Glenn Helder

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Glenn Helder
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Volledige naam Glenn Helder
Geboortedatum 28 oktober 1968
Geboorteplaats Leiden, Vlag van Nederland Nederland
Positie Aanvaller
Clubinformatie
Huidige club Gestopt in 2003
Jeugd
Vlag van Nederland Oranje Groen
Vlag van Nederland UVS
Vlag van Nederland Ajax
Vlag van Nederland UVS
Vlag van Nederland LV Roodenburg
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1989–1993
1993–1995
1995–1997
1996
1997–1998
1998
1998–1999
1999–2000
2000–2002
2002–2003
2009–2010
Vlag van Nederland Sparta
Vlag van Nederland Vitesse
Vlag van Engeland Arsenal
Vlag van Portugal Benfica
Vlag van Nederland NAC
Vlag van China Dalian Wanda
Vlag van Nederland NAC
Vlag van Hongarije MTK Hungária
Vlag van Nederland RBC
Vlag van Nederland TOP Oss
Vlag van Nederland DOTO
93 0(9)
52 (12)
39 0(1)
11 0(1)
3 0(0)
0(–)
3 0(0)
9 0(1)
0 0(0)
10 0(1)
3 0(0)
Interlands
1995 Vlag van Nederland Nederland 4 0(0)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Glenn Helder (Leiden, 28 oktober 1968) is een Nederlandse percussionist, voormalig profvoetballer en ex-international van het Nederlands voetbalelftal.

Loopbaan[bewerken]

Helder begon met voetballen bij de Leidse amateurvoetbalclub Oranje Groen, die inmiddels is opgegaan in FC Rijnland. Daarna speelde hij bij het Leidse UVS, alvorens hij in de jeugdopleiding van Ajax belandde. Daar moest de linksbenige linksbuiten echter plaats maken voor Bryan Roy, waarna hij via het B2-elftal van opnieuw UVS bij de A-jeugd van amateurclub LV Roodenburg terechtkwam. Na een jaar bij het eerste seniorenelftal van Roodenburg, maakte hij in het seizoen 1989/1990 zijn profdebuut bij Sparta Rotterdam. Na vier jaar in Rotterdam te hebben gevoetbald en in 93 wedstrijden negen keer het net te hebben gevonden, volgde Vitesse.

Interlandcarrière[bewerken]

Helder speelde vier interlands voor Oranje, waarin hij niet tot scoren kwam.[1] Onder leiding van bondscoach Guus Hiddink maakte de aanvaller op 18 januari 1995, net als collega-aanvaller Michael Mols (FC Twente), in de vriendschappelijke thuiswedstrijd tegen Frankrijk (0-1) zijn debuut voor Oranje.

Arsenal[bewerken]

In de winterstop van het seizoen 1994/1995 verkaste hij voor een transferbedrag van 5,4 miljoen gulden naar het Londense Arsenal. Bij Arsenal maakte hij op 21 februari 1995 zijn debuut in de met 1-0 gewonnen wedstrijd tegen Nottingham Forest. Hij stond tot 1998 onder contract bij Arsenal. De eerste twee seizoenen kwam hij nog aan spelen toe, daarna ging het bergafwaarts met Glenn Helder. Hij heeft nooit meer deel uitgemaakt van de basisselectie. In het seizoen 1996/1997 werd hij verhuurd aan het Portugese Benfica. In het daaropvolgende seizoen verhuurde Arsenal hem aan NAC.

Bij Arsenal speelde hij in een team met onder anderen Dennis Bergkamp en Ian Wright meerdere keren Europees voetbal. In de tijd dat Helder voor de Londense club uitkwam, verloor hij zich steeds meer in de wereld van de glamour en glitter en door een gokverslaving raakte hij in de schulden. Zijn prestaties op het voetbalveld gingen achteruit en uiteindelijk moest hij zijn plaats in het elftal afstaan aan Marc Overmars. Achteraf gaf Helder aan dat zijn teloorgang naar zijn mening al in zijn Vitesse-tijd begonnen was.[2]

Afbouw voetbalcarrière[bewerken]

Na zijn verblijf in Engeland speelde Helder opnieuw voor NAC Breda. Zijn financiële problemen zorgden ervoor dat hij, zoals hij in een interview uit 1999 meldde, een suïcidepoging ondernam.

Na NAC Breda speelde hij nog bij het Chinese Dalian Wanda en het Hongaarse MTK Boedapest. Na een langdurige revalidatieperiode, die hij grotendeels bij RBC Roosendaal doorliep, speelde hij in het seizoen 2002/2003 bij TOP Oss. Na beëindiging van zijn profcarrière speelde hij verder bij de amateurclubs Neptunus (2003/04, 2e klasse), Vv SHO (2004/05, zaterdag Hoofdklasse) en BSV Bergen (2005/06, 5e klasse).

Op 22 juli 2006 was hij een van de oud-spelers van Arsenal die bij de afscheidswedstrijd van Dennis Bergkamp streden in de met 2-1 gewonnen wedstrijd tegen de oud-spelers van Ajax. Deze wedstrijd was ook de openingswedstrijd van het Emirates Stadium.

In november 2009 maakte Helder zijn rentree als voetballer bij zaterdaghoofdklasser DOTO uit Pernis. De rentree was van korte duur, want in januari 2010 nam hij alweer afscheid van DOTO.

Poker[bewerken]

In het verlengde van zijn gokverslaving heeft Glenn Helder ook deelgenomen aan de Football & Poker Legends, waar hij samen met de pokeraars Marcel Lüske en Noah Boeken Nederland vertegenwoordigde. Zij kwamen tot de halve finale waarin ze verloren van Duitsland. Helder heeft zijn pokerloopbaan niet voortgezet.

Nevenactiviteiten[bewerken]

Helder, afkomstig uit een muzikale familie, treedt sinds het einde van zijn voetbalcarrière op als percussionist in discotheken, op festivals en bij feesten.[3]

In 2008 was Glenn Helder vaste percussionist bij Feestcafé Bubbles te Amsterdam en verzorgde daar muzikale shows, die afgewisseld werden met een live DJ. Inmiddels heeft Helder o.a. optredens op Dance Valley, ADE 2012, Latin Village Festival 2012, Beatlovers en bij Bloomingdale op zijn naam staan. [4][5][6] Hij werkt samen met artiesten als D-Rashid, Gregor Salto en Trafassi, DJ Miss J'amore, DJ Roog en Alain Clark.

In 2012 had hij een bijrol in SpangaS waarin hij een groep meiden voetbalbijles gaf die een wedstrijd organiseerden tegen jongens uit hun klas.

Glenn maakt deel uit van het gelegenheidsteam van oud-Vitesse.

In 2014 vertolkte Glenn Helder de rol van Barabbas in The Passion.

In 2014 is Glenn een van de tien kandidaten in het RTL realityprogramma Expeditie Poolcirkel, opgenomen op IJsland. Hij geeft op in aflevering twee.

In 2015 deed Helder mee aan het televisieprogramma Jouw vrouw, mijn vrouw VIPS, waarin hij van vrouw ruilde met Emile Ratelband.

In 2016 mocht Helder samen met Maxim Hartman voor de Voetbal Inside App naar Spanje om El Clásico van dichtbij mee te maken en daarvan een reportage te maken. Het leverde de nodige hilariteit op en door het succes kwam er een vervolg. Nu mochten de twee heren de wedstrijd Manchester United - Liverpool beleven.

In 2017 toert Glenn Helder door Nederland met de theatershow FC De Rebellen, samen met o.a. oud voetballers Marcel Meeuwis, John de Wolf en Sjaak Polak.

Persoonlijke problemen[bewerken]

In september 2007 werd Helder vastgezet in het huis van bewaring in Zwaag omdat hij zijn ex-vriendin zou hebben lastiggevallen en haar vriend had mishandeld. Helder is vervolgens voorwaardelijk vrijgelaten, maar later opnieuw aangehouden. Op 3 april 2008 werd hij veroordeeld tot 373 dagen cel, waarvan 180 voorwaardelijk, wegens bedreiging, belaging, mishandeling, diefstal en vuurwapenbezit.[7]

Glenn Helder werd ongewild synoniem voor getalenteerde voetballers die aan lager wal raakten en werkte als zodanig mee aan de KRO-documentaire C'est La Vie, die op 17 maart 2010 uitgezonden is.[8] Deze documentaire is ook op de IDFA te zien geweest.[9] In 2011 werd hij door RTL7 geportretteerd in Life after Football.[10]

Inmiddels heeft Helder zich ten doel gesteld anderen voor zijn valkuilen te behoeden.[11]. In maart 2014 verscheen de biografie van Helder 'Van Arsenal naar de Bajes' bij Voetbal International. Het boek werd geschreven door Bert Nederlof.

Op 20 augustus 2015 is hij aanvankelijk persoonlijk failliet verklaard, maar dit faillissement is door de rechtbank omgezet in een schuldsanering natuurlijke personen.[12]

Profclubs[bewerken]

Seizoen Club Land Competitie Wedstrijden Doelpunten
1988/89 LV Roodenburg Vlag van Nederland Nederland Zaterdag Hoofdklasse A
1989/90 Sparta Rotterdam Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 22 2
1990/91 Sparta Rotterdam Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 29 4
1991/92 Sparta Rotterdam Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 24 2
1992/93 Sparta Rotterdam Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 18 1
1993/94 Vitesse Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 34 5
1994/95 Vitesse Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 18 7
1994/95 Arsenal Vlag van Engeland Engeland Premier League 13 0
1995/96 Arsenal Vlag van Engeland Engeland Premier League 24 1
1996/97 Arsenal Vlag van Engeland Engeland Premier League 2 0
1996/97 Benfica Vlag van Portugal Portugal SuperLiga 11 1
1997/98 Arsenal Vlag van Engeland Engeland Premier League 0 0
1997/98 NAC Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 3 0
1998/99 NAC Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 3 1
1998/99 Dalian Wanda Vlag van China China China Super League  ?  ?
1999/00 MTK Boedapest Vlag van Hongarije Hongarije Magyar Labdarúgó Liga 4 1
2000/02 RBC Roosendaal Vlag van Nederland Nederland Eerste divisie 0 0
2002/03 TOP Oss Vlag van Nederland Nederland Eerste divisie 10 1
Totaal 218 26

Erelijst[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]