Patrick Modiano

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Patrick Modiano
Modiano in 2014
Modiano in 2014
Geboorteland Vlag van Frankrijk Frankrijk
Geboorteplaats Boulogne-Billancourt
Nationaliteit Vlag van Frankrijk Frankrijk
Nobelprijs Literatuur
Jaar 2014
Voorganger(s) Alice Munro

Jean Patrick Modiano (Boulogne-Billancourt, 30 juli 1945) is een Franse schrijver en de winnaar van de Nobelprijs voor de Literatuur 2014. Eerder werd Modiano reeds gelauwerd met onder meer de Grand Prix du Roman van de Académie française (1972) en de prestigieuze Prix Goncourt (1978).

Modiano is de zoon van Louisa Colpijn, een Belgische actrice, en Albert Modiano, een uit het Egyptische Alexandrië afkomstige Joods-Italiaanse man, die elkaar in 1942 in bezet Parijs ontmoetten. Modiano had een vrij eenzame jeugd: zijn ouders waren veel afwezig, zijn broertje stierf op jonge leeftijd en hij zat jaren op strenge katholieke kostscholen. Hij bracht een groot deel van zijn tijd door met lezen - boeken van antisemitische schrijvers als Louis-Ferdinand Céline, maar ook van bijvoorbeeld Gustave Flaubert en Marcel Proust, met wie hij vaak wordt vergeleken. Op een van zijn scholen kreeg hij les van Raymond Queneau, die hem onder zijn hoede nam en later introduceerde in de literaire wereld door hem mee te nemen naar een feest van Éditions Gallimard, Modiano’s toekomstige uitgeverij.

Herinneringen aan en de zoektocht naar het eigen verleden staan centraal in Modiano's werk. Dat werk kenmerkt zich door een gedempte, melancholieke toon die langzamerhand zijn handelsmerk is geworden. Ook de Duitse bezetting van Parijs keert regelmatig terug in zijn romans. In de dankrede die hij uitsprak toen hij de Nobelprijs voor de Literatuur ontving zegt hij hier zelf over dat hij zijn bestaan te danken heeft aan het bezette Parijs, en dat die plaats daarom altijd een soort oerbron voor hem is geweest, die hem is blijven achtervolgen. [1]


Prijzen[bewerken]

Bibliografie[bewerken]

  • 1968: La Place de l'Étoile (vertaald door Edu Borger De plaats van de ster)
  • 1969: La ronde de nuit
  • 1972: Les boulevards de ceinture (vertaald door Edu Borger als De ringboulevards)
  • 1974: Lacombe Lucien (in samenwerking met Louis Malle)
  • 1975: Villa Triste (vertaald door Edu Borger als Villa Triste)
  • 1976: Emmanuel Berl, Interrogatoire, suivi de Il fait beau, allons au cimetiere (vertaald onder de titel Verhoor, gevolgd door Mooi weer vandaag, op naar het kerkhof)
  • 1977: Livret de famille (vertaald door Edu Borger als Trouwboekje)
  • 1978: Rue des boutiques obscures (vertaald door Edu Borger als De straat van de donkere winkels)
  • 1981: Memory Lane (vertaald als Memory Lane door het Instituut voor Vertaalkunde o.l.v. van Marianne Kaas)
  • 1981: Une jeunesse
  • 1982: De si braves garçons (vertaald door Edu Borger als Aardige jongens)
  • 1983: Poupée Blonde de Pierre-Michel Wals
  • 1984: Quartier perdu (vertaald door Edu Borger als Verloren wijk)
  • 1986: Dimanches d'août (vertaald door Edu Borger als Zondagen in augustus)
  • 1986: Une aventure de Choura
  • 1987: Une fiancée pour Choura
  • 1988: Remise de peine (vertaald door Edu Borger als Verdaagd verdriet)
  • 1988: Catherine Certitude
  • 1989: Vestiaire de l'enfance
  • 1990: Paris tendresse (met foto's van Brassaï)
  • 1990: Voyage de noces (vertaald door Edu Borger als Huwelijksreis)
  • 1991: Fleurs de ruine
  • 1992: Un cirque passe (vertaald door Edu Borger als Het circus komt voorbij)
  • 1993: Chien de printemps (vertaald door Edu Borger als Hondelente)
  • 1995: Du plus loin de l'oubli (vertaald door Edu Borger als Uit verre vergetelheid)
  • 1997: Dora Bruder (vertaald door Maarten Elzinga als Dora Bruder)
  • 1999: Des inconnues (vertaald door Maarten Elzinga Onbekende vrouwen)
  • 2002: La petite bijou (vertaald door Maarten Elzinga Kleine Bijou)
  • 2003: Accident nocturne (vertaald Maarten Elzinga als Nachtelijk ongeval)
  • 2005: Un pedigree (vertaald door Bernlef als Een stamboek)
  • 2007: Dans le café de la jeunesse perdue (vertaald door Maarten Elzinga als "In het café van de verloren jeugd")
  • 2010: L'horizon (vertaald door Maarten Elzinga als "De horizon")
  • 2012: L'Herbe des Nuits (vertaald door Maarten Elzinga als "Het gras van de nacht")
  • 2014: Pour que tu ne te perdes pas dans le quartier (vertaald door Maarten Elzinga als "Om niet te verdwalen")

Filmografie[bewerken]

Externe links[bewerken]