Europacollege

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Europacollege
Locatie Vlag van België Brugge (België),
Vlag van Polen Natolin (Warschau, Polen)
Opgericht 1949
Rector Prof. Jörg Monar
Studenten 420 postuniversitair
Staf 140 lesgevers
Website
Portaal  Portaalicoon   Onderwijs
Campus aan de Verversdijk (langs Sint-Annarei) in Brugge
Campus langs de Dijver in Brugge
Natolin Palace

Het Europacollege (Frans: Collège d'Europe; Engels: College of Europe) is een onafhankelijk universitair instituut dat verschillende Masters (postgraduaat) in gespecialiseerde Europese studies aanbiedt.

Het heeft twee campussen, nl. in Brugge (België, 51° 12' 22" N 3° 13' 34" E) en in Natolin (Warschau, Polen, 52° 8' 19" N 21° 4' 21" E). Het College, gesticht in 1949, is het oudste instituut voor de studie van Europese zaken.

Historiek[bewerken]

Het Europacollege was het eerste postuniversitair instituut in zijn soort, gespecialiseerd in Europese zaken. Tot vandaag blijft het uniek en innoverend.

De stichting ging terug op de Europese Conferentie in Den Haag in 1948. Het was de Spaanse filosoof en staatsman Salvador de Madariaga die het voorstel deed een postuniversitair instituut op te richten waar studenten uit vele landen samen konden leven en studeren. Hierbij nam hij de Engelse universiteiten Oxford en Cambridge met hun Colleges en de Universiteit van Uppsala in Zweden als voorbeeld.

In Brugge werd een groep opgericht die bestond uit burgers en beleidsverantwoordelijken en die zich onder de leiding van pater Karel Verleye o. f. m. inzette om een dergelijk instituut in Brugge op te richten. De oprichtingsakte werd onder meer ondertekend door Winston Churchill, Alcide De Gasperi, Paul-Henri Spaak, August Cool, Duncan Sandys, Denis de Rougemont en Salvador de Madariaga. Hendrik Brugmans, één van de leidende personaliteiten van de Europese Beweging werd er de eerste rector van. De stichtingsvergadering ging door op 19 mei 1950 en het Regentsbesluit van 23 juni 1950 kende aan de nieuwe vereniging de rechtspersoonlijkheid toe als 'Stichting van Openbaar Nut'.

Na de evoluties in Centraal- en Oost-Europa en de val van de communistische regimes, werd op voorstel van de Poolse regering en met de steun van de Europese Unie een tweede campus geopend in Natolin (Warschau) in 1993. Het College werkt als een eenheid, met twee afdelingen.

Activiteit[bewerken]

Het Europacollege is tweetalig: Engels en Frans. Elk jaar studeren er ongeveer (in de jaren 2000) 400 postuniversitairen uit ongeveer 50 landen af, en verkrijgen de titel Master in Europese Studies (Brugge) of Master of Arts in Interdisciplinaire Europese Studies (Natolin).

In het Brugse Grootseminarie is een afdeling van de United Nations University gehuisvest, die nauw samenwerkt met het Europacollege. Het betreft een internationaal onderzoeks- en trainingscentrum over vergelijkende regionale integratiestudies. Het begrip 'regionaal' slaat op de samenwerking onder landen in een mondiale regio, bijvoorbeeld de Europese Unie.

Patronen, studentenaantallen en gastsprekers[bewerken]

Sedert de stichting wordt ieder academisch werkjaar ingezet onder het patroonschap van een gedenkwaardige Europeaan. Tijdens de openingszittingen in Brugge en later ook in Natolin wordt het woord gevoerd door een prominente Europese leider.

Jaar Patronage # Studenten Gastspreker
2013-2014 Voltaire +430 Iñigo Méndez de Vigo, voorzitter van het Europacollege, Spaans staatssecretaris voor Europese Zaken (Brugge) en Bronisław Komorowski, president van Polen (Natolin)
2012-2013 Vaclav Havel 430 Helle Thorning-Schmidt, premier Denemarken (Brugge) en Vlad Filat, premier Moldavië (Natolin)
2011-2012 Marie Sklodowska-Curie 435 Giorgio Napolitano (Brugge) en José Manuel Barroso (Natolin)
2010-2011 Albert Einstein 434 Angela Merkel (Brugge) en Štefan Füle (Natolin)
2009-2010 Charles Darwin 402 Jerzy Buzek (Brugge) en Toomas Hendrik Ilves (Natolin)
2008-2009 Marcus Aurelius 376 Yves Leterme (Brugge) en Hans-Gert Pöttering (Natolin)
2007-2008 Anna Politkovskaja en Hrant Dink 415 David Miliband (Brugge) en Carl Bildt (Natolin)
2006-2007 Nicolaas Copernicus 418 Jean-Claude Juncker (Brugge) en Aljaksandr Milinkevitsj (Natolin)
2005-2006 Ludwig van Beethoven 385 Javier Solana (Brugge) en Viktor Joesjtsjenko (Natolin)
2004-2005 Montesquieu 404 José Manuel Barroso (Brugge) en Josep Borrell (Natolin)
2003-2004 John Locke 391 Joschka Fischer (Brugge) en Danuta Hübner (Natolin)
2002-2003 Bertha von Suttner 370 Valéry Giscard d'Estaing (Brugge) en Erhard Busek (Natolin)
2001-2002 Simon Stevin 365 Aleksander Kwaśniewski (Brugge) en Guy Verhofstadt (Natolin)
2000-2001 Aristoteles 375 George Papandreou (Brugge) en Jan Kulakowski (Natolin)
1999-2000 Wilhelm en Alexander von Humboldt 374 Jacques Delors (Brugge) en Jean-Luc Dehaene (Natolin)
1998-1999 Leonardo da Vinci 337 Jean-Luc Dehaene (Brugge) en Filip, hertog van Brabant (Natolin)
1997-1998 Hendrik Brugmans 326 António Guterres (Brugge) en Ursula Stenzel (Natolin)
1996-1997 Alexis de Tocqueville 319 Wim Kok (Brugge) en Aleksander Kwaśniewski (Natolin)
1995-1996 Walter Hallstein 306 Klaus Hänsch (Brugge) en Jacques Santer (Natolin)
1994-1995 Ramon Llull 296 Juan Carlos I van Spanje (Brugge) en Andrzej Olechowski (Natolin)
1993-1994 Stefan Zweig 263 Thomas Klestil
1992-1993 Keizer Karel IV 264 Jacques Santer
1991-1992 Wolfgang Amadeus Mozart 212 Flavio Cotti
1990-1991 Hans en Sophie Scholl 145 Richard von Weizsäcker
1989-1990 Denis de Rougemont 200 Jacques Delors
1988-1989 Christopher Dawson 204 Margaret Thatcher
1987-1988 Altiero Spinelli 178 François Mitterrand
1986-1987 William Penn 177 Ruud Lubbers
1985-1986 Christoffel Columbus 158 Felipe González
1984-1985 Madame de Staël 123 Altiero Spinelli
1983-1984 Jean Rey 133 Garret FitzGerald
1982-1983 Joseph Bech 122 Gaston Thorn
1981-1982 Johan Willem Beyen 123 Bruno Kreisky
1980-1981 Jean Monnet 131 Simone Veil
1979-1980 Salvador de Madariaga 140 Dries van Agt
1978-1979 Paul-Henri Spaak 130 Guy Spitaels
1977-1978 Karl Renner 128 Mário Soares
1976-1977 Peter Paul Rubens 120 Leo Tindemans
1975-1976 Adam Jerzy Czartoryski 101 Edgar Faure
1974-1975 Aristide Briand 111 Herman De Croo
1973-1974 Giuseppe Mazzini 92 Karl Otto Pöhl
1972-1973 Richard Coudenhove-Kalergi 59 (Lord) George Brown
1971-1972 Dante Alighieri 58 Altiero Spinelli en Hendrik Brugmans
1970-1971 Winston Churchill 57 Jean Rey en Hendrik Brugmans
1969-1970 Willem II van Oranje 49 Prins Albert van België en Hendrik Brugmans
1968-1969 Konrad Adenauer 47 Robert van Schendel en Hendrik Brugmans
1967-1968 Comenius 54 Alfons de Vreese
1966-1967 George C. Marshall 56 Jean Rey en Hendrik Brugmans
1965-1966 Thomas More 52 Hendrik Brugmans
1964-1965 Robert Schuman 45 Salvador de Madariaga en Hendrik Brugmans
1963-1964 Thomas Paine 48 Hendrik Brugmans
1962-1963 August Vermeylen 46 Pierre Harmel en Hendrik Brugmans
1961-1962 Gottfried Wilhelm Leibniz 37 Hugo Geiger en Hendrik Brugmans
1960-1961 Saint-Simon 38 Hendrik Brugmans
1959-1960 Sully 43 Hendrik Brugmans
1958-1959 Fridtjof Nansen 40 Hendrik Brugmans
1957-1958 Hendrik de Zeevaarder 40 Hendrik Brugmans
1956-1957 Raoul Dautry 36 Hendrik Brugmans
1955-1956 Vergilius 33 Hendrik Brugmans
1954-1955 Alcide De Gasperi 36 Hendrik Brugmans
1953-1954 Erasmus 39 Hendrik Brugmans
1952-1953 Tomáš Garrigue Masaryk 40 Hendrik Brugmans
1951-1952 Juan Luis Vives 30 Hendrik Brugmans
1950-1951 Antoine de Saint-Exupéry 35 Hendrik Brugmans
1949 Voorbereidend jaar 22 Victor Van Hoestenberghe en Salvador de Madariaga

Rectoren van het Europacollege[bewerken]

Vanaf de opening van de afdeling in Natolin werd een vice-rector aangesteld die meteen de facto rector is van de Poolse campus.

Rector Europacollege
Vice Rector (campus Natolin)

Voorzitters van de Raad van Bestuur van het Europacollege[bewerken]

Enkele oudstudenten[bewerken]

  • Louise Fréchette, adjunct secretaris-generaal Verenigde Naties
  • Ursula Plassnik, Minister Buitenlandse Zaken Oostenrijk
  • Alexander Stubb, Minister van Buitenlandse Zaken Finland
  • Manuel Marín, Vice-voorzitter Europese Commissie, Spaans minister
  • David O'Sullivan, directeur-generaal Handel (Europese Commissie)
  • Francesco Paolo Fulci, Permanente Vertegenwoordiger Italië bij de Verenigde Naties (1993–1999).
  • Poul Skytte Christoffersen, Permanente Vertegenwoordiger voor Denemarken bij de Europese instellingen
  • Iwo Byczewski, Ambassadeur van Polen in België en Luxemburg
  • Josef Joffe, uitgever van Die Zeit en docent politieke wetenschappen aan Stanford University
  • Ledi Bianku, rechter bij het Europees Hof voor de Mensenrechten
  • Jo Leinen, Europees parlementslid voor Duitsland, voorzitter van de Unie van Europese Federalisten
  • Alyn Smith, Europees parlementslid voor het Verenigd Koninkrijk (Schotland)
  • György Schöpflin, Europees parlementslid voor Hongarije
  • Jacek Saryusz-Wolski, Europees parlementslid voor Polen
  • Simon Hughes, Lid van het Britse Lagerhuis voor de Liberal Democrats
  • Nick Clegg, Lid van het Britse Lagerhuis, vice-eersteminister van Groot-Brittannië, leider van de Liberal Democrats Party, Europees parlementslid voor het Verenigd Koninkrijk
  • Helle Thorning-Schmidt, leider van de sociaaldemocraten, eerste minister in Denemarken
  • Jim Oberstar, lid van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden
  • Stephen Kinnock, afgevaardigd bestuurder British Council in St Petersburg, Rusland
  • Valerie Plame, CIA agent
  • Chris Hoornaert, Permanente vertegenwoordiger van België bij de OESO
  • Niels Egelund, ambassadeur van Denemarken in Frankrijk
  • Luc Coene, Gouverneur van de Belgische Nationale Bank
  • Nigel Forman, Lid van het Lagerhuis en minister voor Hoger Onderwijs in Groot-Brittannië
  • David McWilliams, Iers economist en journalist
  • Juan Moscoso, lid van het Spaanse parlement
  • Jon Ola Norbom, Minister van Financies in Noorwegen
  • Nikola Poposki, Ambassadeur van Macedonië bij de Europese Unie
  • Tomasz Wardynski, internationaal advocaat, Warschau, Polen
  • Jeremy Cooper, producer BBC Open University
  • Enzo Moavero Milanesi, minister voor Europese zaken (regering Monti)
  • Marc Descheemaecker, CEO van de Nationale Maatschappij van Belgische Spoorwegen (NMBS)

Literatuur[bewerken]

  • Karel VERLEYE, De stichting van het Europacollege te Brugge, Stichting Ryckevelde, 1989
  • The College of Europe. Fifty years of service to Europe, College of Europe publications, Brugge, 2001.
  • Paul DEMARET, Inge GOVAERE & Dominique HANF (eds), Dynamiques juridiques européennes. Edition revue et mise à jour de 30 ans d'études juridiques européennes au Collège d'Europe, Cahiers du Collège d'Europe, P. I. E. Peter Lang, Brussel, 2007.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]