Argentinosaurus
| Argentinosaurus Status: Uitgestorven, als fossiel bekend |
|||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Geslacht | |||||||||||||||||
| Argentinosaurus Bonaparte, 1993 |
|||||||||||||||||
| Typesoort | |||||||||||||||||
| Argentinosaurus huinculensis | |||||||||||||||||
 Afbeeldingen Argentinosaurus
|
|||||||||||||||||
Argentinosaurus op  Wikispecies
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Argentinosaurus is een geslacht van zeer grote dinosauriërs behorend tot de groep der Sauropoda (meer in het bijzonder tot de Titanosauria), dat 95 miljoen jaar geleden voorkwam op het eind van het Vroege Krijt (Albien-Cenomanien), zo'n honderd miljoen jaar geleden.
In 1993 werd de typesoort Argentinosaurus huinculensis beschreven door de Argentijnse paleontoloog José F. Bonaparte op basis van een fragmentarisch fossiel dat in de jaren tachtig gevonden was op de ranch Las Overas van Guillermo Heredia. Het holotype PVPH-1 bestaat uit zes rugwervels, wat ribben, een tibia (in casu het rechterscheenbeen) en het bekken met vijf bekkenwervels. De geslachtsnaam verwijst naar Argentinië; de soortaanduiding naar het plaatsje Huincul in de buurt waarvan de resten zijn aangetroffen.
De lengte van het in Argentinië gevonden dier werd eerst geschat op circa 35 meter. Later werd dat weer betwijfeld; het zou ook een meer gedrongen kleinere soort hebben kunnen zijn van zo'n 25 meter lang. De grootste wervel is 129 centimeter hoog; de tibia 155 centimeter lang. Dit duidt op een rughoogte van 5,5 à 6 meter. Hij woog, volgens de eerste schatting, ongeveer tachtig tot honderd ton en is in dat geval de zwaarste sauropode waarvan een belangrijk deel van het skelet bekend is. De ook in dit gebied gevonden Futalognkosaurus en Puertasaurus benaderen hem echter in grootte — of overtreffen hem zelfs als we uitgaan van de lagere schatting, volgens welke hij slechts zo'n vijftig ton zal hebben gewogen.
Het absolute record staat voorlopig op naam van Amphicoelias waarvan slechts één wervel en een dijbeen bekend zijn, welke verloren zijn gegaan.
Waarschijnlijk at Argentinosaurus evenals veel andere (maar misschien niet alle) Sauropoda met behulp van zijn lange nek van hoge bomen en slikte hij stenen, zogenoemde gastrolieten, in om hem te helpen bij het verteringsproces.
Een met vele onderdelen (waaronder nek en voorpoten) aangevulde replica van Argentinosaurus was samen met enkele andere bijzondere Argentijnse dinosauriërs te zien in de tentoonstelling Dino Argentino in het museum Naturalis, te Leiden.
Literatuur
|
