Graf

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Icoontje doorverwijspagina Zie Graf (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Graf.
Graven uit de 19e eeuw op Algemene Begraafplaats Meppelerstraatweg te Zwolle.
Cimitero delle Fontanelle, Napels
Chiesa di San Bernardino alle Ossa, Milaan

Een graf is een plaats waar een lichaam of de restanten daarvan, na het overlijden wordt neergelegd. Per cultuur en religie verschillen de eisen en wensen die die aan een graf worden gesteld. In de meeste culturen is een graf enerzijds een laatste rustplaats voor de overledene, anderzijds is een graf een plek waar nabestaanden de overledene later kunnen eren.

Vaak is het een gat in de grond, maar ook de plaatsing, al dan niet met inmetseling, in rotsholten of ondergrondse of bovengrondse kamers komt voor. Het lichaam kan naakt, gekleed, in een houten of stenen doodskist en met of zonder grafgiften worden begraven. Maar ook is het mogelijk om, na een crematie, de as van de overledene in een graf te plaatsen.

Het begraven gebeurt bijvoorbeeld op een begraafplaats.

Omdat een dergelijke plaats vaak tientallen tot honderden of zelfs duizenden jaren onaangeraakt blijft, kunnen oude graven ons vaak veel leren over de gewoonten en cultuur van de mensen die die graven maakten, vooral als er sprake is van uitgebreide rituelen en grafgiften. De archeogenetica heeft ongeschonden graven en kerkhoven een belangrijker bron van informatie dan voorheen gemaakt. De werkwijze van de archeologen is ook veranderd. Bij opgravingen wordt nu beschermende kleding gedragen om besmetting met modern DNA te voorkomen.

Verreweg de meeste mensen hebben een gekocht of gehuurd graf op een begraafplaats of kerkhof. Hierop wordt al of niet een grafsteen geplaatst met de vermelding wie er in het graf ligt. Soms wordt er aanvullend een graftrommel geplaatst.

Voor nabestaanden van de overleden persoon is het vaak een herinneringsplek om naar toe te gaan. Vaak gebeurt dit op speciale gelegenheden zoals Vaderdag, Moederdag, de verjaardag of sterfdag van de overledene. Men brengt dan vaak bloemen of planten mee.

Een graf wordt soms onderhouden door de begraafplaats of door de familie zelf.

Bijzondere graven[bewerken]

De oudst bekende graven in West-Europa zijn de hunebedden. In andere werelddelen zijn bekende graven uit de oudheid onder meer die van de farao's in de Egyptische piramiden, en het graf van de eerste Chinese keizer Qin Shi Huangdi met het terracottaleger in Xi'an.

Door de loop der eeuwen hebben verschillende personen als keizers, koningen, pausen en enkele kunstenaars hebben een speciaal graf gekregen ook wel mausoleum of een praalgraf genaamd. Voorbeelden zijn de praalgraven in de Sint-Pietersbasiliek in Rome, het graf van zanger en acteur Elvis Presley waar jaarlijks meer dan 600.000 bezoekers op af komen, het mausoleum in Hanoi waar Hồ Chí Minh ligt opgebaard.

In Nederland is de Grafkelder van Oranje-Nassau, de grafkelder van het Koninklijk Huis, in de Nieuwe Kerk te Delft.

Verder zijn er speciale situaties die om een ander graf dan gebruikelijk vragen. In vorige eeuwen was het gebruikelijk om zeemannen die tijdens de lange reis overleden een zogenaamd zeemansgraf te geven. Dit hield in dat de overledene met een speciale ceremonie aan de zee werd toevertrouwd.

Zie ook[bewerken]