Australian Open 2021

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Australian Open 2021
Rod Laver Arena
Editie 2021 (109/95e editie)
Stad, land Melbourne, Australië
Locatie Melbourne Park
Datum 8–21 februari 2021
Auspiciën ITF
Categorie Grandslamtoernooi
Prijzengeld A$ 80.000.000[1]
Deelnemers 128S / 128Q / 64D / 32X
Ondergrond hardcourt, buiten
Website www.ausopen.com
Winnaars
Mannen enkel Vlag van Servië Novak Djokovic
Vrouwen enkel Vlag van Japan Naomi Osaka
Mannen dubbel Vlag van Kroatië Ivan Dodig
Vlag van Slowakije Filip Polášek
Vrouwen dubbel Vlag van België Elise Mertens
Vlag van Wit-Rusland Aryna Sabalenka
Gemengd dubbel Vlag van Tsjechië Barbora Krejčíková
Vlag van de Verenigde Staten Rajeev Ram
Grandslamtoernooien
Vorige: 2020     Volgende: 2022
Portaal  Portaalicoon   Tennis

De 109e editie van het Australische grandslamtoernooi, het Australian Open 2021, werd gehouden tussen 8 en 21 februari 2021. Het toernooi in het Melbourne Park te Melbourne was de 95e editie voor de vrouwen. Door de gevolgen van de coronapandemie werd het toernooi drie weken later gehouden dan anders (normaal gesproken wordt het toernooi gespeeld in de laatste twee weken van januari).

Bij zowel het enkelspel voor de mannen als dat voor de vrouwen begon het toernooi op de achtste van februari. Bij beide dubbelspelen startte het toernooi twee dagen later en het gemengd dubbelspel begon pas op de twaalfde. De finale van het vrouwendubbelspel werd op vrijdag de negentiende gespeeld. De finales van het vrouwenenkelspel en het gemengd dubbelspel vinden op zaterdag twintig februari plaats. Het toernooi wordt afgesloten met de finales van het mannendubbelspel en het mannenenkelspel op zondag eenentwintig februari.

In het mannenenkelspel was de Serviër Novak Djokovic de titelverdediger, bij de vrouwen was dat de Amerikaanse Sofia Kenin. In het dubbelspel waren bij de mannen Rajeev Ram en Joe Salisbury de titelhouders, bij de vrouwen de Hongaarse Tímea Babos en Française Kristina Mladenovic, en in het gemengd de Tsjechische Barbora Krejčíková en de Kroaat Nikola Mektić.

Het mannenenkelspel werd gewonnen door de Servische titelverdediger Novak Djokovic, zijn achttiende grandslamtitel en zijn negende op het Australian Open. Het vrouwenenkelspel werd gewonnen door de Japanse Naomi Osaka, haar vierde grandslamtitel en haar tweede op het Australian Open. Het mannen­dubbelspel werd gewonnen door de Kroaat Ivan Dodig en de Slowaak Filip Polášek, voor Dodig de tweede grandslamtitel, voor Polášek de eerste. In het vrouwen­dubbelspel ging de titel naar de Belgische Elise Mertens (haar tweede grandslamtitel in het dubbel­spel) en Wit-Russin Aryna Sabalenka (ook haar tweede). In het gemengd dubbelspel ging de titel naar de Tsjechische Barbora Krejčíková en de Amerikaan Rajeev Ram, voor haar de derde en voor hem de tweede titel in het gemengd dubbelspel.

De Nederlandse Diede de Groot won het enkelspel bij de rolstoelvrouwen – samen met landgenote Aniek van Koot won zij ook de titel in het dubbelspel.

Toernooikalender[bewerken | brontekst bewerken]

Australian Open februari 2021
maa 8 din 9 woe 10 don 11 vrij 12 zat 13 zon 14 maa 15 din 16 woe 17 don 18 vrij 19 zat 20 zon 21
mannenenkelspel 1e ronde 2e ronde 3e ronde 4e ronde kwartfinale halve finale finale
vrouwenenkelspel 1e ronde 2e ronde 3e ronde 4e ronde kwartfinale halve finale finale
mannendubbelspel 1e ronde 2e ronde 3e ronde kwartfinale halve finale finale
vrouwendubbelspel 1e ronde 2e ronde 3e ronde kwart­finale halve finale finale
gemengd dubbelspel 1e ronde 2e ronde kwartfinale halve finale finale

Enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Mannen[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Australian Open 2021 (mannen) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Titelverdediger Novak Djokovic verlengde zijn titel tegen de Rus Daniil Medvedev.

Vrouwen[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Australian Open 2021 (vrouwen) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Titelverdedigster Sofia Kenin strandde in de tweede ronde. De Japanse Naomi Osaka won de titel voor de tweede keer – in de halve finale versloeg zij Serena Williams, en in de finale Jennifer Brady.

Dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Mannendubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Australian Open 2021 (mannendubbel) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Titelverdedigers Rajeev Ram en Joe Salisbury verloren in de finale van de Kroaat Ivan Dodig en de Slowaak Filip Polášek.

Vrouwendubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Australian Open 2021 (vrouwendubbel) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Titelhoudsters Tímea Babos en Kristina Mladenovic kwamen hun titel niet verdedigen, wegens blessure van Mladenovic. Het toernooi werd gewonnen door de Belgische Elise Mertens en Aryna Sabalenka uit Wit-Rusland – in de finale versloegen zij het Tsjechische duo Barbora Krejčíková en Kateřina Siniaková.

Gemengd dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Australian Open 2021 (gemengddubbel) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Titelverdedigers waren Barbora Krejčíková en Nikola Mektić, die deze keer afzonderlijk opereerden. De Tsjechische Krejčíková prolongeerde haar titel, met de Amerikaan Rajeev Ram aan haar zijde, waarmee zij de titel voor het derde jaar op rij won – in de eindstrijd klopten zij het Australische duo Samantha Stosur en Matthew Ebden.

Kwalificatietoernooi (enkelspel)[bewerken | brontekst bewerken]

Algemene regels – Aan het hoofdtoernooi (enkelspel) zullen bij de mannen en vrouwen elk 128 tennissers meedoen. De 104 beste mannen en 104 beste vrouwen van de wereldranglijst die zich inschrijven, worden rechtstreeks toegelaten. Acht mannen en acht vrouwen krijgen van de organisatie een wildcard. Voor de overige ingeschrevenen resteren dan nog zestien plaatsen bij de mannen en zestien plaatsen bij de vrouwen in het hoofdtoernooi – deze plaatsen worden via het kwalificatietoernooi ingevuld. Aan dit kwalificatietoernooi doen nog eens 128 mannen en 128 vrouwen mee – er worden drie kwalificatie­ronden gespeeld.

Het kwalificatietoernooi werd gespeeld van zondag 10 tot en met woensdag 13 januari 2021. In verband met de coronapandemie werd het kwalificatie­toernooi niet in Australië georganiseerd, maar op het Arabisch schiereiland. De mannen speelden in Doha (Qatar), de vrouwen in Dubai (VAE).[2]

De volgende deelnemers aan het kwalificatietoernooi wisten zich een plaats te veroveren in de hoofdtabel:

Mannenenkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

  1. Vlag van Spanje Carlos Alcaraz
  2. Vlag van België Kimmer Coppejans
  3. Vlag van de Verenigde Staten Maxime Cressy
  4. Vlag van Portugal Frederico Ferreira Silva
  5. Vlag van Frankrijk Quentin Halys
  6. Vlag van Rusland Aslan Karatsev
  7. Vlag van Zwitserland Henri Laaksonen
  8. Vlag van Tsjechië Tomáš Macháč
  9. Vlag van de Verenigde Staten Michael Mmoh
  10. Vlag van Rusland Roman Safiullin
  11. Vlag van Oekraïne Serhij Stachovsky
  12. Vlag van Australië Bernard Tomic
  13. Vlag van Servië Viktor Troicki
  14. Vlag van Spanje Mario Vilella Martínez
  15. Vlag van Zweden Elias Ymer
  16. Vlag van Nederland Botic van de Zandschulp
Lucky losers
  1. Vlag van Japan Taro Daniel
  2. Vlag van Bolivia Hugo Dellien
  3. Vlag van Bosnië en Herzegovina Damir Džumhur
  4. Vlag van Nederland Robin Haase
  5. Vlag van Duitsland Cedrik-Marcel Stebe
  6. Vlag van Denemarken Mikael Torpegaard

Vrouwenenkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

  1. Vlag van Hongarije Tímea Babos
  2. Vlag van Frankrijk Clara Burel
  3. Vlag van Italië Elisabetta Cocciaretto
  4. Vlag van Servië Olga Danilović
  5. Vlag van Italië Sara Errani
  6. Vlag van Japan Mayo Hibi
  7. Vlag van Verenigd Koninkrijk Francesca Jones
  8. Vlag van Slovenië Kaja Juvan
  9. Vlag van Canada Rebecca Marino
  10. Vlag van België Greet Minnen
  11. Vlag van de Verenigde Staten Whitney Osuigwe
  12. Vlag van Frankrijk Chloé Paquet
  13. Vlag van Bulgarije Tsvetana Pironkova
  14. Vlag van Rusland Ljoedmila Samsonova
  15. Vlag van Rusland Valerija Savinych
  16. Vlag van Egypte Mayar Sherif
Lucky losers
  1. Vlag van België Ysaline Bonaventure
  2. Vlag van Roemenië Mihaela Buzărnescu
  3. Vlag van Rusland Margarita Gasparjan
  4. Vlag van Slowakije Anna Karolína Schmiedlová

Belgen in het kwalificatietoernooi[bewerken | brontekst bewerken]

Er waren vijf vrouwelijke deelnemers:

  1. Greet Minnen – kwalificeerde zich voor het hoofdtoernooi
  2. Ysaline Bonaventure – derde ronde, verloor van Valerija Savinych, maar werd tot het hoofdtoernooi toegelaten als lucky loser
  3. Marie Benoît – tweede ronde, verloor van Elisabetta Cocciaretto
  4. Lara Salden – eerste ronde, verloor van Olivia Gadecki
  5. Maryna Zanevska – derde ronde, verloor van Rebecca Marino

Drie mannen deden mee:

  1. Kimmer Coppejans – kwalificeerde zich voor het hoofdtoernooi
  2. Ruben Bemelmans – eerste ronde, verloor van Andrew Harris
  3. Arthur De Greef – eerste ronde, verloor van Mohamed Safwat

Nederlanders in het kwalificatietoernooi[bewerken | brontekst bewerken]

Er waren vier vrouwelijke deelnemers:

  1. Lesley Pattinama-Kerkhove – tweede ronde, verloor van Lesja Tsoerenko
  2. Indy de Vroome – eerste ronde, verloor van Claire Liu
  3. Bibiane Schoofs – eerste ronde, verloor van Daniela Seguel
  4. Richèl Hogenkamp – eerste ronde, verloor van Viktorija Golubic

Er deden drie mannen mee:

  1. Tallon Griekspoor – tweede ronde, verloor van John-Patrick Smith
  2. Botic van de Zandschulp – kwalificeerde zich voor het hoofdtoernooi
  3. Robin Haase – derde ronde, verloor van Quentin Halys, maar werd tot het hoofdtoernooi toegelaten als lucky loser

Junioren[bewerken | brontekst bewerken]

Wegens de coronapandemie werd geen toernooi voor junioren georganiseerd.

Rolstoeltennis[bewerken | brontekst bewerken]

Rolstoelvrouwenenkelspel
Finale: Diede de Groot (Nederland) won van Yui Kamiji (Japan) met 6-3, 6-7, 7-6

Rolstoelvrouwendubbelspel
Finale: Diede de Groot (Nederland) en Aniek van Koot (Nederland) wonnen van Kgothatso Montjane (Zuid-Afrika) en Lucy Shuker (VK) met 6-4, 6-1

Rolstoelmannenenkelspel
Finale: Joachim Gérard (België) won van Alfie Hewett (VK) met 6-0, 4-6, 6-4

Rolstoelmannendubbelspel
Finale: Alfie Hewett (VK) en Gordon Reid (VK) wonnen van Stéphane Houdet (Frankrijk) en Nicolas Peifer (Frankrijk) met 7-5, 7-6

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]