Erich Ehrlinger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Erich Ehrlinger
Geboren 14 oktober 1910
Giengen an der Brenz
Overleden 31 juli 2004
Karlsruhe
Land/partij Flag of German Reich (1935–1945).svg nazi-Duitsland
Onderdeel Balkenkreuz.svg Heer
Dienstjaren 1934 - 1945
Rang SS-Standartenführer Collar Rank.svg SS-Standartenführer
Eenheid Flag Schutzstaffel.svg Waffen-SS
Leiding over Commandant Einsatzkommando 1b
Chef des RSHA Amtes
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog
Ander werk Voorman Volkswagen

Erich Ehrlinger (Giengen an der Brenz, 14 oktober 1910 - Karlsruhe, 31 juli 2004)[1] was een Duitse SS-Standartenführer en bevelhebber van Sonderkommando 1b verantwoordelijk voor de massamoorden in de Oostzee Wit-Rusland en hij was ook bevelhebber van de Sicherheitsdienst (SD) in Rusland en daarna leidinggevende van het Reichssicherheitshauptamt (RSHA).

Ehrlinger was de zoon van de burgemeester van Giengen. In 1928 ging hij studeren in Heidenheim en daarna rechten in Tübingen, daarna in Kiel Berlijn en later opnieuw in Tübingen.

In het begin van 1934 besloot Ehrlinger zijn wettelijke beroepscarrière op te geven en fulltime functionaris van de SA te worden. Na het opheffen van de SA in 1935 ging hij dienst bij de SD.

Ehrlinger was in 1938 voor de SD in Oostenrijk, in april 1939 in Praag en als onder deel van Einsatzgruppe IV tijdens de Duitse aanval op Polen. In augustus 1940 was hij in Noorwegen als onderdeel van de Waffen-SS toen hij daar Walter Stahlecker ontmoette. In april 1941 nam hij het bevel over van Stahlecker over het speciale Sonderkommando 1b binnen Einsatzgruppe A.

Registratienummers[bewerken]

  • NSDAP-nr.: 541,195
  • SS-nr.: 107,493

Literatuur[bewerken]

  • Michael Wildt: Generation der Unbedingten – Das Führungskorps des Reichssicherheitshauptamtes. Hamburger Edition, Hamburg 2003, ISBN 3930908751
  • Michael Wildt: Erich Ehrlinger - Ein Vertreter „kämpfender Verwaltung“. In: Klaus-Michael Mallmann, Gerhard Paul: Karrieren der Gewalt. Nationalsozialistische Täterbiographien. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2004, ISBN 3-534-16654-X.

Voetnoten[bewerken]

  1. Peter Stadlbauer: Eichmanns Chef: Erich Ehrlinger