Hasso von Manteuffel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hasso-Eccard Freiherr von Manteuffel
Hasso von Manteuffel, mei 1944
Hasso von Manteuffel, mei 1944
Geboren 14 januari 1897
Potsdam, Duitse Keizerrijk
Overleden 24 september 1978
Reith (Oostenrijk)
Begraven Dorpsbegraafplaats, Dießen am Ammersee, Beieren, Duitsland[1][2]
Land/partij Flag of the German Empire.svg Duitse Keizerrijk
Flag of Germany (3-2 aspect ratio).svg Weimarrepubliek
Flag of German Reich (1935–1945).svg nazi-Duitsland
Onderdeel War Ensign of Germany 1903-1918.svg Deutsches Heer
Flag of Weimar Republic (war).svg Reichswehr
Balkenkreuz.svg Heer
Dienstjaren 1908 - 1945
Rang Collar tabs for the Generals of the Heer.svg Rank insignia of General of the Wehrmacht v.svg
General der Panzertruppen
Eenheid Husaren-Regiment „von Zieten“ (Brandenburgisches) Nr. 3
Leiding over 7. Panzer-Division (Wehrmacht)
(20 augustus 1943 –
januari 1944)
3. Panzerarmee (Wehrmacht)
(10 maart 1945 – 8 mei 1945)
5. Panzerarmee (Wehrmacht)
(9 september 1944 –
8 maart 1945)
Division „von Manteuffel“
(7 februari 1943 –
31 maart 1943)
Division Großdeutschland
(27 januari 1944 –
1 september 1944)
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen Zie decoraties
Ander werk Parlementslid

Hasso-Eccard Freiherr von Manteuffel (Potsdam, 14 januari 1897Reith (Oostenrijk), 24 september 1978) was een Duits officier en liberaal politicus, afkomstig uit een militaire familie. Zijn militaire opleiding genoot hij in het Pruisische kadettenkorps. Hij diende in beide wereldoorlogen en was generaal tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij was een tankbevelhebber die geroemd werd om zijn tactische vaardigheid, tijdens het Ardennenoffensief kreeg hij het bevel over het 5e pantserleger. In april 1945 was hij bevelhebber van het 3e pantserleger.

Bastogne[bewerken]

Hasso von Manteuffel is tevens bekend als commandant van de Duitse troepen tijdens de slag om Bastogne. Tijdens deze slag stelde Hasso von Manteuffel aan de geallieerden, welke Bastogne bezet hielden, voor om zich over te geven. In reactie daarop liet de waarnemend bevelhebber, generaal McAuliffe (als vervanger van de op verlof zijnde generaal Taylor) van de geallieerden in Bastogne het historische bericht "Nuts!" uitgaan, hetgeen door de Duitsers niet werd begrepen. Enkele dagen later werd Bastogne ontzet door de snel opgerukte divisie van generaal Patton.

In het museum over de slag om Bastogne is de originele leren jas te zien welke door Hasso von Manteuffel werd gedragen en na de oorlog door hem aan het museum werd geschonken.[bron?]

Na de oorlog[bewerken]

Na de oorlog werd hij gekozen tot parlementslid en werd hij vertegenwoordiger van defensie namens de FDP (liberalen). Hij was een prominente verdediger van herbewapening en was verantwoordelijk voor de nieuwe naam van het Duitse leger, de Bundeswehr.

Militaire loopbaan[bewerken]

Deutsches Heer
Fähnrich 22 februari 1916[3][4]
Leutnant 28 april 1916 (Patent 28 januari 1915)[3][4]
Reichswehr
Oberleutnant 1 april 1925[3][4]
Rittmeister 1 april 1934[3][4]
Heer (Wehrmacht)
Major 1 oktober 1936[3][4]
Oberstleutnant 1 april 1939[3][4]
Oberst 1 oktober 1941[3][4]
Generalmajor 1 mei 1943[3][4]
Generalleutnant 1 februari 1944[3][4]
General der Panzertruppe 1 september 1944 (RDA 1 januari 1944)[3][4]

Decoraties[bewerken]

  • Ärmelstreifen "Afrika" in 1943[4]
  • 8 oktober 1943[4]
  • 16 november 1943[4]
  • 14 maart 1944[4]
  • 8 mei 1944[4]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. http://ww2gravestone.com/general/manteuffel-hasso-erich-von
  2. http://ejnoomen.home.xs4all.nl/wwgrave.html
  3. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s GeoCities Orion47
  4. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah http://nl.ww2awards.com/person/208#top
  5. a b c d Scherzer 2007, p.526
  6. Fellgiebel 2000, p.302
  7. Fellgiebel 2000, p.74
  8. Fellgiebel 2000, p.42
  9. Fellgiebel 2000, p.38
  10. a b c d Thomas 1998, p.57
  11. a b c d Rangliste des Deutschen Reichsheeres, Hrsg.: Reichswehrministerium, Mittler & Sohn Verlag, Berlin 1924, S.182