Eerste minister

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Eerste minister is een functiebenaming die wordt gebruikt om de leider van een regering aan te duiden, die niet het staatshoofd is.

In sommige landen, zoals Nederland, is "eerste minister" een synoniem van minister-president of premier. In andere landen kunnen die namen voor verschillende functies gebruikt worden.

In België wordt om de federale regeringsleider aan te duiden, naast de term eerste minister, vooral de term premier gebruikt. De leiders van de deelstaatregeringen in België dragen de titel minister-president.

In het Verenigd Koninkrijk wordt de term First Minister gebruikt voor de leiders van de regeringen van Schotland, Wales en Noord-Ierland. Vroeger werd de term First Minister wel gebruikt als synoniem van Prime Minister.

In Canada worden de regeringsleiders op nationaal, provinciaal en territoriaal niveau als groep soms aangeduid als de "First Ministers".

In het Koninkrijk Denemarken wordt de eerste minister statsminister genoemd, letterlijk 'staatsminister'.

Zie ook[bewerken]