Isaï

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Verbeelding van Isaï

Isaï (ook wel: Jesse) is een persoon uit de Bijbel. Hij was de vader van koning David. Hij woonde in Bethlehem en had acht zonen. De eerste drie worden genoemd in 1 Samuel 16; Eliab, Abinadab en Samma. Isaï was ook een van de vier mensen uit de Bijbel waarvan volgens de Misjna van de Talmoed (Baba Batra 17a en Sjabbat 55b) gezegd wordt dat hij zonder enige zonde te hebben begaan is gestorven. Jesse is bekend van de uitdrukking boom van Jesse of stam van Jesse.

Betekenis naam[bewerken]

Isaï betekent: ‘J' is’ of 'J' bestaat'. De Hebreeuwse naam Isaï wordt in het Grieks, Latijn en andere talen vertaald als ‘Jesse’.

Voor- en nageslacht[bewerken]

Isaï was een zoon van Obed, een zoon van Boaz en Ruth, uit de stam van Juda. Hij had acht zonen: Eliab, Abinadab, Samma, Sima, Netanel, Raddai, Osem en David. Ook had hij nog twee dochters: Zeruja en Abigaïl. In de stambomen van de evangelisten Matteüs (1:1-7) en Lucas (3:23-38) wordt gezegd, dat Jezus via Jozef afstamt van koning David en diens vader Isaï. In Jesaja 11:1 staat ook een verwijzing naar Jezus' afstamming van Isaï: "Een twijg ontspruit aan de stronk van Isaï (Jesse), een telg ontbloeit aan zijn wortels."