Nedersaksenlijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De Nedersaksenlijn is een voorgestelde directe spoorverbinding tussen Groningen en Enschede via Emmen. Om deze spoorlijn te realiseren zou een railverbinding tussen Emmen en Stadskanaal moeten worden aangelegd om de spoorlijnen Almelo - Mariënberg en Mariënberg - Emmen vast te knopen aan de spoorlijn Stadskanaal - Zuidbroek.

Voorstanders van de Nedersaksenlijn vinden het belangrijk dat er een directe interregionale spoorverbinding komt tussen de universiteitssteden Enschede en Groningen.[1] Ook zou de spoorlijn als een omleidingsroute kunnen werken bij verstoring van de drukke spoorlijn Zwolle - Meppel - Groningen.[2]

Onderzoeken[bewerken | brontekst bewerken]

In 2016 is een eerste haalbaarheidsonderzoek gedaan door Witteveen+Bos. Hierin werden de kosten op 210 miljoen euro geschat.[3] In 2019 is in opdracht van de provincie Overijssel door Movares een nieuw verkennend onderzoek ("quick scan") uitgevoerd naar realisatie van de Nedersaksenlijn. Uit dit onderzoek bleek dat de aanleg, afhankelijk van het gekozen tracé (er zijn drie mogelijke varianten), een investering van 555 à 675 miljoen euro zou vragen. De hogere kosten worden veroorzaakt door onder meer de noodzakelijke aanleg van onderdoorgangen en viaducten (nieuwe overwegen zijn ongewenst), de aankoop van gronden, de hoger gebleken aanlegkosten van de spoorlijn zelf en de vereiste aanpassingen aan de aansluitende spoorlijnen en emplacementen. De lijn zou volgens deze studie ongeveer 1700 à 2300 extra reizigers per (werk)dag trekken.[4][5][6] Op de winst-en-verliesrekening zou het exploitatietekort per jaar 3,7 à 4,9 miljoen euro bedragen. Personeelskosten en de kosten van aanschaf, exploitatie en onderhoud van rollend materieel komen in het rapport niet ter sprake.

Het onderzoek van 2016 ging uit van elektrificatie van de trajecten Groningen - Zuidbroek - Stadskanaal - Emmen en Mariënberg - Almelo, maar volgens het rapport van 2019 zouden de treinen door oplaadbare batterijen of waterstof kunnen worden aangedreven, zodat de aanleg van bovenleiding niet nodig zou zijn.

In een eerder stadium wees de provincie Drenthe de treinverbinding tussen Groningen en Emmen via Stadskanaal van de hand. Een dergelijke lijn zou volgens de Railvisie Drenthe 2040, gepubliceerd in 2010, te weinig reizigers trekken om rendabel te zijn. Op basis van de omvang van het busvervoer van de Qliner tussen Groningen en Emmen dacht de provincie dat een directe railverbinding tussen beide steden parallel aan de N34 (de Hondsruglijn) wel rendabel zou kunnen zijn.[7] Een meerderheid in Provinciale Staten van Drenthe zag in 2017 meer in het verbeteren van de N34 voor het wegverkeer dan in het aanleggen van nieuw spoor.[8]

Verleden[bewerken | brontekst bewerken]

In de 20e eeuw heeft op een ander tracé al een spoorlijn gelegen tussen Emmen en Stadskanaal. De Noordoosterlocaalspoorweg-Maatschappij opende in 1905 een spoorverbinding tussen beide plaatsen via Gasselternijveen. Deze lijn werd in 1938-1939 gesloten, maar tijdens en kort na de Tweede Wereldoorlog toch weer in bepaalde perioden geëxploiteerd. In 1946 werd het centrale gedeelte tussen Weerdinge en Buinen definitief gesloten, zodat er geen railverbinding meer was tussen Emmen en Stadskanaal. Tussen 1947 en 1972 vond nog goederenvervoer plaats op de resterende trajecten. Daarna werden die opgebroken.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]