Klaus Barbie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Klaus Barbie
Geboren 25 oktober 1913
Bad Godesberg, Koninkrijk Pruisen, Duitse Keizerrijk
Overleden 25 september 1991
Gevangenis van Saint-Joseph, Lyon, Frankrijk
Begraven Lichaam gecremeerd; as verstrooid op een onbekende plaats.
Land/partij Flag of German Reich (1935–1945).svg nazi-Duitsland
Onderdeel Schutzstaffel Abzeichen.svg Gestapo
Dienstjaren 1933 - 1945
Rang SS-Hauptsturmführer Collar Rank.svg SS-hauptsturmführer
Eenheid Schutzstaffel
Sicherheitsdienst
Gestapo
Leiding over Kommando der Sipo-SD afdeling IV (Gestapo) KDS Lyon
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen IJzeren Kruis

Nikolaus (Klaus) Barbie (Bad Godesberg, 25 oktober 1913 - Lyon, 25 september 1991) was een sadistische Duitse Gestapo-chef in het bezette Frankrijk die pas op hoge leeftijd veroordeeld kon worden als oorlogsmisdadiger.

Barbie werd in 1934 lid van de SS, maar werd pas in 1937 lid van de nazipartij, de NSDAP.

Van juni 1940 tot begin 1942 was Barbie werkzaam bij de SD in Amsterdam, waar hij deel had aan acties gericht tegen Joodse Nederlanders en immigranten uit Duitsland.

Vanaf november 1942 nam hij de leiding over van de Gestapo in de Franse stad Lyon. Zijn activiteiten aldaar leverden hem de bijnaam 'slachter van Lyon' op. Zo heeft Barbie de bekende verzetsstrijder Jean Moulin eigenhandig doodgemarteld. Ook zette hij 44 Joodse kinderen uit het weeshuis in Izieu op transport naar Auschwitz. Uiteindelijk zouden 43 kinderen omkomen - alleen León Reifmann kon ontsnappen en zich verstoppen.[1] Barbie wordt er van verdacht vierduizend personen te hebben gedood.[2] Kort voor het einde van de oorlog keerde hij terug naar Duitsland.

In 1947 werd hij in Frankrijk bij verstek ter dood veroordeeld. Van dat jaar tot 1951 werkte hij voor de Amerikaanse Counter Intelligence Corps (CIC) in Duitsland tegen de communisten, waarna hij met hulp van het CIC in 1951 naar Bolivia emigreerde en in de hoofdstad La Paz ging wonen onder de naam Klaus Altmann en tussen 1964 en 1982 diverse militaire dictators bijstond als 'ondervragingsspecialist'. In 1972 werd hij daar opgespoord door de nazi-jagers Serge en Beate Klarsfeld. Hij werd uiteindelijk pas in 1983 uitgeleverd aan Frankrijk en in 1987 volgde zijn proces, waarbij Lise Lesèvre als getuige werd opgeroepen:

Het was 's anderendaags toen ik kennismaakte met Barbie, met zijn beestenogen... eerst beschuldigde hij me en vernederde me tot op het bot, dan nam hij me mee naar een kamer waar ik vreemde dingen op tafel zag liggen... Hij schiep er plezier in om mensen af te ranselen, hij had niks menselijks...

Midden in de nacht werd de vrouw met haar echtgenoot geconfronteerd en in een koud bad opnieuw gemarteld. Ze kwam mensen tegen die onder het bloed zaten. De martelingen duurden 19 dagen.

Klaus Barbie werd tot levenslang veroordeeld, toonde nooit berouw, en overleed in 1991 op 77-jarige leeftijd aan leukemie.

Militaire loopbaan[bewerken]

Registratienummers[bewerken]

  • NSDAP nr.: 4.583.085 (lid geworden 1 mei 1937)

Decoraties[bewerken]

Film[bewerken]

  • My Enemy's Enemy, 2007
  • La traque/Manhunt, 2008

Documentaires[bewerken]

  • Hôtel Terminus: The Life and Times of Klaus Barbie, 1988
  • My Enemy's Enemy, 2007
  • National Geographic Nazi Hunters: The butcher of Lyon, 2010
Bronnen, noten en/of referenties