Théophile de Bock
|
|
Théophile Emile Achille de Bock (Den Haag, 14 januari 1851 - Haarlem, 22 november 1904) was een Nederlands kunstschilder behorend bij de Haagse School.
Inhoud |
[bewerken] Levensloop
De Bock was aanvankelijk ambtenaar bij de Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij. Hij ontving zijn schildersopleiding van Jan Willem van Borselen en van Jan Hendrik Weissenbruch. De kunstschilder Jacob Maris was het grote voorbeeld voor De Bock. Tussen 1878 en 1880 was hij aangesloten bij de School van Barbizon, waarvan ook invloeden in zijn werk terug zijn te vinden. In 1881 werkte hij mee aan het Panorama Mesdag van Hendrik Willem Mesdag. Hij schilderde daarin de lucht en de duinen. Als alternatief voor Pulchri Studio werd in 1891 op initiatief van De Bock de Haagsche Kunstkring opgericht. Théophile de Bock overleed op 53-jarige leeftijd.
[bewerken] Schilderstijl
De Bock richtte zich vooral op het Nederlandse landschap, zoals de hunebedden in Drenthe. Zijn landschappen zijn vaak zwaar en somber.
[bewerken] Musea
Het Gemeentemuseum Den Haag heeft meerdere van zijn werken in bezit. Het Drents Museum te Assen bezit twee schilderijen, waaronder het hier afgebeelde Hunebed. Het John Selbach Museum te Maaseik exposeert in de permanente collectie Bosgezicht met het Kasteel Doorwerth en Ruiter op een bospad.
Bronnen, noten en/of referenties:
- Sillivis, John J.Th. en Tabak, Anne Het Haagse School Boek (2001), uitgeverij Waanders, Zwolle ISBN 90-400-9540-X
- Sanders, Roel Schilders van Drenthe (2001) uitgeverij Het Drentse boek, Zuidwolde ISBN 90-6509-604-3
- Bodt, Saskia Franciska Maria de De Haagse School in Drenthe (1997), uitgeverij Waanders. Zwolle ISBN 90-400-9917-0
- Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie
