Walter Röhrl

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Walter Röhrl
Röhrl in 2012
Röhrl in 2012
Persoonlijke informatie
Geboorteplaats Regensburg
Geboortedatum 7 maart 1947
Nationaliteit Vlag van Duitsland Duitsland
Statistieken in het wereldkampioenschap rally
Actieve jaren 19731987
Teams Opel, Fiat, Lancia, Audi
Deelnames 75
Kampioenschappen 2 (1980, 1982)
Overwinningen 14
Aantal podia 31
Totaal punten 494
KP winst 423
Eerste rally Monte Carlo 1973
Eerste winst Griekenland 1975
Laatste winst San Remo 1985
Laatste rally Griekenland 1987
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Walter Röhrl, soms geschreven als Walter Roehrl, (Regensburg, 7 maart 1947) is een Duits voormalig rallyrijder, die actief was in het wereldkampioenschap rally in de jaren zeventig en tachtig. Hij is een tweevoudig wereldkampioen; titels die hij in 1980 met de Fiat 131 Abarth en in 1982 met de Opel Ascona 400 op zijn naam schreef. In de periode tussen 1975 en 1985 won hij veertien WK-rally's, waarvan vier in Monte Carlo.

Na afloop van zijn carrière in de rallysport, was hij nog enige tijd voor Audi Sport actief op het circuit, met respectievelijk succes. Tegenwoordig representeert hij het merk Porsche, waarvoor hij met name veel werk doet als testrijder. Ook neemt hij zo nu en dan met een van zijn oude rally auto's deel aan historische rally's, zoals de Eiffel Rally, Rally Köln-Ahrweiler, Boucles de Spa Legends en de vermaarde Rally Legend te San Marino.

Carrière[bewerken]

Vroege carrière[bewerken]

Walter Röhrl begon op 16-jarige leeftijd te werken voor de bisschop van zijn geboorte- en woonplaats Regensburg, waar hij de taak kreeg als chauffeur te dienen voor de bisschop, en wist op die manier jaarlijks meer dan honderdduizend kilometer af te leggen. Hij was ook enige tijd in opleiding om ski-instructeur te worden, maar liet dit vallen nadat hij was uitgenodigd om een rally te gaan rijden, en hij vervolgens besloot zich daar op te gaan richten. Röhrl zijn debuut in de rallysport vond plaats in 1968. Hij wist zich in hoog tempo te profileren in de sport en tijdens de Rallye Wiesbaden in 1971 won Röhrl zijn eerste rallywedstrijd.

Wereldkampioenschap rally[bewerken]

1975-1981[bewerken]

Röhrl actief voor Opel tijdens de Rally van San Remo in 1975

Röhrl werd opgepikt door het Euro Händler Team, onder steun van de fabrieksinschrijving van Opel. Daarmee reed hij in 1974 in het Europees kampioenschap rally, achter het stuur van een Opel Ascona. Met maar liefst zes overwinningen, schreef hij dat jaar met overtuiging de Europese titel op zijn naam. In 1975 besloot Opel een stap hoger te gaan en Röhrl reed dat jaar een groter programma in het [wereldkampioenschap rally]]. Het seizoen werd gekenmerkt door veelal technische mankementen, maar dit alles werd gecompenseerd met Röhrl's eerste WK-rally overwinning tijdens de Acropolis Rally in Griekenland. Twee qua resultaten moeizame seizoenen zouden nog volgen met Opel, die inmiddels met de Kadett GT/E actief waren, maar halverwege 1977 sloot Röhrl zich aan bij het team van Fiat, dat onder preparatie van Abarth deelnamen met de competitieve Fiat 131 Abarth. Met deze auto kwam er in het 1978 seizoen wederom een overwinning in Griekenland en later wist Röhrl ook nog te winnen in Canada. Ondanks aanbiedingen van Toyota en opnieuw Opel, bleef Röhrl voor Fiat rijden, waarmee hij zijn grootste succes behaalde in het 1980 seizoen, toen hij met vier overwinningen klop gaf aan teamgenoot Markku Alén en voor het eerst wereldkampioen werd bij de rijders. Ondanks deze prestatie, was het echter Röhrl's droom om met een Duitse autofabrikant succesvol te zijn in het WK rally. Het fabrieksteam van Mercedes, dat onder leiding stond van de markante Erich Waxenberger, koos voor een volledig programma in het 1981 seizoen, en waarin Walter Röhrl werd geselecteerd als hun kopman. Echter nadat er twijfel ontstond over de competitiviteit van hun W107-model, besloot Mercedes tot ieders verbazing kort voor de start van het seizoen volledig te stoppen met hun rallyproject, waardoor Röhrl in het korte tijdbestek geen plaats meer kon vinden bij een ander team. Noodgedwongen reed hij dat jaar een programma in het Duits rallykampioenschap in verschillende Porsche-modellen en nam tijdens de WK-ronde in San Remo deel met een Porsche 911, waarmee hij enige tijd leidde, maar uiteindelijk niet finishte.

1982-1987[bewerken]

In het 1982 seizoen kwam Röhrl alsnog bij Opel terecht, inmiddels actief met de Ascona 400 onder de vlag van het Rothmans Opel Rally Team. Röhrl wist gelijk zijn stempel te drukken door op dominante wijze de openingsronde van het kampioenschap in Monte Carlo op zijn naam te schrijven en daarmee de favorietenrol van de revolutionaire Audi quattro nog even wist te temperen. De vierwielaangedreven quattro bleek gedurende het seizoen wel de bovenliggende hand te hebben, maar Röhrl ging berekend en efficiënt om met zijn materiaal en bleef door een reeks podium resultaten kanshebber op de wereldtitel. Toen voornaamste concurrent Michèle Mouton in Ivoorkust in leidende positie uitviel, en Röhrl vervolgens de overwinning daar over de streep trok, was het tweede behaalde kampioenschap voor de Duitser een feit, waarmee hij de eerste in zijn soort werd. Hij werd dat jaar tevens gehuldigd als Afrikaans rallykampioen. Een conflict met teambaas Tony Fall zorgde er echter voor dat Röhrl en Opel uit elkaar gingen en voor 1983 maakte hij een terugkeer bij Abarth, nu actief voor Martini Racing in de Groep B Lancia Rally 037. Röhrl liet gelijk zijn waarde zien met opnieuw een overwinning tijdens de seizoensopener in Monte Carlo. Het seizoen werd gekenmerkt door de machtsstrijd tussen Audi en Lancia, waarin Röhrl ook verrassend twee WK-rally's op onverhard won, in Griekenland en Nieuw-Zeeland, terwijl Audi met hun vierwielaandrijving op dat terrein sterker werd geacht. Deze successen werden beklonken met de constructeurstitel voor Lancia, waar de prioriteit voor het team ook lag. Het rijderskampioenschap moest hij dit keer nalaten aan Audi-rijder Hannu Mikkola, die uiteindelijk ook een groter programma afwerkte. Röhrl maakte er geen geheim van dat de vierwielaandrijving van de Audi quattro volgens hem de ideale oplossing voor de toekomst was en dat het naar eigen zeggen niets meer dan geluk was dat hij nog rally's wist te winnen. Het was daarom ook geen verrassing toen Röhrl zich voor het 1984 seizoen bij Audi aansloot.

Röhrl demonstreert zijn Audi quattro A2 tijdens de Rally van Portugal in 1984

Een bliksemstart werd gemaakt toen Röhrl een toenmalig record wist neer te zetten door in Monte Carlo voor de vierde keer te winnen in zijn eerste optreden voor Audi. Dit bemoedigende begin kreeg gedurende het seizoen echter geen gevolg. Röhrl reed naar eigen wil geselecteerde evenementen waarin hij dacht dat hij het meest succesvol in kon zijn, maar enkel een finish binnen de punten in Portugal werd hem nog gegeven. Inmiddels achter het stuur van de Sport quattro werd hem een vijfde zege in Monte Carlo tijdens de editie van 1985 ontnomen door een ontketende Ari Vatanen in de Peugeot 205 Turbo 16, en Röhrl begon het 1985 seizoen met een tweede plaats. In Portugal wist hij weer eens te domineren, maar enkele incidenten die leidde tot tijdsverlies zorgde ervoor dat hij moest consolideren voor een derde plaats, een resultaat dat hij later het seizoen wist te herhalen in Nieuw-Zeeland. Met de spectaculaire Sport quattro S1 Evolution 2, een uitgesproken interpretatie van de vrije regelgeving binnen de Groep B klasse, greep Röhrl met overmacht naar de overwinning in San Remo, waar hij het viervoudige aan klassementsproeven won ten opzichte van Timo Salonen die als tweede eindigde. Met dit resultaat wist Röhrl nog derde te eindigen in het rijderskampioenschap. Een sterk veld verscheen aan de start tijdens de seizoensopener in Monte Carlo in 1986, waarin Röhrl even meestreed om de eindoverwinning, maar daar uiteindelijk buiten viel na een reeks aan bandenproblemen; de rally eindigend als viere. Zijn tweede optreden van het seizoen kwam in Portugal, wat gelijk ook zijn laatste WK-rally van het jaar zou zijn. Een ongeluk van Ford-rijder Joaquim Santos tijdens die rally, waarin enkele toeschouwers om het leven kwamen, had als effect dat alle fabrieksrijders uit protest zich terugtrokken uit het evenement. Later in het seizoen verongelukten Lancia-rijders Henri Toivonen en Sergio Cresto dodelijk tijdens de Rally van Corsica, waardoor Groep B vanaf 1987 een competitieverbod kreeg opgelegd, en Audi zich vervolgens direct terugtrok van al zijn rallyactiviteiten. Onder Groep A reglementen keerde Audi met het 200 quattro-model nog wel terug in 1987 in een gelimiteerd programma, waarmee Röhrl nog twee podium resultaten afdwong voordat hij zijn carrière in het WK rally afsloot.

Latere carrière[bewerken]

De Audi S1 Pikes Peak gereden door Walter Röhrl tijdens de Rossfeldbergrennen in 2013
Röhrl achter het stuur van de Porsche Carrera GT in 2003

Hierna ging Röhrl zich op andere disciplines richten. In 1987 nam hij deel aan de Pikes Peak International Hill Climb in Noord-Amerika, waar hij voor Audi met een ruim 600 pk sterke Sport quattro S1 naar een nieuwe recordtijd zou rijden (een tijd die echter het jaar daarop alweer verbeterd zou worden door Ari Vatanen). In de jaren erna maakte Audi de overstap naar het circuit, waarvoor Röhrl nog respectievelijk resultaten wist te boeken, onder andere in Noord-Amerika en in de DTM. Door ex-Formule 1 coureur Niki Lauda werd Röhrl beschreven als een "Genius on Wheels". Tegenwoordig is hij testrijder voor Porsche en was mede-ontwikkelaar van de Carrera GT uit 2004. Hij is sporadisch actief in historische rallyevenementen en demonstraties, waar hij optredens doet in zijn oude rallyauto's. Ook heeft hij door de jaren heen meerdere boeken uitgebracht over zijn ervaringen als rallyrijder. Het bekendste beeldmateriaal van Röhrl is misschien wel de onboard-video uit 1985, waar hij in zijn Audi quattro op hoge snelheid over de Portugese rallywegen draaft, met een massa mensen toekijkend aan de rand van de weg; een video officieel uitgebracht door Audi en een iconisch beeld uit het Groep B-tijdperk in de rallysport.

Complete resultaten in het wereldkampioenschap rally[bewerken]

Seizoen Inschrijving Auto 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Pos. Punten
1973 Walter Röhrl Opel Commodore GS/E MON
DNF
ZWE POR KEN MAR GRI POL FIN N/A N/A
Opel Ascona OOS
DNF
ITA VST
Irmscher Tuning GBR
DNF
FRA
1974 Opel Euro Händler Team Opel Ascona POR
DNF
KEN FIN ITA CAN VST GBR
5
FRA N/A N/A
1975 Opel Euro Händler Team Opel Ascona MON
DNF
ZWE KEN GRI
1
MAR
DNF
POR
DNF
FIN N/A N/A
Opel Kadett GT/E ITA
DNF
FRA GBR
DNF
1976 Opel Euro Händler Team Opel Kadett GT/E MON
4
ZWE POR
DNF
KEN
DNF
GRI MAR FIN ITA
DNF
FRA
DNF
GBR
DNF
N/A N/A
1977 Opel Euro Händler Team Opel Kadett GT/E MON
DNF
ZWE POR KEN NZL GRI
DNF
FIN GBR
DNF
N/A N/A
Fiat S.p.A. Fiat 131 Abarth CAN
DNF
ITA
DNF
FRA
1978 Fiat Alitalia Fiat 131 Abarth MON
4
ZWE POR
DNF
KEN GRI
1
FIN CAN
1
ITA
DNF
IVK FRA GBR
6
N/A N/A
1979 Fiat Alitalia Fiat 131 Abarth MON
DNF
ZWE POR KEN
8
GRI NZL FIN ITA
2
CAN FRA GBR
8
IVK 9 21
1980 Fiat Italia Fiat 131 Abarth MON
1
ZWE POR
1
KEN GRI
5
ARG
1
FIN NZL
2
FRA
2
GBR IVK 1 118
Jolly Club ITA
1
1981 Eminence Porsche 911 SC MON ZWE POR KEN FRA GRI ARG BRA FIN ITA
DNF
IVK GBR 0
1982 Rothmans Opel Rally Team Opel Ascona 400 MON
1
ZWE
3
POR
DNF
KEN
2
FRA
4
GRI
2
NZL
3
BRA
2
FIN ITA
3
IVK
1
GBR 1 109
1983 Martini Racing Lancia Rally 037 MON
1
ZWE POR
3
KEN FRA
2
GRI
1
NZL
1
ARG FIN ITA
2
IVK GBR 2 102
1984 Audi Sport Audi quattro A2 MON
1
ZWE POR
6
KEN 11 26
Audi Sport quattro FRA
DNF
GRI
DNF
NZL ARG FIN ITA
DNF
IVK GBR
1985 Audi Sport Audi Sport quattro MON
2
ZWE
DNF
POR
3
KEN FRA
DNF
GRI
DNF
NZL
3
ARG FIN 3 59
Audi Sport quattro E2 ITA
1
IVK GBR
DNF
1986 Audi Sport Audi Sport quattro E2 MON
4
ZWE POR
DNF
KEN FRA GRI NZL ARG FIN IVK ITA GBR VST 22 10
1987 Audi Sport Audi 200 quattro MON
3
ZWE POR KEN
2
FRA GRI
DNF
VST NZL ARG FIN IVK ITA GBR 11 27
Noot:
  • Het concept van het wereldkampioenschap rally tussen 1973 en 1976 hield in dat er enkel een kampioenschap open stond voor constructeurs.
  • In 1977 en 1978 werd de FIA Cup for Drivers georganiseerd. Hierin meegerekend alle WK-evenementen, plus tien evenementen buiten het WK om.

Overwinningen[bewerken]

# Seizoen Rally Navigator Auto
1 1975 Vlag van Griekenland 22nd Acropolis Rally Vlag van Duitsland Jochen Berger Opel Ascona
2 1978 Vlag van Griekenland 25th Acropolis Rally Vlag van Duitsland Christian Geistdörfer Fiat 131 Abarth
3 1978 Vlag van Canada 6ème Critérium Molson du Québec Vlag van Duitsland Christian Geistdörfer Fiat 131 Abarth
4 1980 Vlag van Monaco 48ème Rallye Automobile de Monte-Carlo Vlag van Duitsland Christian Geistdörfer Fiat 131 Abarth
5 1980 Vlag van Portugal 14º Rallye de Portugal Vinho do Porto Vlag van Duitsland Christian Geistdörfer Fiat 131 Abarth
6 1980 Vlag van Argentinië 2º Rally Codasur Vlag van Duitsland Christian Geistdörfer Fiat 131 Abarth
7 1980 Vlag van Italië 22º Rallye Sanremo Vlag van Duitsland Christian Geistdörfer Fiat 131 Abarth
8 1982 Vlag van Monaco 50ème Rallye Automobile de Monte-Carlo Vlag van Duitsland Christian Geistdörfer Opel Ascona 400
9 1982 Vlag van Ivoorkust 14ème Rallye Côte d'Ivoire Vlag van Duitsland Christian Geistdörfer Opel Ascona 400
10 1983 Vlag van Monaco 51ème Rallye Automobile de Monte-Carlo Vlag van Duitsland Christian Geistdörfer Lancia Rally 037
11 1983 Vlag van Griekenland 30th Acropolis Rally Vlag van Duitsland Christian Geistdörfer Lancia Rally 037
12 1983 Vlag van Nieuw-Zeeland 14th Sanyo Rally of New Zealand Vlag van Duitsland Christian Geistdörfer Lancia Rally 037
13 1984 Vlag van Monaco 52ème Rallye Automobile de Monte-Carlo Vlag van Duitsland Christian Geistdörfer Audi quattro A2
14 1985 Vlag van Italië 27º Rallye Sanremo Vlag van Duitsland Christian Geistdörfer Audi Sport quattro E2

Overige internationale overwinningen[bewerken]

Europees kampioenschap rally[bewerken]

Seizoen Rally Navigator Auto
1972 Vlag van Duitsland Sachs Rally Baltic Vlag van Duitsland Jochen Berger Ford Capri
1973 Vlag van Tsjechië Czech Rally Vlag van Duitsland Jochen Berger Opel Ascona
1973 Vlag van Roemenië 7° Donau-Rallye Vlag van Duitsland Jochen Berger Opel Ascona
1973 Vlag van Europa München-Wien-Budapest Rally Vlag van Duitsland Jochen Berger Opel Ascona
1974 Vlag van Nederland 24th Tulip Rally Vlag van Duitsland Jochen Berger Opel Ascona
1974 Vlag van Spanje Firestone Rally Vlag van Duitsland Jochen Berger Opel Ascona
1974 Vlag van Duitsland Rallye Wiesbaden Vlag van Duitsland Jochen Berger Opel Ascona
1974 Vlag van Tsjechië Czech Rally Vlag van Duitsland Jochen Berger Opel Ascona
1974 Vlag van Roemenië 8° Donau-Rallye Vlag van Duitsland Jochen Berger Opel Ascona
1974 Vlag van Zwitserland Rally Lugano Vlag van Duitsland Jochen Berger Opel Ascona
1976 Vlag van België 12th 24 Heures d´Ypres Vlag van Duitsland Willi-Peter Pitz Opel Kadett GT/E

Externe links[bewerken]

Voorganger:
1981
Ari Vatanen
Wereldkampioenschap rally
1982
Winnaar
Opvolger:
1983
Hannu Mikkola
Voorganger:
1979
Björn Waldegård
1980
Winnaar
Opvolger:
1981
Ari Vatanen
Voorganger:
1973
Sandro Munari
Europees kampioenschap rally
1974
Winnaar
Opvolger:
1975
Maurizio Verini