Italiaanse aronskelk
| Italiaanse aronskelk | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||||
| Arum italicum Mill. (1768) | ||||||||||||||||
| Spadix met spatha | ||||||||||||||||
| Afbeeldingen op | ||||||||||||||||
| Italiaanse aronskelk op | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
Italiaanse aronskelk (Arum italicum) is een giftige plantensoort uit de aronskelkfamilie (Araceae). In de plant komen onder meer calciumoxalaatkristallen en oplosbare zouten van oxaalzuur voor.
Determinatie
[bewerken | brontekst bewerken]

Italiaanse aronskelk is een vaste, kruidachtige plant die groeit als geofyt. De plant wordt 30–60 cm hoog en vormt een tot 5 cm grote bol. De pijlvormige, 15–35 cm lange bladeren, die in het najaar verschijnen zijn wit of geelwit geaderd. Na de bloei sterven de bladeren af en blijft alleen de bloeikolf te zien. De plant bloeit in mei en juni met een verdikte bloeikolf (spadix), waarvan het bovenste, knotsvormige deel geel is. De bloemstengel is 15–40 cm lang. De bloemen zijn groenwit van kleur. Onderaan de bloeikolf zitten de vrouwelijke bloemen met daarboven de mannelijke bloemen. Het schutblad (spatha) van de bloeikolf is groenwit. De vrucht is een circa 1 cm grote, rode bes.
Ecologie
[bewerken | brontekst bewerken]Italiaanse aronskelk komt vooral voor op eutrofe tot mesotrofe, basische, humeuze gronden. Het gaat vooral om beschutte standplaatsen zoals in bosachtige omgevingen op buitenplaatsen. De soort wordt als stinsenplant beschouwd.
Syntaxonomie
[bewerken | brontekst bewerken]In de syntaxonomie staat Italiaanse aronskelk te boek als kensoort voor het onderverbond Ulmenion carpinifoliae van het verbond van els en vogelkers (Alno-padion). Haar optimum bereikt ze in de subassociatie met sneeuwklokje van het essen-iepenbos.
Verspreiding
[bewerken | brontekst bewerken]Het oorspronkelijke verspreidingsgebied van Italiaanse aronskelk strekt zich uit over de Alpen, de Kaukasus, in het Middellandse Zeegebied, Portugal, op de Canarische Eilanden en op Madeira. Ten noorden van de Alpen wordt de plant uitsluitend als sierplant aangetroffen. In diverse gebieden is de plant geïntroduceerd en wordt daar soms als een ongewenste exoot gezien.
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- Italiaanse aronskelk in het Nederlands Soortenregister
- Verspreiding in Nederland volgens NDFF Verspreidingsatlas
- Kaarten met waarnemingen: