Ma'ale Adoemim

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ma'ale Adoemim
מַעֲלֵה אֲדֻמִּים
معاليه أدوميم
Israëlische nederzetting Vlag van Israël
Ma'ale Adoemim
Ma'ale Adoemim
Situering
Land Israël / Palestina
Locatie Westelijke Jordaanoever
District (mechoz) Judea en Samaria
Gouvernement Jeruzalem
Coördinaten 31° 47′ NB, 35° 18′ OL
Algemeen
Oppervlakte 49.177 km²
Inwoners 37.138 (2013)[1]
Website http://www.maale-adummim.muni.il/
Foto's
Ma'ale Adoemim
Ma'ale Adoemim
Portaal  Portaalicoon   Israël

Ma'ale Adoemim (Hebreeuws: מַעֲלֵה אֲדֻמִּים, Arabisch: معاليه أدوميم; betekenis: rode heuvels) is een Israëlische nederzetting op de Westelijke Jordaanoever van Palestina, gesticht in 1979 ten oosten van Oost-Jeruzalem. Israël gaf deze nederzetting in 1991 stadsrechten. In 2015 telde Ma'ale Adoemim 40.693 inwoners.

Status[bewerken]

De VN-Veiligheidsraad verklaarde in maart 1979 in Resolutie 446 Veiligheidsraad Verenigde Naties van maart 1979 de bouw van nederzettingen in bezet gebied illegaal[2]. Deze nederzetting ligt in het C-gebied volgens de Oslo-akkoorden en was in 2007 reeds voor 0,5 procent gebouwd op geconfisqueerd Palestijns land[3][4]. De Israëlische regering bestrijdt dat de bouw illegaal zou zijn en stelt dat Ma'ale Adoemim gebouwd zou zijn op eigendom van de staat of op land dat niet in iemands naam zou staan geregistreerd, en dat er geen privé-eigendom in beslag zou zijn genomen voor de bouw. In 1975 was reeds 3000 hectare Palestijns grondgebied geconfisqueerd.[5]

Geschiedenis[bewerken]

Sinds 1948[bewerken]

Na het uitroepen van de staat Israël in 1948 werd David Ben Gurion premier van Israël. Hij vestigde gecombineerde militaire (Nachal-brigade)-landbouwunits op strategische plekken in en langs de grenzen van Israël[6]. In die tijd was Levi Eshkol, hoofd van de 'World Zionist Organization/Jewish Agency's Settlement Department', grotendeels verantwoordelijk voor het verwerven van fondsen voor de ontwikkeling van het land, voor massa-immigratie en voor de toerusting van het leger. Hij bleef dit tot 1963. In 1954 volgde hij Ben Gurion op als premier van Israël (tot 1969).

In de beginjaren van 1950 werden bedoeïenen van onder meer de Jahalin-stam[7] door Israël vanuit de Negev in het zuiden van Israël naar dit Palestijnse gebied op de Westelijke Jordaanoever gedeporteerd, hetgeen een schending is van artikel 49 van de Vierde Geneefse Conventie.[8]

Sinds 1967[bewerken]

Route van de Westoeverbarrière ten oosten van West-Jeruzalem, update 2013; ten opzichte van de Groene Lijn van 1949

Sinds de bezetting van 1967, na de Zesdaagse Oorlog, werden reeds politieposten naar deze geplande nederzettingenplaats overgebracht, en op grond van het E1(East-Jerusalem)-Plan[9] confisqueerde Israël steeds meer land van de bedoeïengemeenschappen die daarop hun kudden laten grazen, en bracht hen onder in kampementen[10]

Door de bouw van Ma'ale Adoumim in 1979, waardoor een groot deel van hun landreserves werd afgepakt, zijn ook de inwoners van de aangrenzende Palestijnse gemeenschappen Al-Eizariya, Abu Dis, and Anata hard in hun bestaansrecht getroffen[5]. De nederzetting werd ook door een, op hun land aangelegde, Israëlische 'bypassroad' (snelweg) verbonden met Jeruzalem en Tel Aviv.

Het Israëlische E1-Plan[11] en de geplande Israëlische Westoeverbarrière, 13 kilometer ten oosten van de Groene lijn ten oosten van Ma'ale Adoemim ten gunste van de uitbreiding van deze nederzetting, bedreigen de bestaansmogelijkheden van de Palestijnse bevolking. De geografische en strategische locatie van Ma'ale Adoemim, de outposts en de Israëlische verbindingswegen schenden bovendien het collectieve zelfbeschikkingsrecht van de Palestijnen: deze nederzetting splijt de Westelijke Jordaanoever doormidden waardoor een levensvatbare Palestijnse staat met een territoriale samenhang onmogelijk wordt gemaakt[12], wat indruist tegen internationaal humanitair recht.

Protesten[bewerken]

Als reactie op de beslissing van Israël om Ma'ale Adoemim met nog 3500 woningen uit te breiden werd in januari 2013 een outpost opgezet van 250 Palestijnen en 25 journalisten. Deze werden op 13 januari door het Israëlische leger IDF en een politiemacht ontruimd[13] Naar aanleiding hiervan deed Ban Ki-moon op 14 januari 2013 opnieuw een oproep aan Israël om de bouwplannen voor het controversiële E1-gebied te staken[14] Op 19 maart 2014, op de dag dat Barack Obama Israël bezocht, werden op dezelfde heuveltop wederom tenten van Palestijnen neergezet om tegen de Israëlische E1-plannen te protesteren. Ook deze werden met geweld verwijderd[15].

Doorgaande uitbreidingen[bewerken]

Op dezelfde plek werden op 1 juli 2014 door inwoners van Ma'ale Adoemim twee nieuwe outposts (buitenposten) opgezet, waarbij ze aanvoerden dat dit een antwoord was op de dood van drie ontvoerde tieners (bij Hebron)[16] Op 1 april 2015 werden 11 zonnepanelen in een kampement van bedoeïenen bij Ma'ale Adoumin door de 'Civil Administration' (CA)in beslag genomen[17] Tussen 5 en 20 augustus verwoestte de Israëlische autoriteit in het C-gebied (Oslo-Akkoorden) in de omgeving van Ma'ale Adoemim, in de Palestijnse dorpen in de Jordaanvallei en in de heuvels ten zuiden van Hebron 34 woonhuizen en 31 andere bebouwingen[18].

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]