Lelylijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Hypothetische tracés van de Lelylijn, met de stations LelystadEmmeloordHeerenveenDrachtenGroningen.[1]

De Lelylijn is een voorgestelde Nederlandse hogesnelheidslijn tussen Lelystad en Groningen met in elk geval stations in Emmeloord, Heerenveen en Drachten met treinen die een snelheid van 200 tot 250 kilometer per uur kunnen bereiken.[2] Het plan heeft enkele overeenkomsten met de Zuiderzeelijn, die in 2007 werd geannuleerd.[3]

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Spoorkaart van Nederland
Nederlandse spoorlijnen zonder de Lelylijn die Lelystad en Groningen zou verbinden.

De voorgestelde spoorlijn is vernoemd naar Cornelis Lely, op initiatief van Fries Statenlid Dirk Pool (VVD) in april 2018 met de steun van Pier Eringa, toenmalig president-directeur van ProRail.[3] Aanvankelijk reageerde de provincie Groningen afwijzend.[4] In november 2018 was de lobby voor de Lelylijn echter gegroeid tot onder andere een meerderheid van de Flevolandse Staten, de gemeenten Urk, Noordoostpolder en Lelystad, de VNO-NCW en de Sociaal-Economische Raad.[5]

Tegen februari 2019 was er steun te vinden bij ondernemersplatform Bedrijven Actief Noordoostpolder en lokale en provinciale afdelingen van onder meer VVD,[3] D66 en CDA en namen Kamerleden Maurits von Martels en Rutger Schonis deel aan de discussie.[6] Eind februari 2019 bleek er eveneens een meerderheid in de Friese Staten te zijn om nationaal en Europees te gaan lobbyen voor de Lelylijn.[7] Bij een peiling die Omroep Flevoland in maart 2019 op sociale media hield bleek 90% van 1800 deelnemers voorstander van de Lelylijn.[8] In april 2019 stelde Staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat Stientje van Veldhoven (D66) echter dat er geen reden was om de eerdere afwijzing van de Zuiderzeelijn te herzien en dat Noord-Nederland destijds al gecompenseerd was met 2 miljard euro voor andere verbeteringswerkzaamheden. De Tweede Kamerfractie en provinciale en lokale afdelingen van D66 waren echter in meerderheid voorstander van de Lelylijn en er was in de Staten van Flevoland en Friesland ook een meerderheid, maar in Groningen nog niet.[9]

In september 2019 beweerden in Het Financieele Dagblad twee hoogleraren ruimtelijke economie van de Rijksuniversiteit Groningen, Paul Elhorst en Jan Oosterhaven, die in 2000 betrokken waren bij studies voor een hogesnelheidslijn van Lelystad naar Groningen, dat een dergelijk project wel degelijk rendabel zou zijn en dat de studie uit 2006 die leidde tot het afblazen van de Zuiderzeelijn rekenfouten bevatte.[10][11] In oktober 2019 bundelden de Provinciale Staten van Friesland, Groningen en Drenthe, verenigd in het Statenberaad, de krachten en riepen hun colleges van Gedeputeerde Staten op om bij de regering voor de Lelylijn te pleiten. Daarbij toonden inmiddels ook volksvertegenwoordigers van onder meer GroenLinks, SP, FvD en de Partij voor het Noorden interesse of steun voor de Lelylijn.[12][13]

De Rijksoverheid, waaronder het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat, zegde op 20 november 2019 aan een delegatie van noordelijke bestuurders (die voor 2030 een reistijdwinst van 30 minuten wensten) toe nader onderzoek te zullen doen naar de haalbaarheid van deze uitbreiding van het spoorwegennet.[14] De uitkomsten van dit haalbaarheidsonderzoek worden in het tweede kwartaal van 2020 verwacht. Op 3 december 2019 dienden de vier coalitiefracties VVD, CDA, D66 en ChristenUnie een motie in die het kabinet opdroeg om haalbaarheidsonderzoek te doen naar een betere bereikbaarheid van het Noorden, met nadruk op de Lelylijn en met als voorwaarde dat de betrokken provincies meebetalen aan het onderzoek; de motie werd door de voltallige oppositie gesteund.[15]

In juli 2020 kwamen de resultaten uit het Potentieonderzoek verbeterde OV-verbinding Noord-Nederland - Randstad (ook wel bekend als het 'haalbaarheidsonderzoek') naar buiten en die stelden dat het realiseren van de Lelylijn goedkoper is dan het huidige spoor vernieuwen tussen Zwolle en Groningen. De kosten voor de aanleg zouden tussen de 3,2 en 6,4 miljard euro liggen en het huidige spoor vernieuwen kost tussen de 3,6 en 7,2 miljard euro.[16] De Lelylijn kan de reistijd per trein tussen Groningen en de Randstad terugbrengen naar 1 uur en 30 minuten. Nu duurt een treinreis van Groningen naar Amsterdam 2 uur en 5 minuten.[1]

Overzicht[bewerken | brontekst bewerken]

Pro[bewerken | brontekst bewerken]

De Lelylijn heeft een aantal potentiële voordelen, waaronder:

Omliggende Europese hogesnelheidsnetwerk (juni 2020).
320-350 km/u
270-300 km/u
240-260 km/u
200-230 km/u
In aanbouw
Minder dan 200 km/u
  • Onderdeel worden van een snelle internationale spoorverbinding van Rotterdam naar Hamburg.[3]
    • Er wordt al een hogesnelheidslijn aangelegd tussen Hamburg, Kopenhagen en Oslo; als de Lelylijn wordt aangesloten op Hamburg, zouden honderden korteafstandsvluchten van Schiphol naar Scandinavië kunnen worden geschrapt.[17]
    • Als de Lelylijn Europees perspectief kan bieden, dan krijgt de aanleg mogelijk subsidie van de Europese Unie.[17]
    • Als de Lelylijn wordt doorgetrokken naar Hamburg en Berlijn, zou dat een bijzonder gunstig vestigingsklimaat opleveren voor Noord-Nederland.[19]
  • Verbetering van de economische positie van Flevoland (vooral de Noordoostpolder), Friesland, Groningen en Drenthe.[5][17]
    • Het zou het vestigingsklimaat voor bedrijven verbeteren en daarmee ook meer werkgelegenheid creëren in de regio.[17] Met name ondernemers in Drenthe zijn voorstander.[19]
    • Potentiële werknemers (woonachtig zowel binnen als buiten de regio) zullen ook makkelijker naar hun werk (zowel binnen als buiten de regio) kunnen reizen zonder erheen te hoeven verhuizen. Een kennisvlucht vanuit het Noorden naar de Randstad kan zo worden voorkomen, terwijl hoogopgeleide Randstedelingen in het Noorden kunnen gaan werken zonder erheen te verhuizen, óf door er wel te gaan wonen zonder al te veel hun contacten in de Randstad te verliezen.[17]
  • In de Randstad kunnen werken of studeren zonder dat men er vanuit het Noorden heen hoeft te verhuizen.[3][6]
  • Vermindering van de woningnood in de Randstad.[17] Bouwen en aanbieden van goedkopere woonruimte in Noord-Nederland en Flevoland.[19]
  • Volgens hoogleraren econonomie Elhorst en Oosterhaven is het economisch rendement van de Lelylijn 0.8–4% en dus de investering waard. De overheid heeft nu ook meer geld beschikbaar en er worden meer reizigers verwacht dan toen in 2007 de Zuiderzeelijn werd afgeblazen.[17]
  • Het alternatief van een busverbinding zou lang niet zoveel tijdwinst opleveren, niet aansluiten op het Europees spoornet en nauwelijks bijdragen aan de verduurzaming.[17]

Contra[bewerken | brontekst bewerken]

Eventuele nadelen van de Lelylijn zouden kunnen zijn:

  • Hoge kosten.[3] In februari 2019 werden de kosten van het project op 3 à 4 miljard euro geraamd.[2] Maar volgens de WGSI Friesland en Stichting Lelylijn bespaart de Lelylijn de 2 miljard euro, die het Noorden ter compensatie van het afblazen van de Zuiderzeelijn heeft gekregen ten behoeve van alternatieve spoorverbeteringen.[2] Die 2 (of 1,8) miljard euro was anno 2019 nog niet uitgegeven; het zou volgens sommigen geen pas geven om de Rijksoverheid nu alweer opnieuw om een grote investering te vragen.[19]
  • Mogelijk is de Lelylijn niet rendabel.[18] Dit was de reden waarom de Zuiderzeelijn in 2007 werd afgeblazen.[18][17]
    • Een aansluiting op het Duitse hogesnelheidsnetwerk zou niet rendabel zijn. Hoogleraar economie Oosterhaven, voorstander van de Lelylijn, is tegen het verder doortrekken van de Lelylijn naar het Duitse stadje Leer en verder, omdat de huidige treinverbinding al amper door reizigers wordt gebruikt en dit niet zou veranderen door een snelle verbinding met de Randstad.[20] De spoorlijnen Groningen–Bad Nieuweschans en Bad Nieuweschans–Ihrhove zijn nog niet geëlektrificeerd en halen daarom maximaal 100 km/u respectievelijk 120 km/u; het geëlektrificeerde spoorstuk Ihrhove–Leer haalt 120 km/u en de geëlektrificeerde spoorlijnen Leer–Oldenburg en Oldenburg–Bremen halen allebei maximaal 160 km/u; pas vanaf Bremen ligt er naar Hamburg en Berlijn een hsl van 200–230 km/u. Er zou daarom nog aanzienlijk moeten worden geïnvesteerd om van de verbinding Groningen—Bremen een hsl te maken. Door de realisatie van de Wunderline in 2030 wordt de baansnelheid van het traject Groningen-Leer verhoogd naar 130 km/u en het aantal sporen verhoogd naar twee. De eerste fase van het project Wunderline moet klaar zijn in 2024.[21] Het project Extra Sneltrein Groningen - Winschoten is hier ook van toepassing en moet eind 2020 klaar zijn.[22]
  • De aanleg van de Lelylijn zou lang kunnen duren.[19] Volgens sommigen zou het spoor mogelijk een achterhaald vervoersmiddel kunnen zijn, gezien andere ontwikkelingen op het gebied van transport.[3]
  • Wellicht volstaat het optimaliseren van de huidige spoorwegen al en is dat goedkoper en kan sneller gerealiseerd worden.[2][19][4] In juli 2020 bleek echter uit het Potentieonderzoek verbeterde OV-verbinding Noord-Nederland - Randstad (ook wel bekend als het 'haalbaarheidsonderzoek') dat het verder optimaliseren van de huidige spoorlijn waarschijnlijk duurder zou uitvallen (3,6 tot 7,1 miljard euro) dan het aanleggen van de Lelylijn (3,2 tot 6,4 miljard euro).[16]
  • Een busverbinding tussen Lelystad en Groningen zou ook al tijd besparen (al is het niet veel) en veel goedkoper zijn.[17]
  • Doorkruisen van een aantal natuurgebieden. Hierin kunnen tunnels, bruggen of een x-aantal kilometers eromheen een uitkomst in bieden.[bron?]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]