Umberto Eco
| Umberto Eco | ||||
 |
||||
| Eco in 2005 | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Geboren | 5 januari 1932 | |||
| Land | Italië | |||
| Werk | ||||
| Bekende werken | De naam van de roos De slinger van Foucault |
|||
| Website | ||||
|
||||
Umberto Eco (Alessandria, 5 januari 1932) is een Italiaans schrijver en semioticus. Hij is een van de bekendste levende Italiaanse schrijvers.
Inhoud |
[bewerken] Biografie
Eco werd geboren in de Noord-Italiaanse regio Piemonte. Hij ontving salesiaans onderwijs en studeerde middeleeuwse filosofie aan de Universiteit van Turijn. Hij was tot 2008 hoogleraar in de semiotiek aan de Universiteit van Bologna.
Als schrijver brak Eco in 1980 internationaal door met zijn roman Il Nome della Rosa (De naam van de roos), een spannende detectiveroman die zich in 1327 afspeelt in het kader van de strijd tussen het centrale gezag van de Rooms-katholieke Kerk en verschillende stromingen daarin die met geweld werden onderdrukt. De historische achtergrond wordt uitgebreid geschetst. Het boek ademt het ritme van het kloosterleven en de hoofdstukken zijn ingedeeld naar de gebedstijden binnen de kloostermuren.
Een tweede roman, De slinger van Foucault, speelt zich af in het heden, maar gaat vooral over de erfenis van de tempeliers en de rozenkruisers, laat-middeleeuwse mystieke bewegingen.
Daarnaast zijn van Eco nog een aantal bundels met essays verschenen en drie romans: Het eiland van de vorige dag (1995), Baudolino (2001) en De mysterieuze vlam van koningin Loana (2005). In 2001 schreef hij samen met de gepensioneerde aartsbisschop van Milaan, Carlo Maria Martini het boek Geloven of niet geloven: een confrontatie.
Eco staat tevens te boek als een autoriteit op het gebied van James Bond.[bron?] Hij kreeg in 1998 de exclusieve Duitse onderscheiding "Pour le Mérite". Eco is tevens schrijver van kinderboeken.
[bewerken] Esperanto
Eco heeft ook onderzoek gedaan naar het Esperanto: "Vroeger dacht ik dat een plantaal geen nut kon hebben. Toen ik het Esperanto wat nader ging bekijken, merkte ik echter dat ik mijn mening moest herzien."
[bewerken] Beknopte bibliografie
Alleen het jaar van uitgave in Italië is vermeld.
Fictie
- Il nome della rosa, De naam van de roos, 1980
- Il pendolo di Foucault, De slinger van Foucault, 1988
- L'isola del giorno prima, Het eiland van de vorige dag, 1994
- Baudolino, Baudolino, 2000
- La misteriosa fiamma della regina Loana, De mysterieuze vlam van koningin Loana, 2004
- Il cimitero di Praga, De begraafplaats van Praag, 2010
Non-fictie
- Come si fa una tesi di laurea, Hoe schrijf ik een scriptie, 1977
- Sugli specchi e altri saggi, Wat spiegels betreft, 1985
- Il secondo diario minimo, Omgekeerde wereld. Kleine kroniek, 1993 (herdruk als Op reis met een zalm, 1995)
- La ricerca della lingua perfetta nella cultura, Europa en de volmaakte taal, 1993
- Sei passeggiate nei boschi narrativi (Six Walks in the Fictional Woods: Charles Eliot Norton Lectures, Harvard University, 1992-1993), Zes wandelingen door fictieve bossen, 1994
- Sulla letteratura, Over literatuur, 2002
- Storia della Bellezza, De geschiedenis van de schoonheid, 2004
- Storia della Brutezza, De geschiedenis van de lelijkheid, 2007
- Vertigine della lista, De betovering van lijsten, 2009
- Confessions of a Young Novellist, Bekentenissen van een jonge romanschrijver, 2011
[bewerken] Literatuur
- Schiffer, Daniel Salvatore, Het labyrint van de wereld; leven en werk van Umberto Eco. Amsterdam: Bert Bakker, 1999.
| De Orde Pour le Mérite |  |
|---|---|
|
Nederlandse leden: Laurens Alma-Tadema · Hendrik Kern · Michael Jan de Goeje · Jacobus van 't Hoff · Pieter Geijl · Hendrik Lorentz · Jacobus Cornelius Kapteyn · Hendrik Casimir · Bartel Leendert van der Waerden |
 |
Zie de categorie Umberto Eco van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
