Nick Clegg
| Nick Clegg | ||||
 |
||||
| Nicholas William Peter Clegg | ||||
| Geboren | 7 januari 1967 Buckinghamshire, Engeland  Verenigd Koninkrijk |
|||
| Politieke partij | Liberal Democrats | |||
| Partner | Miriam González Durántez | |||
| Beroep | Politicus Lobbyist |
|||
| Religie | Agnosticisme [1] | |||
| Vicepremier van het Verenigd Koninkrijk | ||||
| Huidige functie | ||||
| Aangetreden | 11 mei 2010 | |||
| Premier | David Cameron | |||
| Voorganger | John Prescott | |||
| Lid Lagerhuis voor Sheffield | ||||
| Huidige functie | ||||
| Aangetreden | 5 mei 2005 | |||
| Lid Europees Parlement voor de East Midlands | ||||
| Aangetreden | 10 juni 1999 | |||
| Einde termijn | 10 juni 2004 | |||
| Voorganger | Nieuwe functie | |||
| Opvolger | Bill Newton Dunn | |||
|
||||
Nicholas William Peter (Nick) Clegg, (Chalfont St Giles, Buckinghamshire, 7 januari 1967) is een Brits parlementslid voor het district Sheffield Hallam. Sinds 18 december 2007 is hij de leider van de Liberal Democrats en sinds 11 mei 2010 is hij vicepremier van het Verenigd Koninkrijk.
Inhoud |
[bewerken] Jeugd
Nick Clegg is de zoon van een half-Russische vader, Nicholas Clegg, die bankier was en bestuurder van de Daiwa Anglo-Japanese Foundation. Zijn Nederlandse moeder Hermance van den Wall Bake, die werkzaam was in het onderwijs aan gehandicapte kinderen, werd als kind met haar familie in een Japans concentratiekamp geïnterneerd in Batavia, Nederlands-Indië.
Hij werd thuis tweetalig in het Nederlands en het Engels opgevoed en spreekt ook Frans, Duits en Spaans. In 2000 trouwde hij met de Spaanse Míriam González Durantez. Het paar heeft drie kinderen.
[bewerken] Opleiding
Clegg volgde de Westminster School in Londen en studeerde in Cambridge aan het Robinson College archeologie en antropologie. Daarna studeerde hij een jaar aan de Universiteit van Minnesota, waar hij een scriptie schreef over de politiek geëngageerde milieubeweging. Hierna assisteerde hij een half jaar in Brussel bij de hulp aan voormalige Oostbloklanden vanuit de G24. Een tweede Master behaalde hij aan het Europacollege in Brugge (ECB), waar hij tevens zijn toekomstige vrouw ontmoette.
[bewerken] Politiek
[bewerken] Europa
Van 1994 tot 1999 hield hij zich bij de EU ambtelijk bezig met de handels- en vervoersbetrekkingen met het voormalige Oostblok, de Kaukasus en Centraal-Azië, ook wel de Nieuwe Zijderoute genoemd.
[bewerken] Eerste politieke activiteiten
De eerste grote positie waarvoor Clegg verkozen werd, was als Europarlementslid voor de Europese kieskring East Midlands voor de periode 1999 tot 2004. Hij keerde echter in 2002 naar Londen terug. In 2005 werd hij verkozen tot parlementslid in het Britse Lagerhuis en werd in 2006 de woordvoerder van de Liberal Democrats met betrekking tot binnenlandse zaken.
Toen partijleider Menzies Campbell in september 2007 aftrad, stelde Clegg zich kandidaat en versloeg hij zijn tegenkandidaat Chris Huhne.
[bewerken] Kostenschandaal
Wat het schandaal rond de declaraties in 2009 van Lagerhuisleden aangaat, kon Clegg slechts aangewreven worden in een aantal gevallen het maximum van de kosten wegens voeding, tuinonderhoud bij zijn tweede huis en telefoonkosten te hebben gedeclareerd.
Hij is de eerste partijleider in de moderne Britse politiek die het aandurfde de parlementsvoorzitter te verzoeken om aftreden wegens diens omgang met het declaratieschandaal. Volgens Clegg verdedigde Mister Speaker het status quo, waarmee hij de hervorming van het parlement in de weg stond.
[bewerken] Campagne parlementsverkiezingen 2010
Nick Clegg maakte op 15 april 2010 tijdens de eerste van de drie live-verkiezingsdebatten op televisie voor de Lagerhuisverkiezingen van 2010 een geslaagd debuut op het nationale toneel van de Britse politiek. De kijkers van de omroep ITV wezen hem via een live internet-peiling aan als beste debater. Gedurende nagenoeg het hele debat lag hij aan kop met scores rond 47 procent. Labour-leider premier Gordon Brown volgde op 34 procent en Tory-leider David Cameron kwam niet verder dan 20 procent. Clegg zette zich als relatieve buitenstaander af tegen de gevestigde orde van de premier en de Tory-leider. Hij slaagde erin zijn liberaal-democratische partij te presenteren als redelijke alternatief voor de partijen die in het Verenigd Koninkrijk al zo lang aan de macht zijn.[2] De uitslag van de verkiezingen beantwoordde voor zijn partij echter niet aan de gerezen verwachtingen.
[bewerken] Vicepremier
Omdat tijdens de Lagerhuisverkiezingen op 6 mei geen enkele partij een meerderheid behaalde, besloot de Conservatieve Partij, die als grootste uit de bus gekomen was, te onderhandelen met de Liberal Democrats.
Op 11 mei 2010 maakten Nick Clegg en David Cameron van de conservatieven bekend dat een coalitie tussen beide partijen was gevormd. In het Kabinet-Cameron werd Clegg vicepremier. Hij is sindsdien tevens voorzitter van het Privy Council.
[bewerken] Publicaties en beleid
Nick Clegg heeft vele publicaties (boeken en pamfletten) over politieke en maatschappelijke onderwerpen op zijn naam staan.
Hij schreef gedurende vier jaar een veertiendaagse column voor de Guardian Unlimited over het werk als parlementariër. Aanvankelijk richtte hij zijn pijlen vooral op premier Gordon Brown, maar in de herfst van 2009 begon hij ook Tory-leider David Cameron als doelwit te kiezen. Met het oog op de naderende Lagerhuisverkiezingen was hij van mening dat er forse bezuinigingen nodig zijn en dat politici kiezers als volwassenen dienen te behandelen.
 |
Zie de categorie Nick Clegg van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
Bronnen, noten en/of referenties
|
