Westers christendom

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Deel van een serie artikelen over het
christendom
Christendom
..Pijlers
..Christelijke feesten

Portaal  Portaalicoon  Christendom

Westers christendom ontstaat als in 1054 bij het Grote Schisma paus Leo IX van Rome en patriarch Michaël I van Constantinopel, als de twee belangrijkste patriarchen van het christendom, elkaar wederzijds excommuniceren oftewel ‘buiten de kerk zetten’. Daaraan voorafgegaan waren eeuwen waarin de westerse en oosterse kerken langzaam uit elkaar groeiden en van elkaar vervreemdden.

Het westers christendom is in de westerse wereld de grootste godsdienst. Het omvat het katholicisme, protestantisme en het anglicanisme.

Vanaf de val van het West-Romeinse Rijk, 476 na Chr., werden de verschillen tussen het Griekstalige oosten en het Latijnstalige westen steeds groter, bij het Grote Schisma van 1054 viel de kerk dus uiteen. Het westers christendom was toen nog bijna geheel te vereenzelvigen met de Rooms-katholieke Kerk.

De oosterse kerken menen dat de katholieken zich hebben afgescheiden terwijl de katholieken menen dat de oostersen zich hebben afgescheiden.

In de reformatie scheidden zich vervolgens de protestanten van de Rooms-katholieke Kerk.

Vaak gebruiken aanhangers van het oosters christendom de juliaanse kalender terwijl aanhangers van het westers christendom juist de gregoriaanse kalender gebruiken.

Externe link[bewerken]