Charles Lindbergh

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Charles Lindbergh
Charles Lindbergh voor zijn vliegtuig Spirit of St. Louis na zijn beroemde trans-Atlantische vlucht, mei 1927
Charles Lindbergh voor zijn vliegtuig Spirit of St. Louis na zijn beroemde trans-Atlantische vlucht, mei 1927
Algemene informatie
Volledige naam Charles Augustus Lindbergh
Geboren Detroit, 4 feb. 1902
Overleden Kipahulu, 26 aug. 1974
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Beroep Luchtvaartpionier, Schrijver en Uitvinder
Bekend van Zijn vlucht van New York naar Parijs

Beluister

(info)

Charles Augustus Lindbergh, bijgenaamd The Lone Eagle (Detroit (Michigan), 4 februari 1902Kipahulu, (Maui, Hawaï), 26 augustus 1974) was een Amerikaans luchtvaartpionier, schrijver en uitvinder.

Levensloop[bewerken]

Charles Lindbergh groeide op in Little Falls, een kleine plaats in het midden van de staat Minnesota, als zoon van Charles August Lindbergh en Evangeline Lodge Land. Na zijn training als luchtmachtpiloot werkte hij in de jaren twintig in de burgerluchtvaart als luchtpostpiloot. Hij werd wereldberoemd doordat hij als eerste piloot solo en non-stop over de Atlantische Oceaan vloog, van New York naar Parijs op 20 en 21 mei 1927. De naam van zijn vliegtuig was Spirit of St. Louis. Hij won met zijn vlucht de Orteig-prijs van 25.000 dollar.

Invloed[bewerken]

Lindbergh wordt verder erkend voor de ontdekking en vastlegging van polaire vliegroutes, en vliegtechnieken op grote hoogte, de verkorting van de vliegtijd en de vermindering van het brandstofverbruik. Zijn vernieuwingen legden de basis voor het moderne intercontinentale luchtverkeer.

Zijn faam zorgde er tot aan zijn dood voor dat hij een belangrijke stem kreeg als vertegenwoordiger van de luchtvaartwereld. Hij zat in verschillende nationale en internationale comités, inclusief het National Advisory Committee for Aeronautics in de Verenigde Staten. Hij won een Pulitzer-prijs voor zijn boek The Spirit of St. Louis waarin hij verhaalde over zijn historische vlucht.

Ontvoering van Charles jr.[bewerken]

Poster na de ontvoering van Charles jr

Hij trouwde Anne Morrow en kreeg zes kinderen. De eerste zoon, Charles jr., werd in 1932 ontvoerd en vermoord toen hij twee jaar oud was. Het kind werd vlak bij het huis teruggevonden. De verdachte, Bruno Hauptmann, een timmerman en Duitse immigrant, werd gearresteerd, berecht en geëxecuteerd, ofschoon hij een geldig alibi had en tot zijn dood altijd heeft beweerd onschuldig te zijn. Opmerkelijk aan deze zaak is dat Lindbergh kort voor de ontvoering naar een totaal afgezonderde plek verhuisde. Hij orkestreerde het politieonderzoek tot in detail en verbood zowel pers als politie met het huispersoneel te spreken. Lindbergh was aanhanger van het nazi gedachtegoed en fervent aanhanger van de eugenetica. Zijn eerste, ontvoerde, kind was verstandelijk gehandicapt. Er zijn dan ook sterke geruchten dat Lindbergh zelf de dader zou zijn geweest.

Inspectie van de Luftwaffe[bewerken]

Het stel verhuisde naar Groot-Brittannië tijdens de opkomst van het nationaalsocialisme en fascisme. Lindbergh bevorderde de Amerikaanse en Europese luchtvaart en speelde een belangrijke rol door de Verenigde Staten te waarschuwen voor de gevaren van de nazi-luchtmacht in de jaren voor de Tweede Wereldoorlog. Hij kreeg de Orde van Verdienste van de Duitse Adelaar van Hermann Göring, oprichter van de Luftwaffe.

Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Hij pleitte voor handhaving van de Monroe-doctrine, net als zijn vader Charles August Lindbergh die lid van het Amerikaanse Congres was tijdens de Eerste Wereldoorlog. Zijn isolationistische America First-beweging streefde naar neutraliteit van de Verenigde Staten in de eerste jaren van de Tweede Wereldoorlog. Maar toen zijn land direct werd betrokken door de Japanse verrassingsaanval op Pearl Harbor op 7 december 1941, bood hij zich toch aan voor het leger.

President Roosevelt beschouwde hem als een landverrader en meeloper met het Duitse nazisme, en weigerde hem op te nemen in het leger. Lindberghs antisemitisme en nazisympathieën waren bekend uit zijn uitspraken. Hij werd door de Republikeinen voor het presidentschap benaderd.

Oude dag[bewerken]

Na de Tweede Wereldoorlog woonde hij in Connecticut en bracht de laatste jaren van zijn leven door in Hawaï. Charles Lindbergh overleed op 72-jarige leeftijd aan kanker. Zijn vrouw Anne Morrow Lindbergh overleed op 7 februari 2001 op 94-jarige leeftijd in Vermont.

Eerbetoon[bewerken]

Op 13 augustus 1927 werd Lindbergh door het stadsbestuur van Chicago gehuldigd met festiviteiten en een diner in het Stevens Hotel.[1] De toen zevenjarige zoon van de hoteleigenaar, het latere lid van het Amerikaanse hooggerechtshof, John Paul Stevens, kreeg van Lindbergh als cadeau een witte duif uitgereikt, "Lindy".[2] Lindbergh had die dag eerst drie rondjes boven de wijk de "Loop", gevlogen en dineerde met alle notabelen van Chicago en het land in de avond in de Grand Ballroom van het hotel. Er werd een een achtgangendiner geserveerd voor de duizend gasten met een speciaal ijsgerecht tot slot de "Glace Fantasie a la Lindbergh". Het stadsbestuur gaf hem een presentatieboek voor een op te richten baken te zijner ere, het Lindbergh Beacon Light, wat in 1930 bovenop het toenmalige Palmolive gebouw zou komen te staan ter oriëntatie van vliegtuigen.[3]

Onderzoek[bewerken]

Perfusiepomp van Lindbergh, omstreeks 1935

Lindbergh vond in de jaren dertig een glazen perfusiepomp uit, de "Model T" pomp, een voorloper van het moderne kunsthart. Met de Franse arts en Nobelprijswinnaar Alexis Carrel publiceerde hij in 1938 het boek The culture of organs over kunstorganen. De hartkwaal van zijn schoonzuster had Lindbergh geïnspireerd. Tevens steunde hij het raketonderzoek van Robert Goddard.

In fictie[bewerken]

  • De ontvoering van Charles jr. inspireerde Agatha Christie enkele jaren later tot het schrijven van Moord in de Orient Express, met Hercule Poirot in de rol van detective. In dit boek wordt een man vermoord, van wie aangenomen wordt dat hij het kind ontvoerde (in het boek betreft het Daisy Armstrong en niet Charles Lindbergh).
  • De weigering van president F.D. Roosevelt om Lindbergh op te nemen in de luchtmacht is het onderwerp van de roman The Plot Against America (2004) (Ned. vertaling Het complot tegen Amerika, 2004) van de bekroonde Amerikaanse auteur Philip Roth over wat had kunnen gebeuren. Het verhaal speelt zich af tijdens het (fictieve) presidentschap van Lindbergh.

Trivia[bewerken]

  • Lindbergh was niet de eerste die over de oceaan vloog. Hij was wel de eerste die het alleen deed. Acht jaar eerder hadden John Alcock en Arthur Whitten Brown al samen de vlucht gemaakt, en er was ook al een luchtschip met tientallen passagiers heen en weer gevlogen. In totaal 81 personen waren al over de oceaan gevlogen voor Lindbergh.
  • Charles "Lindy" Lindbergh is met zijn solovlucht naamgever geworden van de lindy hop, een populaire dans uit die tijd. Na zijn aankomst kopten de kranten: Lucky Lindy hops Atlantic, wat de inspiratie voor de naam van de dans zou hebben geleverd.
  • In de roman Lone Eagle van Danielle Steel wordt Charles Lindbergh regelmatig genoemd. De hoofdpersoon zou een relatie hebben met de beste vriend van Lindbergh.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties