Europacollege
|
||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||
.svg){kind=small}
Het Europacollege (Frans: Collège d'Europe; Engels: College of Europe) is een onafhankelijk universitair instituut dat verschillende Masters (postgraduaat) in gespecialiseerde Europese studies aanbiedt.
Het heeft twee campussen, nl. in Brugge (België) en in Natolin (Warschau, Polen). Het College, gesticht in 1949, is het oudste instituut voor de studie van Europese zaken.
Inhoud |
Historiek [bewerken]
Het Europacollege was het eerste postuniversitair instituut in zijn soort, gespecialiseerd in Europese zaken. Tot vandaag blijft het uniek en innoverend.
De stichting ging terug op de Europese Conferentie in Den Haag in 1948. Het was de Spaanse filosoof en staatsman Salvador de Madariaga die het voorstel deed een postuniversitair instituut op te richten waar studenten uit vele landen samen konden leven en studeren. Hierbij nam hij de Engelse universiteiten Oxford en Cambridge met hun Colleges en de Universiteit van Uppsala in Zweden als voorbeeld.
In Brugge werd een groep opgericht die bestond uit burgers en beleidsverantwoordelijken en die zich onder de leiding van pater Karel Verleye o. f. m. inzette om een dergelijk instituut in Brugge op te richten. De oprichtingsakte werd onder meer ondertekend door Winston Churchill, Alcide De Gasperi, Paul-Henri Spaak, August Cool, Duncan Sandys, Denis de Rougemont en Salvador de Madariaga. Hendrik Brugmans, één van de leidende personaliteiten van de Europese Beweging werd er de eerste rector van. De stichtingsvergadering ging door op 19 mei 1950 en het Regentsbesluit van 23 juni 1950 kende aan de nieuwe vereniging de rechtspersoonlijkheid toe als 'Stichting van Openbaar Nut'.
Na de evoluties in Centraal- en Oost-Europa en de val van de communistische regimes, werd op voorstel van de Poolse regering en met de steun van de Europese Unie een tweede campus geopend in Natolin (Warschau) in 1993. Het College werkt als een eenheid, met twee afdelingen.
Activiteit [bewerken]
Het Europacollege is tweetalig: Engels en Frans. Elk jaar studeren er ongeveer (in de jaren 2000) 400 postuniversitairen uit ongeveer 50 landen af, en verkrijgen de titel Master in Europese Studies (Brugge) of Master of Arts in Interdisciplinaire Europese Studies (Natolin).
In het Brugse Grootseminarie is een afdeling van de United Nations University gehuisvest, die nauw samenwerkt met het Europacollege. Het betreft een internationaal onderzoeks- en trainingscentrum over vergelijkende regionale integratiestudies. Het begrip 'regionaal' slaat op de samenwerking onder landen in een mondiale regio, bijvoorbeeld de Europese Unie.
Patronen, studentenaantallen en gastsprekers [bewerken]
Sedert de stichting wordt ieder academisch werkjaar ingezet onder het patroonschap van een gedenkwaardige Europeaan. Tijdens de openingszittingen in Brugge en later ook in Natolin wordt het woord gevoerd door een prominente Europese leider.
Rectoren van het Europacollege [bewerken]
Vanaf de opening van de afdeling in Natolin werd een vice-rector aangesteld die meteen de facto rector is van de Poolse campus.
Rector Europacollege
|
Vice Rector (campus Natolin)
|
Voorzitters van de Raad van Bestuur van het Europacollege [bewerken]
- Salvador de Madariaga (1950-1964)
- Jean Rey (1964-1974)
- François-Xavier Ortoli (1974-1975)
- Daniël Coens (1985-1990)
- Manuel Marin (1990-1995)
- Jacques Delors (1995-2000)
- Jean-Luc Dehaene (2000-2009)
- Iñigo Méndez de Vigo (2009- )
Enkele oudstudenten [bewerken]
- Louise Fréchette, adjunct secretaris-generaal Verenigde Naties
- Ursula Plassnik, Minister Buitenlandse Zaken Oostenrijk
- Alexander Stubb, Minister van Buitenlandse Zaken Finland
- Manuel Marín, Vice-voorzitter Europese Commissie, Spaans minister
- David O'Sullivan, directeur-generaal Handel (Europese Commissie)
- Francesco Paolo Fulci, Permanente Vertegenwoordiger Italië bij de Verenigde Naties (1993–1999).
- Poul Skytte Christoffersen, Permanente Vertegenwoordiger voor Denemarken bij de Europese instellingen
- Iwo Byczewski, Ambassadeur van Polen in België en Luxemburg
- Josef Joffe, uitgever van Die Zeit en docent politieke wetenschappen aan Stanford University
- Ledi Bianku, rechter bij het Europees Hof voor de Mensenrechten
- Jo Leinen, Europees parlementslid voor Duitsland, voorzitter van de Unie van Europese Federalisten
- Alyn Smith, Europees parlementslid voor het Verenigd Koninkrijk (Schotland)
- György Schöpflin, Europees parlementslid voor Hongarije
- Jacek Saryusz-Wolski, Europees parlementslid voor Polen
- Simon Hughes, Lid van het Britse Lagerhuis voor de Liberal Democrats
- Nick Clegg, Lid van het Britse Lagerhuis, vice-eerste-minister van Groot-Brittannië, leider van de Liberal Democrats Party, Europees parlementslid voor het Verenigd Koninkrijk
- Helle Thorning-Schmidt, leider van de sociaaldemocraten, eerste minister in Denemarken
- Jim Oberstar, lid van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden
- Stephen Kinnock, afgevaardigd bestuurder British Council in St Petersburg, Rusland
- Valerie Plame, CIA agent
- Chris Hoornaert, Permanente vertegenwoordiger van België bij de OESO
- Niels Egelund, ambassadeur van Denemarken in Frankrijk
- Luc Coene, Gouverneur van de Belgische Nationale Bank
- Nigel Forman, Lid van het Lagerhuis en minister voor Hoger Onderwijs in Groot-Brittannië
- David McWilliams, Iers economist en journalist
- Juan Moscoso, lid van het Spaanse parlement
- Jon Ola Norbom, Minister van Financies in Noorwegen
- Nikola Poposki, Ambassadeur van Macedonië bij de Europese Unie
- Tomasz Wardynski, internationaal advocaat, Warschau, Polen
- Jeremy Cooper, producer BBC Open University
- Enzo Moavero Milanesi, minister voor Europese zaken (regering Monti)
- Marc Descheemaecker, CEO van de Nationale Maatschappij van Belgische Spoorwegen (NMBS)
Literatuur [bewerken]
- Karel VERLEYE, De stichting van het Europacollege te Brugge, Stichting Ryckevelde, 1989
- The College of Europe. Fifty years of service to Europe, College of Europe publications, Brugge, 2001.
- Paul DEMARET, Inge GOVAERE & Dominique HANF (eds), Dynamiques juridiques européennes. Edition revue et mise à jour de 30 ans d'études juridiques européennes au Collège d'Europe, Cahiers du Collège d'Europe, P. I. E. Peter Lang, Brussel, 2007.
Zie ook [bewerken]
Externe links [bewerken]
- Officiële website
- Alumni Association
- Global Competition Law Centre
- United Nations University Institute for Comparative Regional Integration Studies (UNU-CRIS) in Brugge
| Universiteiten in België | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
