Isaï

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Isaï

Isaï of Jesse (Hebreeuws יִשָׁי, Jischaj, betekenis onduidelijk, soms vertaald als "geschenk van God") was volgens de traditie in de Hebreeuwse Bijbel de vader van koning David. Isaï was een van de vier mensen uit de Hebreeuwse Bijbel waarvan volgens de Misjna van de Talmoed wordt gezegd dat hij zonder enige zonde is gestorven.[1] In de Bijbel zelf telt Isaï alleen als de vader van David, over hem zelf wordt vrijwel niets gezegd.

Bijbelse traditie[bewerken]

Isaï was een zoon van Obed, dus een kleinzoon van Boaz en Ruth, uit de stam van Juda. Hij woonde in Bethlehem en had volgens 1 Samuel acht zonen en twee dochters.[2] 1 Kronieken noemt zeven zonen en twee dochters.[3]

Isaï wordt in de verhalen over de opkomst van David veelvuldig genoemd, maar zijn enige handelingen die worden vermeld zijn het voorstellen van zijn zonen aan Samuel en de opdracht aan David om zijn broers voedsel te brengen in het legerkamp van Saul.[4]

Volgens de stamboom van Jezus in Matteüs (1:1-7) en Lucas (3:23-38) stamde hij via Jozef van David en diens vader Isaï af. De weergave van Isaï als Jesse is bekend van de uitdrukking boom van Jesse of stam van Jesse, ontleend aan Jesaja 11:1: "uit de stronk van Isaï schiet een telg op, een scheut van zijn wortels komt tot bloei", een vers dat in Romeinen 15:12 wordt gezien als een voorspelling voor Jezus.