Thomas Hirschhorn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Thomas Hirschhorn (Bern, 16 mei 1957) is een Zwitsers kunstenaar.

Inhoud

Biografie [bewerken]

In de jaren 1980 werkte hij in Parijs als grafisch kunstenaar. Hij maakte deel uit van een groep communistische grafisch ontwerpers genaamd Grapus. Deze kunstenaars waren bezig met politiek en cultuur. Hij verliet Grapus voor het maken van hypersaturated installaties. Hij is bekend door het gebruik van gewone materialen zoals karton, folie, tape en plastic. Deze installaties zijn vaak specifiek en gemaakt buiten de galerie, en/of interactief. In tegenstelling tot veel installatiewerk is de kijker een waarnemer, niet een actor. In de ruimtes creëert hij vanwege de manier waarop hij nog steeds om berichten te bieden in zijn werk zoals hij deed met Grapus. De Oostenrijkse schrijver en Nobelprijswinnaar Elfriede Jelinek betwist het standpunt van de kunstenaar op het marxisme. In een interview zei de kunstenaar dat hij niet op de hoogte was van haar zorgen.

Werk [bewerken]

Voor zijn stuk Cavemanman, veranderde hij een galerie ruimte in een grot met hout, karton, en tape en zet er verschillende filosofische en pop cultuur symbolen in. Hij presenteerde een lezing in het kader van het "School van het Art Institute of Chicago in het voorjaar van 2006.

In de zomer van 2009 zijn werk Cavemanman te zien in de tentoonstelling Walking in my Mind in de Londense Hayward Gallery.

Hij ontving de (2000/2001) Marcel Duchamp-prijs en de Joseph Beuys Prize in 2004.

Enkele werken zijn:

Musea [bewerken]

Zijn werken zijn te zien in de collecties van het Museum voor Moderne Kunst zoals het Museum of Modern Art, Walker Art Center, Tate Gallery.

Tentoonstellingen [bewerken]

Literatuur [bewerken]

  • Thomas Hirschhorn, Marcus Steinweg: MAPS. Merve,Berlin 2008, ISBN 978-3-88396-253-5 (dt.)/ ISBN 978-3-88396-254-2 (engl.)
  • Stech, Fabian: J'ai parlé avec, Lavier, Annette Messager, Sylvie Fleury, Hirschhorn, Pierre Huyghe, Delvoye, Le Consortium, D.G.-F., Hou Hanru, Sophie Calle, Ming, Sans et Bourriaud. Presses du réel.,Dijon 2007, ISBN 2840661667

Zie ook [bewerken]

Externe links [bewerken]