oceaan wiens schelpen 1 tot 1,2 meter groot kunnen worden.
 |
Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Baptismal font op Wikimedia Commons. |
