Michèle Mouton

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Michèle Mouton
Mouton in 2011
Mouton in 2011
Persoonlijke informatie
Geboorteplaats Grasse
Geboortedatum 23 juni 1951
Nationaliteit Vlag van Frankrijk Frankrijk
Statistieken in het wereldkampioenschap rally
Actieve jaren 19741986
Teams Audi, Peugeot
Deelnames 50
Kampioenschappen 0
Overwinningen 4
Aantal podia 9
Totaal punten 229
KP winst 162
Eerste rally Corsica 1974
Eerste winst San Remo 1981
Laatste winst Brazilië 1982
Laatste rally Corsica 1986
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Michèle Mouton (Grasse, 23 juni 1951) is een Frans voormalig rallyrijder. Tot op heden is ze de succesvolste vrouwelijke coureur in de rallysport, en autosport in het algemeen. Als fabrieksrijder bij Audi in het wereldkampioenschap rally schreef ze begin jaren tachtig in totaal vier rally's op haar naam en werd met hen vicewereldkampioen in 1982.

Later stond ze voornamelijk bekend als hoofdorganisator van de jaarlijkse Race of Champions. Tegenwoordig bekleedt ze een rol binnen de FIA, het overkoepelend orgaan binnen de autosport.

Carrière[bewerken]

Rallyrijder[bewerken]

1973-1980: Beginjaren[bewerken]

Michèle Mouton debuteerde in de rallysport in het navigatorsstoeltje in 1973, maar stapte niet lang daarna op aanraden van haar vader zelf achter het stuur. Na respectievelijke successen in verschillend materiaal, waaronder als hoogtepunt haar eerste internationale overwinning tijdens een ronde van het Europees rallykampioenschap in 1977, werd ze later datzelfde jaar een officiële rijder van de Franse Fiat-importeur, actief als teamgenote van Jean-Claude Andruet met de Fiat 131 Abarth. In 1979 eindigde ze met deze auto tweede in het Frans kampioenschap, terwijl ze op het hoogste niveau in het WK rally, drie jaar achtereenvolgens zevende eindigde in Monte Carlo en vijfde in Corsica, waar ze in het laatste geval in 1980 zelfs een tijd tweede lag, voordat problemen aan de motor haar liet terugvallen.

In 1975 nam Mouton ook deel aan de 24 uur van Le Mans, met Christine Dacremont en Marianne Hoepfner in een driekoppig rijdersteam volledig bestaande uit vrouwen. Achter het stuur van een Moynet LM75 wonnen ze in de 2-liter prototypeklasse. Hierna kreeg Mouton in de vorm van Elf Aquitaine een grote sponsor achter haar, het oliebedrijf dat in die tijd veel geld stak in Franse rallytalenten.

1981-1985: Audi[bewerken]

Mouton (rechts) en navigator Fabrizia Pons vieren hun historische zege in San Remo in 1981

Haar goede resultaten met Fiat werden opgemerkt door het zeker in Frankrijk nog relatief onbekende Audi; de Duitse autofabrikant die op dat moment op de achtergrond bezig waren met een revolutie in de rallysport in de vorm van de vierwielaangedreven Audi quattro. Het feit dat Mouton als vrouw zijnde werd gecontracteerd boven een groot aantal mannelijke rivalen met bewezen palmares bracht veel publiciteit met zich mee. Mouton kreeg daarnaast in Hannu Mikkola een ervaren teamgenoot aan haar zijde, de Fin die voor een groot deel verantwoordelijk was voor de ontwikkeling van de quattro in 1980. De auto maakte zijn intrede in het wereldkampioenschap in het 1981 seizoen, in Monte Carlo, waar nietig genoeg zand in de brandstoftank al gelijk een start verhinderde voor Mouton. Tijdens dezelfde rally bewees Mikkola gelijk de kracht van vierwielaandrijving met een reeks aan snelste tijden, maar een ongeluk van hem verhinderde later een goede klassering. Een debuutzege voor de auto zou echter al snel volgen met Mikkola in Zweden. Hierna begon Moutons langdurige werkrelatie met de Italiaanse Fabrizia Pons als haar navigator, en het duo behaalde in hun eerste rally samen een vierde plaats in Portugal, daar waar Mouton ook zeven klassementsproeven op haar naam wist te schrijven. Dit resultaat bracht ook een einde aan de kritiek op Audi's keuze voor Mouton. Een aantal nul-resultaat om uiteenlopende redenen zouden hierna volgen, maar haar definitieve doorbraak zou er uiteindelijk komen in de Italiaanse San Remo, een rally verreden op gemixte ondergrond, waar ze haar concurrenten wist te verslaan om de overwinning. Haar teamgenoot Michele Cinotto leidde enige tijd totdat die uit de rally verongelukte, waarna Mouton de leiding over zou nemen. Problemen met de remmen zorgde er echter voor dat Ari Vatanen in het zicht van de finish dichterbij kwam, maar de Fin raakte op een van de slotproeven een steen en incasseerde hierdoor veel tijdsverlies. Mouton bleef Henri Toivonen uiteindelijk voor om daarmee een historische debuutzege op haar naam te schrijven; ze werd de eerste en nog altijd enige vrouwelijke winnaar van een WK-rally.

Moutons Audi quattro voorafgaand aan de start in Monte Carlo in 1982, daar waar ze een slechte start maakte, maar dit vervolgde met haar beste seizoen in het WK

Een groter programma volgde voor Mouton in het 1982 seizoen, die voor haar opnieuw een slechte start zag in Monte Carlo, waar ze vanaf een derde plaats uit de rally verongelukte. Een vijfde plaats tijdens haar eerste optreden op de sneeuw in Zweden werd vervolgd met een sterke overwinning in Portugal. Hoewel ze in Corsica het tempo vooraan niet kon volgen en slechts als zevende eindigde, wist ze dit te vervolgen met zeges in de Griekse Acropolis en Brazilië, terwijl ze in Nieuw-Zeeland in leidende positie moest opgeven. Ondanks de wat wisselende resultaten, profileerde ze zich gedurende het seizoen wel als de enige concurrent voor Opel-rijder Walter Röhrl om de wereldtitel dat jaar; de Duitser die voor een groot deel op consistentie naar zijn punten toe reed in een kampioenschap waar destijds de zeven beste resultaten werden meegerekend in de uiteindelijke puntentelling. De voorlaatste ronde van het kampioenschap in Ivoorkust bleek alles beslissend. Het team van Audi had de Afrikaanse langeafstandswedstrijd in eerste instantie niet in hun programma staan, maar zagen deze noodzakelijk om Mouton een kans te geven om de titel te kunnen pakken. Daags voor de start kwam het bericht voor Mouton binnen dat haar vader was overleden na een lang ziektebed door kanker, en die had als laatste wens dat zij de rally zou starten. Dit gebeurde dan ook en Mouton had na een bliksemstart halverwege het evenement al een leiding opgebouwd van ruim een uur op Röhrl, ondanks dat beide rijders in het slopende evenement te lijden hadden van verschillende mechanische perikelen aan het materiaal. Meer tijdsverlies zou er om deze reden volgen voor Mouton en haar voorsprong was op de voorlaatste dag gekrompen tot een kleine twintig minuten, terwijl ze op de slotdag opnieuw getroffen zou worden door mechanische pech, en de twee vervolgens in het klassement haast nek aan nek stonden. In het slot van de rally zou Mouton uiteindelijk verongelukken. Ze probeerde hierna haar weg weer te vervolgen, maar moest enkele kilometers later haar auto met te veel schade definitief aan de kant zetten. Röhrl sleepte hierna de overwinning over de streep en werd gekroond als wereldkampioen, aangezien een resultaat tijdens de slotronde in Groot-Brittannië er niet meer toe deed; daar waar Röhrl geheel zou ontbreken en Mouton haar seizoen toch succesvol wist af te sluiten met een tweede plaats achter teamgenoot Mikkola, en daarbij komend de eerste titel voor Audi bij de constructeurs. Mouton won dat jaar wel de inaugurele Autosport International Award in de categorie voor rallyrijders.

Mouton actief in een van haar laatste optredens voor Audi in het WK tijdens de rally van Groot-Brittannië in 1984

Moutons gevecht om het kampioenschap in 1982 zou een eenmalige affaire worden, aangezien een matig verloop in het daaropvolgende 1983 seizoen een stempel zou drukken op haar carrière als rijder op het hoogste niveau. De start in Monte Carlo was niet al te best toen ze opnieuw door een ongeluk de rally voortijdig moest verlaten. Een paar podium resultaten zouden hierna volgen en ze lag even tweede in het kampioenschap achter Mikkola, maar een reeks aan DNF's en algeheel mindere resultaten in het restant bracht haar hiervoor buiten stelling, wat verder nog een enkel lichtpuntje zag met een derde plaats in Argentinië. In het kampioenschap eindigde ze dit keer als vijfde, en terwijl Mikkola uiteindelijk Röhrl en Markku Alén wist te verslaan om de titel bij de rijders, zou Audi dit keer achter Lancia genoegen moeten nemen met een tweede plaats bij de constructeurs. Met de komst van tweevoudig wereldkampioen Röhrl bij het team en Stig Blomqvist die zich in het voorgaande jaar al had aangesloten, had Audi voor het 1984 seizoen een ware sterren opstelling in het gareel. Mouton mocht haar seizoen aanvangen in Zweden, waar ze achter torenhoge favoriet Blomqvist tweede eindigde. Dit zou haar laatste podium resultaat worden in het WK. Met de stroomversnelling in ontwikkelingen die de Groep B klasse met zich mee bracht, introduceerde Audi later in het seizoen de korte wielbasis Audi Sport quattro, waarmee Mouton verder uiteindelijk maar drie optredens zou maken gedurende het jaar met als enig resultaat een vierde plaats tijdens de slotronde in Groot-Brittannië. Audi greep dat jaar naar beide kampioenschappen toe, met Blomqvist die dit keer bij de rijders met de eer mocht strijken.

Mouton tekende eerder dat jaar een contractverlenging bij Audi, maar voor het 1985 seizoen limiteerde de Duitse fabrikant zich tot een tweekoppig rijdersteam in het gros van de WK-rally's waar ze aan deelnamen, waardoor Mikkola en Mouton voornamelijk werden ingezet voor testwerk. In plaats daarvan werkte Mouton een programma af in het Brits rallykampioenschap voor de Britse Audi-importeur. Op één podiumfinish na verliep haar seizoen echter onsuccesvol, wat grotendeels te wijten viel aan de onbetrouwbaarheid van het materiaal. In haar laatste twee deelnames in het kampioenschap, beide verreden op asfalt, verscheen ze nog aan de start met de spectaculaire tweede evolutie Sport quattro, die naar eigen zeggen maar moeilijk te besturen was op verharde ondergrond. Haar laatste optreden met deze auto eindigde dan ook in een ongeluk. Om haar status als FIA prioriteit A-rijder geldig te houden, werd ze door Audi ingeschreven voor de WK-ronde in Ivoorkust, waar Arne Hertz een zieke Pons verving als navigator voor Mouton. Het duo maakte een goede start en deelde aan het einde van de eerste dag de leiding met de Toyota van Juha Kankkunen. Tijdens de tweede dag werd haar Audi echter zwaar getroffen door motorproblemen, maar Audi-monteurs wisten de auto buiten de route om ogenschijnlijk te repareren. Op hetzelfde moment viel de Sport quattro volgauto van Audi uit, een serviceauto die op snelheid meereed, en Audi werd vervolgens beschuldigd van het omwisselen van auto's. Het team trok Mouton voor de finish van de rally terug uit de rally en omdat FIA-officials geen aanwijzingen konden vinden bleef deze controverse onopgelost.

Buiten de rally's om nam Mouton in 1984 en 1985 voor Audi deel aan de Pikes Peak International Hill Climb, een bekende heuvelklim wedstrijd in de Verenigde Staten. Achter het stuur van de Sport quattro reed ze in haar eerste poging naar een tweede tijd toe in haar categorie, terwijl ze in het laatstgenoemde jaar de recordtijd van Al Unser jr. van drie jaar eerder met dertien seconden verbrak en zodoende zegevierde.

1986: Peugeot[bewerken]

Mouton verbrak haar contract bij Audi om in 1986 te gaan rijden voor Peugeot. Ze nam dat jaar deel aan het Duits rallykampioenschap en twee rondes van het WK met een Peugeot 205 Turbo 16, de auto waarmee het Franse merk het jaar ervoor beide titels binnen sleepte in het wereldkampioenschap. Pons had haar actieve carrière als navigator inmiddels gestopt en Mouton trok Terry Harryman, die sinds Ari Vatanens ongeluk het voorgaande jaar geen vast zitje meer had, aan als haar vervanger. Het duo kende een succesvolle campagne in Duitsland, waarin ze naar zes overwinningen zouden grijpen uit acht rondes, waaronder de rally van Duitsland, welke destijds tevens een ronde was van het Europees kampioenschap, en met redelijke overmacht de titel op hun naam zouden schrijven. Daarmee werd Mouton ook de eerste vrouwelijke rijder die een groot kampioenschap binnen de autosport wist te winnen.

Haar twee uitingen in het WK kende zijn start tijdens de traditionele seizoensopener in Monte Carlo, waar ze in een sterk deelnemersveld achtste lag voordat een defecte oliepomp een voortijdig einde bracht aan haar rally. In Corsica, haar tweede optreden, was ze onderdeel van het officieuze fabrieksteam met de tweede evolutie 205 T16. Pons keerde voor dit evenement eenmalig terug naast Mouton, en het duo had de snelheid er snel in en lagen op een derde plaats achter Lancia's Henri Toivonen en teamgenoot Bruno Saby, toen echter in het slot van de eerste etappe de versnellingsbak de geest gaf en ze gedwongen moesten opgeven. Later in het evenement ontvouwde er zich een veel groter drama toen rallyleider Toivonen en zijn navigator Sergio Cresto op een van middagproeven tijdens de tweede etappe dodelijk zouden verongelukken. In reactie kwam de overkoepelde organisatie FIA met een competitieverbod opgelegd voor Groep B-auto's in het WK rally, ingaand vanaf het 1987 seizoen, terwijl de lichtere Groep A-variant naar voren werd geschoven als alternatief. Mouton trok hieruit haar conclusies en besloot haar carrière als rallyrijder te beëindigen, wat ze uiteindelijk openbaar maakte na het winnen van het Duits kampioenschap later dat jaar. Niet alleen het verdwijnen van Groep B was hieraan te wijten, maar ook het feit dat ze tijd wilde vrijmaken voor een normaal gezinsleven gold als een belangrijke beweegreden voor deze keuze.

Latere carrière[bewerken]

Mouton in 2007
Mouton achter het stuur van een Audi quattro tijdens een demonstratieronde van de Race of Champions in 2009

Samen met Fredrik Johnsson organiseerde ze in december 1988 in Parijs de eerste editie van de Race of Champions, een evenement gehouden ter nagedachtenis aan Henri Toivonen. Het evenement was oorspronkelijk alleen bedoeld voor rallyrijders, maar het heeft in latere jaren een breder publiek verworven door de deelnames van coureurs uit andere disciplines, waaronder de Formule 1. Mouton besloot na de editie van 2008 een stap terug te nemen, maar is de jaren erna actief gebleven binnen de organisatie van het evenement.

In 2010 werd Mouton benoemd tot de eerste president van FIA's Women & Motor Sport Commission, om vrouwelijke coureurs een grotere kans te bieden voor een succesvolle carrière in de autosport, en in 2011 als FIA coördinator en leidinggevende binnen de organisatie van het WK rally. In het laatstgenoemde jaar werd ze door Franse president Nicolas Sarkozy benoemd tot ridder in het Legioen van Eer (Légion d'honneur).

Complete resultaten in het wereldkampioenschap rally[bewerken]

Seizoen Inschrijving Auto 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Pos. Punten
1974 Michèle Mouton Alpine-Renault A110 1800 POR KEN FIN ITA CAN VST GBR FRA
12
N/A N/A
1975 Michèle Mouton Alpine-Renault A110 1800 MON ZWE KEN GRI MAR POR FIN ITA FRA
7
GBR N/A N/A
1976 Michèle Mouton Alpine-Renault A110 1800 MON
11
ZWE POR KEN GRI MAR FIN ITA
DNF
N/A N/A
Alpine-Renault A310 V6 FRA
DNF
GBR
1977 Michèle Mouton Autobianchi A112 Abarth MON
24
ZWE POR KEN NZL GRI FIN CAN ITA N/A N/A
Fiat France Fiat 131 Abarth FRA
8
GBR
1978 Michèle Mouton Lancia Stratos HF MON
7
ZWE POR KEN GRI FIN CAN ITA IVK N/A N/A
Fiat France Fiat 131 Abarth FRA
5
GBR
1979 Fiat France Fiat 131 Abarth MON
7
ZWE POR KEN GRI NZL FIN ITA CAN FRA
5
GBR IVK 21 12
1980 Fiat France Fiat 131 Abarth MON
7
ZWE POR KEN GRI ARG FIN NZL ITA FRA
5
GBR IVK 23 12
1981 Audi Sport Audi quattro MON
DNS
ZWE POR
4
KEN FRA
DNF
GRI
EX
ARG BRA FIN
13
ITA
1
IVK GBR
DNF
8 30
1982 Audi Sport Audi quattro MON
DNF
ZWE
5
POR
1
KEN FRA
7
GRI
1
NZL
DNF
BRA
1
FIN
DNF
ITA
4
IVK
DNF
GBR
2
2 97
1983 Audi Sport Audi quattro A1 MON
DNF
ZWE
4
POR
2
KEN
3
5 53
Audi quattro A2 FRA
DNF
GRI
DNF
NZL
DNF
ARG
3
FIN
16
ITA
7
IVK GBR
DNF
1984 Audi Sport Audi quattro A2 MON ZWE
2
POR KEN
DNF
FRA 14 25
Audi Sport quattro GRI
DNF
NZL ARG FIN
DNF
ITA IVK GBR
4
1985 Audi Sport Audi Sport quattro MON ZWE POR KEN FRA GRI NZL ARG FIN ITA IVK
DNF
GBR 0
1986 Peugeot Talbot Deutschland Peugeot 205 Turbo 16 MON
DNF
ZWE POR KEN 0
Peugeot Talbot Sport Peugeot 205 Turbo 16 E2 FRA
DNF
GRI NZL ARG FIN ITA IVK GBR VST
Noot:
  • Het concept van het wereldkampioenschap rally tussen 1973 en 1976 hield in dat er enkel een kampioenschap open stond voor constructeurs.
  • In 1977 en 1978 werd de FIA Cup for Drivers georganiseerd. Hierin meegerekend alle WK-evenementen, plus tien evenementen buiten het WK om.

Overwinningen[bewerken]

# Seizoen Rally Navigator Auto
1 1981 Vlag van Italië 23º Rallye Sanremo Vlag van Italië Fabrizia Pons Audi quattro
2 1982 Vlag van Portugal 16º Rallye de Portugal Vinho do Porto Vlag van Italië Fabrizia Pons Audi quattro
3 1982 Vlag van Griekenland 29th Acropolis Rally Vlag van Italië Fabrizia Pons Audi quattro
4 1982 Vlag van Brazilië 4º Marlboro Rallye do Brasil Vlag van Italië Fabrizia Pons Audi quattro

Externe links[bewerken]

Voorganger:
1985:
Kalle Grundel
Duits kampioenschap rally
1986
Winnaar
Opvolger:
1987:
Armin Schwarz